திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
13. அநுக்கிரகம்

எட்டுத் திசைகளிலும் வீசும் காற்றும், வட்ட வடிவான இந்த உலகைச் சூழ்ந்திருக்கும் அலை கடல் நீரும்,

The wind that blows in all eight directions, and the wave-filled sea water that surrounds this round world,

உலகம் தன்னிடமிருந்தும் தன்னைச் சூழ்ந்த வளிமண்டலங்களிலிருந்தும் பெறும் நெருப்பும், அந்த நெருப்பை உள்ளடக்கிய இந்த மாபெரும் நிலமும், வளிமண்டலத்தைத் தாண்டி இருக்கும் ஆகாயமும்,

the fire the world draws from within itself and from the atmospheres around it, this great land that holds that fire, and the sky that lies beyond the atmosphere,

ஆகிய பஞ்ச பூதங்களையும் உள்ளடக்கி, ஆன்மாவோடு உயிரைச் சேர்த்து நிலைபெறச்செய்யும் மூச்சுக்காற்றை அடைத்து வைத்த தோற்பையைப் போன்ற இந்த உடலை,

these five elements are contained within this body, a skin bag sealed with the breath that joins life to the soul and makes it steady;

அவரவர் வினைக்கு ஏற்ப இறக்கும் காலம் வரும் வரை பாதுகாப்பாகக் கட்டி வைத்தும், காலம் வரும்போது அவிழ்த்து விட்டும் விளையாடுவது, நெற்றிக் கண்ணை உடைய சிவபெருமானின் அருளே.

it is the grace of Sivaperuman, who bears the eye on his forehead, that keeps it safely tied until each one's time to die according to their deeds arrives, and unties it in play when that time comes.

தலை உச்சியிலுள்ள சகஸ்ரதளத்தில் ஒளிவீசித் திகழும் நாத வடிவமான இறைவனை அன்பு செய்து,

For those who love the God who shines forth as nada, luminous at the crown of the head in the sahasradala,

அவனோடு சேர்ந்து பேரின்பம் உணர்ந்தவர்களுக்கு மரணம் என்பதே இல்லை என்பதால் எமனும் இல்லை.

and, joining with him, realize supreme bliss, there is no death at all, and so there is no Yama for them either.

விரிந்து பரந்த இந்த உலகில் கண்களால் காணக்கூடிய சூரியன், சந்திரன், நெருப்பு ஆகியவற்றின் மூவகை ஒளிகளையும் கொடுத்தருளிய அவனேதான்,

The very God who has granted the three kinds of light, the light of the sun, the moon and fire, seen by the eyes in this vast, spread-out world,

கண்களால் காணமுடியாத ஒளியாகச் சகஸ்ரதளத்தில் கலந்திருக்கின்றான்; அந்த ஒளியை நாடி வருகின்றவர்களுக்குப் பேரின்பத்தையும் மரணமில்லாத பெருவாழ்வையும் அருளக்கூடியவனாக இருக்கின்றான்.

is himself present as light invisible to the eyes, mingled in the sahasradala, and is able to grant supreme bliss and a great, deathless life to those who seek out and come toward that light.

குயவன் களிமண்ணைப் பிடித்து தன் மனதுக்கு எது நன்மை தரும் என்று தோன்றுகின்றதோ அந்த வடிவங்களிலெல்லாம் பாத்திரங்கள் உருவாக்குவான்.

A potter takes clay and shapes it into whatever vessels seem good to his mind.

தன் மனதில் நினைத்த வடிவங்கள் அனைத்தையும் அவன் வளைத்து வனைவான்.

He bends and fashions the clay into every form he conceives in his mind.

அந்தக் குயவனைப் போலவே எம் குருநாதனாகிய இறைவனும், ஆன்மாக்களின் வேண்டுதலுக்கு இணங்கி, எதுவாக இருந்தால் அவர்களின் வேண்டுதல் நிறைவேறும் என்று அறிகின்றான்.

Just like that potter, our lord and guru, in keeping with the prayers of souls, knows what form will fulfill their prayer.

அறிந்தவாறே, அசைவற்ற இந்த அண்டசராசரத்துக்குள் அசைவு பெற்றுச் சுழலும் உலகங்களில் அவர்களைப் பல்வேறு வகை உயிர்களாகப் படைத்து அருளுகின்றான்.

And so, in that very form, he creates them as the many kinds of living beings within the worlds that turn and move within this otherwise unmoving cosmos.

காளையை வாகனமாகக் கொண்டவனும், வேறுபட்ட பலவித உருவங்களில் ஒன்றாக இருப்பவனும், பூதகணங்களைப் படையாகக் கொண்டவனுமான இறைவன்,

God, who has the bull as his mount, who is one among many differing forms, and who has the hosts of spirits as his army,

ஆன்மாக்களுக்குக் கொடுத்த மிகப்பெரிய பரிசு உலகத்துப் பிறவியேயாகும்.

has given souls the greatest gift of all, birth in this world.

பிறவியைப் பரிசாகக் கொடுத்த அந்த வள்ளலாகிய இறைவன், அப்பிறவியில் உயிர்கள் அனுபவிக்க வேண்டிய ஆசைகளையும் வினைகளையும் அடைவதற்காகப் பலவகைக் குணங்களையும் வைத்து அருளுகின்றான்.

That same bountiful God who gave birth as a gift also grants the many kinds of qualities souls need in order to experience the desires and deeds they must live out within that birth.

அந்தக் குணங்களையும் கடந்து தம்மையே சிந்திக்கும் அடியவர்களுக்கு, திரிசடையைத் தலையில் தரித்த இறைவன் அவர்களின் சிந்தனையிலேயே பேரின்பமாகச் சேர்ந்திருந்து அருளுகின்றான்.

And to devotees who go beyond those qualities and think only of him, God, who wears his hair matted and twisted upon his head, stays joined within their very thought as supreme bliss and grants his grace.

ஆன்மாக்களின் மேல் வைத்த மாபெரும் அன்பினால், அவை தமது ஆசைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ளட்டும் என்று ஏழு உலகங்களையும் படைத்தருளினான் இறைவன்.

Out of his great love for souls, so that they might fulfill their desires, God created the seven worlds.

அந்த உலகங்களின் காலம் முடியும்போது அவற்றை அழித்து மீண்டும் புதிதாக உருவாக்கி, பல ஊழிக்காலங்களைப் படைத்தருளினான்.

When the time allotted to those worlds ends, he destroys them and creates them anew, thus creating many aeons.

உலகங்களும் உயிர்களும் தமது தொழிலைச் செய்வதற்காகப் பஞ்ச பூதங்களையும் படைத்தருளினான்.

So that the worlds and souls might carry out their functions, he created the five elements.

ஆன்மாக்கள் பிறவி எடுக்க வேண்டி உயிரையும் உடலையும் கொடுத்தருளினான்.

So that souls might take birth, he gave them life and body.

ஏழு உலகங்களைப் படைத்து, அவை தம் வினைகளைத் தீர்த்தபின் அவற்றை அழித்து மீண்டும் தம்மோடு சேர்த்துக்கொள்பவன் இறைவன்.

God is the one who created the seven worlds, and once they have lived out their deeds, destroys them and joins them back with himself.

ஏழு உலகங்களும் தம் தொழில்களைச் செய்வதற்குப் பலவகைத் தேவர்களையும் படைத்தருளினான்.

He created the many kinds of gods so that those seven worlds might carry out their functions.

பலவகை உயிர்களையும் படைத்து, அவை தம் வினைகளைத் தீர்த்தபின் அவற்றை அழித்து மீண்டும் தம்மோடு சேர்த்துக்கொள்பவன் இறைவன்.

God is the one who created the many kinds of souls, and once they have lived out their deeds, destroys them and joins them back with himself.

அந்த உயிர்கள் தன்னை நாடி வரும்போது, அனைத்திற்கும் மேலான பரம்பொருளாகவும் நின்று அருளுகின்றான்.

And when those souls come seeking him, he stands and grants his grace as the supreme reality above all else.

அனைத்திற்கும் ஆதியான இறைவன், உயிர்கள் வாழ்வதற்காக ஆகாயம், நீர், நெருப்பு, காற்று, மண் என்னும் ஐந்து பெரும் பூதங்களைப் படைத்தருளினான்.

God, who is primal to all things, created for the sake of souls the five great elements, sky, water, fire, wind and earth.

அந்த உயிர்கள் தம் வினைகள் முடியும் வரை வாழ்ந்து தன்னை வந்தடைவதற்காகப் பல ஊழிக்காலங்களையும் படைத்தருளினான்.

He created the many aeons of time so that souls might live out their deeds until their end and come and reach him.

அவை தவம் இருந்து தன்னை நாடி வரும்போது, அவற்றை எண்ணிறந்த தேவர்களாக ஆக்கியருளினான்.

When those souls perform austerity and come seeking him, he makes them into countless gods.

இப்படி அனைத்தையும் படைத்த இறைவனே, தான் படைத்த அனைத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு பாதுகாத்தும் அருளுகின்றான்.

And having created all of this, God also sustains and protects everything he has created.

பரந்து விரிந்த ஏழு உலகங்கள் முழுவதும் அகன்று பரவியிருந்தாலும், அனைத்திலும் ஒருவனாகவே இருப்பவன் இறைவன் ஒருவனே.

Though he spreads through and pervades the whole of these vast seven worlds, God alone is the one who remains as one within all of it.

இவனே இறைவன் என்று சுட்டிக்காட்டி உணர்த்திவிடும் அளவுக்கு அவன் எளியவன் அல்லன்.

He is not so simple that one could point to him and say, this alone is God.

அவனே பலவகை ஆன்மாக்களின் உயிரோடு உயிராக உடனிருந்து பாதுகாத்தருளுகின்றவன்.

He is the one who stays as life joined to the life of every kind of soul and protects them.

அவனே பல்வேறு குருநாதர்களாக வந்து உயிர்களுக்கு நல்வழியைப் போதித்தருளினான்; அவனே உலக உயிர்கள் அனைத்தும் நம்பியிருக்கும் தலைவனும் ஆவான்.

It is he who came as the many gurus and taught souls the good path, and it is he who is the lord in whom all the world's souls place their trust.

உயிர்களின் உள்ளத்திற்குள் ஒளியாக விளங்கும் இறைவன், உயிரோடு உயிராகக் கலந்து ஒரே உடலாக இருக்கின்றான்.

The God who shines as light within the hearts of every life mingles as life with life and stands as a single body with it.

விண்ணுலக அமரர்கள் அனைவரும் விரும்பித் தொழும், அனைத்திற்கும் மேலான பரம்பொருளும் அவனே.

He is the one whom all the immortals of the heavens love and worship, the supreme treasure above everything.

மண்ணுலக அடியவர்கள் அனைவரும் புகழ்ந்து போற்றும் பல்வேறு உருவங்களாகத் திருமேனி தரித்திருப்பவனும் அவனே.

He is the one who wears many forms as his sacred body, praised by the devotees of this earth.

கண்களுக்குள் இருந்து காட்சியைக் காட்டும் கருமணியாகவும், கண்களால் காண முடியாத பேருண்மைகளைக் குருநாதனாய் நின்று போதிப்பவனாகவும் இருப்பவன் அவனே.

He is the dark pupil within the eye that grants sight, and he is the one who, standing as the guru, teaches the great truths that the eyes cannot see.

இறைவன் என்பவன் யாராலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத, அண்டசராசரங்கள் அனைத்தும் அடங்கிய திருமேனியைக் கொண்டவன்.

The Lord holds a sacred cosmic form in which all the worlds and beings are contained, a form that no one can ever come to know fully.

நீரில் பால் சேர்க்கும்போது அவை இரண்டும் ஒன்றாகக் கலந்துவிடுவதைப் போல,

Just as when milk is mixed into water the two merge and become one,

உலகில் பிறக்கும் உயிர்களுடன் அவன் உயிராகக் கலந்து உடலாகி ஒன்றாக இருக்கின்றான்.

so too he mingles as life with the lives born into this world and stands as one with them in body.

அதை இடைவிடாமல் கண்டு பேரின்பம் அடையும் பாக்கியத்தை அவனுடைய திருவருளால் நான் பெற்றிருக்கின்றேன்.

By his grace I have won the fortune of seeing this without fail, and so have attained the great bliss of it.