திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
12. சிவ வேடம்

இறைவனுடைய திருவருளால் இறைவனுக்குத் தானாகவே அடிமையாகத் தாம் ஆகி,

By the grace of God they become of themselves the servants of God,

பொருளாக இருக்கின்ற தமது உடலே பொன் அம்பலமாக மாறி, அதில் நடனமாடும் இறைவனைத் தமக்குள் தேடி அடைந்து,

and their own body, which is a mere thing, turns into the golden hall, and within themselves they seek out and reach the God who dances in it.

ஆணவம் கன்மம் மாயை என்று இருக்கின்ற மும்மலங்களும் இல்லாமலும், நன்மை தீமை ஆகிய இரண்டு விதமான செயல்களும் இல்லாமலும் ஆகி,

They come to be without the three impurities, anavam, kanmam and mayai, and without either of the two kinds of act, the good and the bad.

தாம் பெற்ற ஞானத்தில் தெளிவு அடைந்த உண்மையான அடியவர்களே, இறைவனுடைய வேடத்தைக் கொண்டவர்கள் ஆவார்கள்.

Those true servants, who have gained clarity in the wisdom they received, are the ones who bear the garb of God.

ஞானிகளுடைய உடலில் இருந்து வெளிப்படுகின்ற வேடமானது, அவர்களுடைய உயிர் நிலையைக் குறிப்பது ஆகாது.

The garb that shows itself upon the body of jnanis is no indication of the state of their life within.

அவர்கள் தங்களுடைய உடலை நீக்கிவிட்டால், அவர்களிடமிருந்து வெளிப்பட்ட வேடமும் அதனுடனே சேர்ந்து நீங்கிவிடும்.

If they lay their body aside, the garb that showed itself upon them falls away along with it.

உடலோடு இருக்கும் உயிருக்கு உள்ளே அமைந்திருக்கின்ற ஒரு பரம்பொருளை ஆராய்ந்து உணர்ந்து கொள்ளாதவர்கள்,

Those who do not search out and realize the one supreme being seated within the life that dwells in the body

கடல் அலைகளில் அகப்பட்டுக் கொண்ட கட்டையைப் போலவே, பிறவி எனும் சுழற்சியில் சிக்கிக் கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுத்துத் துன்பத்தில் உழல்வார்கள்.

are like a log caught among the waves of the sea: they are caught in the turning that is birth, and take birth again and again, and toss about in sorrow.

மாயையாகிய மயக்கம் இல்லாமல், ஆணவம் கன்மம் ஆகிய மலங்கள் இல்லாமல், வலிமையான எண்ணங்களை உடைய மனம் இல்லாமல்,

Without the bewilderment that is maya, without the impurities that are anavam and kanmam, and without a mind of forceful thoughts,

எப்போதும் விழிப்போடு இருக்கின்ற கண்களைப் பெற்று இருந்தாலும், அந்தக் கண்களில் காணும் காட்சியின் தொடர்போ, அந்தக் காட்சியினால் செயல்படும் ஆற்றலின் தொடர்போ இல்லாமல்,

and though they have eyes that stay always awake, without any hold from what those eyes see and without any hold from the power that acts upon what is seen,

எவ்விதக் குணங்களும் இல்லாத இறைவனோடு சேர்ந்து, தாமும் இறைவனைப் போலவே ஆகி,

joined with God, who has no qualities of any kind, and having become like God themselves,

எந்தவிதமான செயல்களும் இல்லாமல் இருப்பவர்களே, உண்மையான சிவ வேடத்தைக் கொண்ட ஞானிகள் ஆவார்கள்.

those who remain without any act at all are the jnanis who bear the true garb of Siva.

கடிவாளம் கட்டாமல் அங்கும் இங்கும் அலைந்து ஓடுகின்ற குதிரையைப் போல அலைகின்ற மனம், கடிவாளத்தைக் கட்டிக் குதிரையை அடக்குவது போல, தியானத்தின் மூலம் உறுதியாகப் பற்றி அடக்கப்பட வேண்டியது.

The mind wanders here and there like a horse that runs loose with no bridle on it, and it is to be caught firmly and held in check through meditation, in the way a horse is subdued by putting a bridle on it.

ஞானியைப் போல வெறும் வேடத்தை மட்டும் போட்டுக் கொண்டு என்ன செய்வீர்கள்? இந்த வீணான வேலை வேண்டாம், மனிதர்களே.

What will you do by merely putting on the garb of a jnani? Leave off this useless labour, O people.

உங்களுக்குள் வீற்றிருக்கும் குருநாதனாகிய இறைவனை, நமக்கெல்லாம் தலைவனாக இருக்கின்ற அவனை நாடுங்கள்.

Seek God, the master and guru who is seated within you, and who is the lord of us all.

அவனைத் தேடி அடைந்தால், பேரின்பப் பொருளாகிய இறைவனைச் சென்று அடைந்து பேரின்பத்தை அடைய முடியும்.

If you seek him out and reach him, then you can go and reach God, who is the very substance of great bliss, and gain that bliss.