திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
17. அபாத்திரம்

கறவை வற்றிப்போன பசுமாடு அழகாக இருக்கிறதே என்று அதன் முன் குனிந்து அதற்குப் புற்களை உணவாகக் கொடுத்து,

Bowing before a cow whose udder has gone dry, thinking it beautiful, feeding it grass,

அதன் மடியிலிருந்து பாலைக் கறந்து குடித்துவிடலாம் என்று நினைப்பதைப் போலாகும்,

and hoping to milk its udder and drink, is exactly like it,

ஒழுக்கமும் தவமும் இல்லாதவர்களுக்குத் தானம் கொடுத்து அதனால் பேரின்பம் பெற்றுவிடலாம் என்று நினைப்பது.

thinking that giving alms to those without conduct and austerity will win one supreme bliss.

பருவம் முடிந்த பிறகு விதைத்த பயிர் வளராதது போல, அத்தானம் பயனின்றி வீணாகிவிடும்.

Like a crop sown after its season, which does not grow, that alms gives no benefit and goes to waste.

தவமும் யோகமும் செய்து தீய குணங்களைப் போக்கி, நன்மைகளைச் செய்பவர்களுக்கு,

To those who have gone through austerity and yoga, banished bad qualities and done good deeds,

அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பாக இருக்கும் அடியவர்களுக்கு மட்டுமே தானம் கொடுக்க வேண்டும்.

and hold love toward all living beings, alms should be given only to such devotees.

வேடம் போட்டுக்கொண்டு நடித்தால் தானம் கிடைக்கும் என்கிற ஆசையில் இருப்பவர்களுக்கு,

To those who merely put on a show and act it out, hoping alms will follow,

உள்ளத்தில் உண்மையான அன்பு இல்லாதவர்களுக்குத் தானம் கொடுப்பது மிகப்பெரிய தவறு என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

those with no real love in their heart, know that giving alms to them is a very great wrong.

ஒழுக்கத்தில் செல்லும் வழியை அறியாமல் ஐந்து மாபெரும் பாவங்களைச் செய்கின்ற மகா பாவியாக இருந்தாலும்,

Even one who does not know the path of right conduct and is a great sinner who has committed the five great sins,

குற்றமில்லாத சிவனடியார்களுக்கும் தூய்மையான சிவஞானத்தைப் போதிக்கும் குருக்களுக்கும்,

if he gives to blameless devotees of Shiva and to gurus who teach pure Shiva jnanam,

காமம் முதலாய ஐந்து தீய குணங்களைக் கைவிட்ட சிவயோகியர்களுக்கும் தரக்கூடிய தானத்தைத் தந்து,

and to Shiva yogis who have given up desire and the other four bad qualities, giving them fitting alms,

அதன் பயனால் ஞானம் பெற்றுவிட்டால், மகா பாவங்கள் செய்திருந்தாலும் நரகத்திற்குப் போக மாட்டார்கள்.

and through the fruit of it attains wisdom, he will not go to hell even though he has committed great sins.

தம்மை ஆளுகின்ற தந்தையான இறைவனே மனித வடிவில் வந்து தானம் கொடுக்கின்றான் என்று கைகூப்பித் தொழுது,

Clasping the hands and worshipping, holding the God who is our ruling father as having come in this human form to give,

இறைவனை நினைத்துத் தானம் கேட்காதவர்களுக்கு,

to one who does not seek alms while thinking of God,

மலையளவு மாபெரும் பொருளைத் தானமாகத் தந்தாலும் அதனால் ஒரு பயனும் கிடையாது.

even if one gives alms as great as a mountain of earth, that alms yields no benefit at all.

இறைவனை நினைக்காமல் தானம் கொடுத்தவனும், இறைவனை நினைக்காமல் தானம் பெற்றவனும், இருவருமே ஏழு வித நரகங்களின் குழியைச் சென்று அடைவார்கள்.

Both the giver who gave without thinking of God and the receiver who received without thinking of God will go and reach the pit of the seven kinds of hell.