இந்தச் சாய்சதுரத்தை இரு தொடக்கங்களிலிருந்து படிக்கலாம்: இதன் சொந்தத் தொடக்கமான வருதிபொவிலிருந்தும், கமலப் படத்தின் தொடக்கமான வரவிதியிலிருந்தும். கீழே தேர்ந்தெடுப்பது பாடலையும் ஒளி நகரும் வரிசையையும் இணைந்து மாற்றும்.
படிக்கும் தொடக்கம்Reading starts at
வருதிபொ னரவ வரனது கருவவருகணை குரவ வரகுக மருவவருமறை பரவ வரபத மருவவருமதி விரவ வரவிதி திருவ.
varudhibo narava varanadhu garuva
varugaNai gurava varaguga maruva
varumaRai barava varabadha maruva
varumadhi virava varavidhi thiruva.
பத உரைword meanings
மேலே பாடலில் காணும் இடைவெளிகள் அப்படியே சொல் எல்லைகள் அல்ல. ன போன்ற எழுத்தில் தமிழ்ச் சொல் தொடங்காது; எனவே சில சொற்கள் அவ்விடைவெளிகளைக் கடந்தே படிக்கப்பட வேண்டியவை. அப்படிக் கடக்கும் ஒவ்வோர் இடத்திலும் ஏன் என்பது அந்தந்தச் சொல்லின் கீழ் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
இங்கு பொருள் சொல்லப்படுவது இப்படத்தின் சொந்த வரிசைப்படி, அதாவது வருதிபொ என்று தொடங்கும் பிரிப்பின்படி. இதே ஐம்பத்தாறு எழுத்துக்களை வேறு புள்ளியில் தொடங்கிப் படிக்கும் வடிவம் கமல பந்தப் பக்கத்தில் உள்ளது; சொற்பொருள்கள் சொற்களுக்கே உரியவை என்பதால், எந்தத் தொடக்கத்தில் படித்தாலும் அவை பொருந்தும்.
வருதிபொ னரவ வரனது கருவ
- வருதிபொனரவ(வருதி + பொன் + அரவ)
னரவ என்பதன் முதல் எழுத்தாகிய ன என்பதில் தமிழ்ச் சொல் தொடங்காது; எனவே இங்குச் சொல் எல்லை மேலே காணும் இடைவெளியைக் கடந்தே அமைகிறது: வருதி + பொன் + அரவ. வருதி: (எனக்குத் துணையாக) வருவாயாக. பொன் + அரவ: பொற்சிலம்பு அணிந்தவனே. பொன் + அரவ புணரும்போது இலக்கணப்படி னகரம் இரட்டிக்க வேண்டுமெனினும் (பொன்னரவ), இப்பொருள் அச்சிடப்பட்ட ஒற்றை னகரத்தையே பின்பற்றுகிறது.
- வரனது(வரன் + அது)
வரன் என்பதற்கு மேலோன், கடவுள், பிரமன், மணமகன் என்று பேரகராதி பொருள் தருகிறது; அது சேர்ந்த வரனது: சிறந்த காவலானவனே! / தேவர்களுக்கெல்லாம் மேலானவனே!
- கருவ
கரு என்பதற்குக் கருப்பம், உட்பொருள், நிமித்த காரணம் முதலிய பொருள்களைப் பேரகராதி தருகிறது; கருவம் என்பதற்குச் செருக்கு என்றும் கருப்பம் என்றும் இரு தனித் தலைச்சொற்கள் உண்டு. இத்தளத்தின் கந்தர் அநுபூதி 51ஆம் பாடல் உரையில் கருவாய் என்பது படைப்பிற்குக் காரணம் என்னும் பொருளில் விளக்கப்பட்டுள்ளது; இங்கு கருவ: அனைத்துக்கும் மூலகாரணமானவனே! பேரன்பு கொண்டவனே!
வருகணை குரவ வரகுக மருவ
- வருகணை(வரு + கணை)
வரு என்பது வருதல் வினையின் அடி, வரும் என்னும் பொருளில் பெயரின் முன் நிற்கும் வினைத்தொகை வடிவம்; இத்தளத்தின் திருக்குறள் 83 வருவிருந்து என்பதில் இதே அமைப்பு உள்ளது, அதன் உரை அதைத் தன்னை நோக்கி வந்த விருந்து என்றே விளக்குகிறது. கணை என்பதற்குப் பேரகராதி அம்பு என்று பொருள் தருகிறது. எனவே வருகணை: வரும் கணை. அது எதன் மேல் வருகிறது என்பது இவ்வடியில் சொல்லப்படவில்லை.
- குரவ
குரவன் என்பதற்கு அறிவாலும் முறைமையாலும் மதிக்கத்தக்க பெரியோன் என்று பேரகராதி பொருள் தருகிறது; அதன் விளியாகக் குரவ: குருநாதனே!
- வரகுக(வர + குக)
குக என்பது குகன் என்னும் முருகன் திருநாமத்தின் அடி; பேரகராதி குகன் என்பதற்கு முருகன் என்றே பொருள் தருகிறது, இத்தளத்தின் கந்தர் அநுபூதி 51ஆம் பாடல் உரையும் குகையில், அதாவது உள்ளத்தில் உறையும் இறைவன் என்று அப்பெயரை விளக்குகிறது. முன் நிற்கும் வர என்பதை மேலான என்னும் அடையாகவும் கொண்டு, வரகுக என்பது இங்கு விளியாக: மேலான குகனே! (அடியார்களின் இதயக் குகையில் உறைபவனே).
- மருவ
மருவுதல் என்னும் வினையின் வினையெச்சம்: நெருங்க, தழுவ, பொருந்த. பேரகராதி இவ்வினைக்கு அணுகுதல், தழுவுதல், கூடுதல், பழகுதல் என்று பொருள் தருகிறது. யாரை, எதை என்பது இவ்வடியில் வெளிப்படையாக இல்லை.
வருமறை பரவ வரபத மருவ
- வருமறை(வரு + மறை)
மறை என்பதற்கு மறைபொருளாக நிற்கும் வேதம் என்று பேரகராதி பொருள் தருகிறது; இத்தளத்தின் கந்தர் அநுபூதி 46ஆம் பாடல் உரையிலும் மறை நாயகன் என்பது வேதங்களுக்குத் தலைவன் என்றே விளக்கப்பட்டுள்ளது. வரு என்பது மேலே வருகணை என்பதில் கண்ட அதே வடிவம்: வரும். எனவே வருமறை: வரும் மறை, வரும் வேதம்.
- பரவ
பரவுதல் என்னும் வினையின் வினையெச்சம்: போற்ற, வணங்க. பேரகராதி இவ்வினைக்குப் பரத்தல் என்பதோடு போற்றுதல், வணங்குதல், பாடுதல் என்றும் பொருள் தருகிறது. வரும் மறை பரவ: வரும் வேதம் போற்ற என்று இணைந்து ஒலிக்கிறது; யாரை என்பது வெளிப்படையாக இல்லை.
- வரபத(வர + பத)
பதம் என்பதற்குப் பேரகராதி கால் என்றும் மொழி என்றும் பதவி என்றும் பொருள் தருகிறது; பதம் என்பதைத் திருவடி எனவும், முன் நிற்கும் வர என்பதை மேலான என்னும் அடையாகவும் கொண்டு, வரபத: உனது மேலான திருவடிகளை.
- மருவ
இரண்டாம் அடியின் இறுதியில் கண்ட அதே சொல்: நெருங்க, தழுவ, பொருந்த.
வருமதி விரவ வரவிதி திருவ.
- வருமதி(அரு + மதி)
மதி என்பதற்குப் பேரகராதி சந்திரன் என்றும் இயற்கை அறிவு என்றும் இரு தனித் தலைச்சொற்களைத் தருகிறது; அரு + மதி: அரிய ஞான ஒளியானது.
- விரவ
விரவுதல் என்னும் வினையின் வினையெச்சம்: கலக்க, கூட. பேரகராதி இவ்வினைக்குக் கலத்தல், கூடுதல், நட்புக் கொள்ளுதல் என்று பொருள் தருகிறது.
- வரவிதி(வர + விதி)
விதி என்பதற்குப் பேரகராதி சட்டம், தீர்ப்பு, ஊழ், பிரமன் என்று பொருள் தருகிறது; வரவிதி: மேலான வரங்களை அருளும் விதியானவனே! (அல்லது வல்விதி வருத்தும் போது காப்பவனே).
- திருவ
திரு என்பதற்குத் திருமகள், செல்வம், தெய்வத்தன்மை, அழகு என்று பேரகராதி பொருள் தருகிறது; திருவன் என்பதற்குச் செல்வன், திருமால் என்றும் பொருள் உண்டு, அதன் விளியாகத் திருவ: பெருஞ்செல்வமே! திருவருளே!
சேர்த்துப் படித்தால் read together
இப்பாடலின் பதினாறு சொற்களும் இப்போது மேலே உறுதியாகவே நிற்கின்றன. அவற்றை இணைத்த ஓர் ஓட்டமான படிப்பு கீழே பொதுவான விளக்கத்தில் தரப்பட்டுள்ளது.
ஒரு வேறுபாடு: வருகணை, வருமறை என்ற இரு சொற்களுக்கும் இங்கு மேலே நிற்கும் பிரிப்பு (வரு + கணை, வரு + மறை), கீழே பொதுவான விளக்கம் பின்பற்றும் பிரிப்பிலிருந்து (வருக + அணை, அரு + மறை) வேறுபடுகிறது. இரண்டு பிரிப்புகளும் இதே எழுத்துக்களுக்கானவையே; இவ்வேறுபாடு தீர்க்கப்படாமல் இங்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
பொருள் meaning
இப்பக்கத்தில் உள்ள பாடல், கமல பந்தத்தின் பாடலே. ஒரே பாடல், இரு படங்கள்: எட்டு இதழ்களைக் கொண்ட தாமரையாக ஒன்று, சாய்சதுரமாக ஒன்று.
இச்சாய்சதுரத்தில் நடுவே ஒரு கட்டம், அதிலிருந்து நான்கு திசைகளிலும் ஐந்து கட்டங்கள் கொண்ட கைகள், நான்கு முனைகளிலும் தலா ஒரு முக்கோணக் கட்டம், நான்கு விளிம்புகளிலும் ஐந்து கட்டங்கள் கொண்ட பட்டைகள். இங்கு எண்ணியதில் நாற்பத்தைந்து கட்டங்கள்.
பாடலின் எழுத்துகள் ஐம்பத்தாறு; படத்தின் கட்டங்கள் நாற்பத்தைந்து. ஒவ்வொரு அடியும் படத்தின் ஒரு நடையாக அமைவதால், ஒவ்வொரு நடையும் தான் திரும்பும் கட்டத்தை இருமுறை படிக்கிறது.
இச்சாய்சதுரம் 1907இல் வெளிவந்த பத்துப் பிரபந்தம் முதற் பதிப்பிலேயே அச்சாகியுள்ளது. அந்நூல் கமலப் பாடலின் நான்கு அடிகளிலிருந்து இப்படத்தை வகுத்து நான்காரைச் சக்கர பந்தம் என்றே குறிக்கிறது; இத்தளத்திற்குக் கிடைத்த அச்சுப் பலகையும் அம்முதற் பதிப்பும் நாற்பத்தைந்து கட்டங்களிலும் எழுத்துக்கு எழுத்து ஒத்துள்ளன. இதே தலைப்பு வேறொரு படத்திற்கும் உண்டு: நான்கு ஆரைகள் கொண்ட வட்டச் சக்கரம் ஒன்று, அதற்குள் தனி வெண்பா ஒன்று. அவ்வட்டச் சக்கரமும் அதன் வெண்பாவும் 1902இல் அச்சான திருவலங்கற்றிரட்டு இரண்டாம் கண்டம் (பல்சந்தப்பரிமளம்) முதற் பதிப்பின் சொந்த முகப்புப் படமாக அச்சாகியுள்ளன. எனவே இரு படங்களுமே அச்சு நூல்களில் சான்று பெற்றவை; ஆயினும் அவை வெவ்வேறு பாடல்களைச் சுமக்கும் வெவ்வேறு படங்கள். பத்துப் பிரபந்தம் முதற் பதிப்பு இப்பெயரால் அச்சிடுவது இந்தச் சாய்சதுரத்தையே.
இங்கு வழங்கப்பட்ட விளக்கத்தில் தவறுகள் இருந்தால் மன்னிக்கவும்.



