திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
4. ஆதனம்

பத்மாசனம் முதலாக பல ஆசனங்கள் உள்ளன.

There are many asanas beginning with padmasana.

அவற்றுள் எட்டு ஆசனங்கள் முக்கியமானவை ஆகும்.

Among them, eight asanas are the important ones.

அந்த எட்டில் முதலானது சுவத்திகாசனம் ஆகும்; இதைச் சுகாசனம் என்றும் கூறுவர்.

The first of those eight is svastikasana, which is also called sukhasana.

இதைத் தவறாமல் தினம் செய்து உணர்ந்து இருப்பவரே எட்டு ஆசனங்களின் தலைவராவார்.

Whoever practices this without fail every day and realizes it, that one alone becomes the foremost among the eight asanas.

ஒரு பக்க காலை எடுத்து மறு பக்க காலின் மேல் அணைத்து வைத்து,

Taking one leg and placing it folded upon the other leg's thigh,

அது போலவே இன்னொரு பக்க காலையும் வைத்து அமர்ந்து, அழகாக

and doing the same with the other leg as well, sitting so, and beautifully

இரு கைகளையும் மேல் நோக்கி மலர்த்தி இரு தொடைகளின் மேல் வைத்து அமர்ந்திருப்பதே

opening both hands upward and placing them upon the two thighs, sitting thus,

உலகம் புகழும் பத்மாசனம் ஆகும்.

this is what is famed the world over as padmasana.

குற்றமில்லாத வலது காலை மேலே தெரியும்படி வைத்து,

Placing the faultless right foot so it shows above,

அருமையான கால் முட்டிகளில் இரண்டு கைகளையும் நீட்டி வைத்து,

stretching both hands to the fine knees,

தளர்ந்திருக்கும் உடம்பை நேராக்கி நிமிர்ந்து அமர்ந்து,

straightening the slack body and sitting erect,

அதனால் ஏற்படும் பயன்களைப் பெறுவதே பத்திராசனம் ஆகும். மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதற்கு இந்த ஆசனம் உதவும்; தியானம் பழக ஏற்ற ஆசனம் இது.

and gaining the benefits that come from it, this is bhadrasana. This asana helps in focusing the mind; it is a fitting asana for practicing meditation.

பத்மாசனத்தில் உள்ளது போல் இரு பாதங்களையும் தொடையின் மேல் மாற்றி வைத்து,

Just as in padmasana, crossing both feet onto the thighs,

இரு கைகளையும் அத்தொடைகளின் இடைவெளியில் நுழைத்துத் தரையில் ஊன்றி முக்கிக்கொண்டு,

passing both hands through the gap between those thighs and pressing them firmly against the ground,

உடம்பின் பாரத்தைக் கைகளில் தாங்கி உடலைத் தூக்கி நிறுத்தி அசையாமல் இருப்பதே

bearing the weight of the body on the hands, lifting the body up and holding it still without moving,

குக்குட ஆசனம் ஆகும்.

this is kukkutasana.

பாத நுனிகள் தரையில் அழுந்தும்படி வைத்து முழந்தாளிட்டுக் காலின் மேல் அமர்ந்து,

Placing the tips of the feet pressed into the ground, kneeling and sitting upon the legs,

கைகளைப் பின்புறமாகப் பாதங்களில் படும்படி நீட்டி வைத்து, வாயை ஆவெனப் பிளந்துகொண்டு அழகாக,

stretching both hands back so they touch the feet, opening the mouth wide, and beautifully

கண்களை வேறெங்கும் சுழற்றாமல் மூக்கின் நுனியை நோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டு இருப்பதே

gazing toward the tip of the nose without turning the eyes elsewhere, this alone is

புகழ்பெற்ற சிங்காசனம் என்று கூறப்படும்.

called the famed simhasana.

பத்திரம் (பத்திராசனம்), கோமுகம் (கோமுகாசனம்), பங்கயம் (பத்மாசனம்), கேசரி (சிங்காசனம்),

Bhadram, that is bhadrasana, gomukham, that is gomukhasana, pankajam, that is padmasana, kesari, that is simhasana,

சொத்திரம் (குக்குட ஆசனம்), வீரம் (வீராசனம்), சுகாதனம் ஆகிய இந்த ஏழு ஆசனங்களோடு,

sotram, that is kukkutasana, veeram, that is veerasana, and sukhasanam, these seven asanas,

மிகவும் சிறப்பான சுவத்திகாசனமும் சேர்ந்து, எட்டு ஆசனங்கள் இறைவனை அடைய உதவும் அட்டாங்க யோகத்திற்கு முக்கியமானவை ஆகும்.

together with the most special svastikasana, make the eight asanas important for the ashtanga yoga that helps one reach God.

மற்ற ஆசனங்கள் எட்டும் சேர்ந்து பதினாறு, அவற்றோடு நூற்றிப் பத்தும் சேர்ந்து, மொத்தம் நூற்றிருபத்தாறு ஆசனங்கள் உள்ளன.

The other eight asanas together make sixteen, and together with those and a further hundred and ten, there are in all one hundred and twenty six asanas.