திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
வேதச் சிறப்பு

வேதங்களை விட இறைவன் வழங்கிய அறம் வேறொன்றும் இல்லை.

There is no other dharma that God has given apart from the Vedas.

ஓதுவதற்கும் அதன்படி நடப்பதற்கும் ஏற்ற அறங்கள் எல்லாம் வேதத்தில் உள்ளன.

Every dharma fit to be recited and lived by is found within the Vedas.

நமது முன்னோரான அறிவிற் சிறந்த ஞானிகள் அனைவரும், வேதத்தை ஏன் எதற்கு என்கிற வீண் விவாதங்கள் செய்யாமல்,

All the great sages of great knowledge who came before us, without engaging in useless disputes about the why and the wherefore of the Vedas,

இறைவன் வழங்கிய அந்த வேதத்தை ஓதியே முக்தியைப் பெற்றார்கள்.

attained liberation simply by reciting that same Veda which God gave.

வேதங்களை ஓதுபவர்கள் அனைவரும் வேதியர்கள் ஆகிவிட மாட்டார்கள்.

Not everyone who recites the Vedas becomes a true Vedic scholar.

வேதங்களின் அர்த்தங்களை உணர்ந்து அதன்படி நடப்பவர்களே உண்மையான வேதியர்கள் ஆவார்கள்.

Only those who grasp the meaning of the Vedas and live by it are true Vedic scholars.

இறைவன் வேதங்களை வழங்கியது, உயிர்கள் அறங்களைத் தெரிந்துகொண்டு அதன்படி நடப்பதற்காகவும்,

God gave the Vedas so that living beings would come to know dharma and live by it,

உண்மைப் பொருளான இறைவனை உணர்ந்து, மெய்ப்பொருளான இறைவனை அடைவதற்காகவுமே.

and so that they would understand him as the true reality and finally reach him, the ultimate reality itself.

சொல்லழகு மிகுந்த வேதத்தின் உள்ளே மந்திர வடிவாக இருப்பவன் அவன்.

He dwells as the mantra-form within the beautiful, well-worded Vedas.

உணர்ந்து வேதத்தைச் சொல்லும் வேதியர் உள்ளத்தில் உணர்வாக இருப்பவனும் அவனே.

He also dwells as awareness within the hearts of Vedic scholars who understand and recite them.

வேதம் சொல்லும் வழி நடக்கும் சிறந்த வேதியர்கள் ஓதும் வேதத்தின் சொற்களில் மறைப் பொருளாகவும் அவனே இருக்கிறான்.

He also dwells as the hidden meaning within the very words that the finest Vedic scholars, walking the Vedic path, recite.

அனைத்தையும் உருவாக்கிய சக்தியாக நின்று அருளும் எம்பெருமான் முக்கண் முதல்வன் சிவபெருமானே ஆவான்.

This is our own Lord, standing as the power that formed everything and granting his grace, the three-eyed first one, Sivaperuman himself.

இறைவனை அடையும் திருநெறி என்பது சித்தாந்தமும் (அறிந்த கருத்துக்கள்) அசித்தாந்தமும் (அறியாத கருத்துக்கள்) மட்டுமே அல்ல.

The sacred path to reaching God is not only Siddhanta (known truths) and Asiddhanta (unknown truths).

இறைவனை மனத்தில் எப்போதும் நினைத்து அவனைப் பூஜிக்கும் பெருமைக்குரிய பக்தி வழியும் ஒரு நெறியே.

The glorious path of bhakti, keeping God always in one's thoughts and worshipping him, is also one such path.

குருவானவர் அருளும் மாபெரும் சிவ வழியில் ஒன்றுகூடும் சன்மார்க்க வழியும் ஒரு நெறியே.

The path of Sanmargam, which joins into the great Shiva-path granted by the guru, is also one such path.

இவை அனைத்தும் இறைவனை அடையும் ஒரே வழியே என்பதை வேதாந்தம் ஓதுகின்றது.

The Vedanta declares that all of these are, in truth, one and the same single path.

ஆறு அங்கங்களாக விளங்கும் மாபெரும் வேதங்களை ஓதி அருளியவன் இறைவன். அவ்வாறு அங்கங்கள்-- சிட்சை (எழுத்தும் ஒலியும்), வியாகரணம் (சொல் இலக்கணம்), சந்தம் (செய்யுள் இலக்கணம்), சோதிடம் (கோள் நிலைகளால் காலம் அறிதல்), நிருக்தம் (சொற்பொருள் விளக்கம்), கல்பம் (வேதச் செயல்முறை).

God is the one who recited and graciously gave the great Vedas that stand as six limbs. Those six limbs -- Siksha (letters and sound), Vyakarana (word grammar), Chandas (verse metre), Jyotisha (studying time through the planets), Nirukta (word meaning) and Kalpa (Vedic procedure).

அவனைத் தம் உடலின் ஒரு அங்கமாக வைத்து, அவனுடைய தன்மைகளை உணர்பவர்கள் யாரும் இல்லை.

There is no one who comes to know his qualities by taking him as a limb of their own body.

அவனைத் தமது உடலுக்கு வெளியே இருக்கும் ஒரு அங்கமாக எண்ணி, பலவித செயல்களைச் செய்கின்றனர்.

Instead, they think of him as a limb existing outside their own body, and carry out all manner of actions.

அப்படிக் கிடைக்கும் பயன்களையே உயர்வாகக் கருதி, அதையே பெருக்கிக்கொண்டு இறைவனை உணராமல் வாழ்கின்றார்கள்.

They think highly of only the results gained this way, and go on increasing just that, living without ever coming to know God.

இறைவனைப் பற்றிய பாடல்களை இசையோடு பாடி, பாவங்காட்டி நடனமாடும் இளம்பெண்கள்,

Young women who sing songs about God, set to music, and dance displaying appropriate expressions,

அந்தப் பாடல்கள் மூலம் இறைவனை உணர்ந்து முக்தி பெறாமல், தங்கள் நடனத்தால் பொருள் பெறவே முயல்கின்றனர்; அவர்களின் நடனம் காண்பவரும் உண்மைப் பொருள் உணராமல் சிற்றின்பத்திலேயே இருக்கின்றனர்.

do not, through those songs, come to realise God and attain liberation, but try only to gain wealth through their dancing; and those who watch them dance likewise fail to grasp the true meaning and remain in mere lesser pleasure.

மோட்சம் அடைய விரும்பியும் அதற்கான ஒழுக்கங்களை (விரதங்களை) கடைப்பிடிக்காத அந்தணர்கள், பிறர் கொடுக்கும் பொருளுக்காக வேதங்களை ஓதி யாகங்களை வளர்ப்பதால் இப்பெண்களைப் போன்றவர்கள் ஆகின்றனர்.

Brahmins who desire liberation but do not keep the disciplines, the vows, it requires, and instead recite the Vedas and conduct sacrifices only for the wealth others give, become no different from these dancing women.

பொருள் கிடைக்கும் இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று, தங்கள் உயர்வான பிறப்பை இழிபிறப்பாக மாற்றித் துன்பத்தில் வாழ்கின்றார்கள் அந்தணர்கள்.

Going wherever such wealth can be found, these brahmins turn their own exalted birth into a degraded one, and live out their lives in suffering.