திருவருட்பா · 37அருள்விளக்க மாலை

நீநினைத்த நன்மைஎலாம் யாம்அறிந்தோம் நினையே நேர்காண வந்தனம்என் றென்முடிமேல் மலர்க்கால் தான்நிலைக்க வைத்தருளிப் படுத்திடநான் செருக்கித் தாள்களெடுத் தப்புறத்தே வைத்திடத்தான் நகைத்தே ஏன்நினைத்தாய் இவ்வளவு சுதந்தரம்என் மகனே எனக்கிலையோ என்றருளி எனையாண்ட குருவே தேன்நிலைத்த தீம்பாகே சர்க்கரையே கனியே தெய்வநடத் தரசேஎன் சிறுமொழிஏற் றருளே.

nIninaitta nanmaielAm yAmaRintOm ninaiyE nErkANa vantanamen RenmuTimEl malarkkAl tAnnilaikka vaittaruLip paTuttiTanAn cherukkit tALkaLeTut tappuRattE vaittiTattAn nakaittE EnninaittAy ivvaLavu chutantaramen makanE enakkilaiyO enRaruLi enaiyANTa kuruvE tEnnilaitta tImpAkE charkkaraiyE kaniyE teyvanaTat tarachEen chiRumozhiER RaruLE.

மூர்த்திகளும் நெடுங்காலம் முயன்றாலும் அறிய முடியாத முடிவெல்லாம் முன்னியஓர் தினத்தே ஆர்த்தியுடன் அறியஎனக் களித்தருளி அடியேன் அகத்தினைத்தன் இடமாக்கி அமர்ந்தஅருட் குருவே பார்த்திபரும் விண்ணவரும் பணிந்துமகிழ்ந் தேத்தப் பரநாத நாட்டரசு பாலித்த பதியே ஏர்த்திகழும் திருப்பொதுவில் இன்பநடத் தரசே என்னுடைய சொன்மாலை இலங்கஅணிந் தருளே.

mUrttikaLum neTungkAlam muyanRAlum aRiya muTiyAta muTivellAm munniyaOr tinattE ArttiyuTan aRiyaenak kaLittaruLi aTiyEn akattinaittan iTamAkki amarntaaruT kuruvE pArttiparum viNNavarum paNintumakizhn tEttap paranAta nATTarachu pAlitta patiyE Erttikazhum tiruppotuvil inpanaTat tarachE ennuTaiya chonmAlai ilangkaaNin taruLE.

இச்சைஒன்றும் இல்லாதே இருந்தஎனக் கிங்கே இயலுறுசன் மார்க்கநிலைக் கிச்சையைஉண் டாக்கித் தச்சுறவே பிறமுயற்சி செயுந்தோறும் அவற்றைத் தடையாக்கி உலகறியத் தடைதீர்த்த குருவே எச்சமய முடிபுகளும் திருச்சிற்றம் பலத்தே இருந்தஎன எனக்கருளி இசைவித்த இறையே முச்சகமும் புகழமணி மன்றிடத்தே நடிக்கும் முதல்அரசே என்னுடைய மொழியும்அணிந் தருளே.

ichchaionRum illAtE iruntaenak kingkE iyaluRuchan mArkkanilaik kichchaiyaiuN TAkkit tachchuRavE piRamuyaRchi cheyuntORum avaRRait taTaiyAkki ulakaRiyat taTaitIrtta kuruvE echchamaya muTipukaLum tiruchchiRRam palattE iruntaena enakkaruLi ichaivitta iRaiyE muchchakamum pukazhamaNi manRiTattE naTikkum mutalarachE ennuTaiya mozhiyumaNin taruLE.

கையாத தீங்கனியே கயக்காத அமுதே கரையாத கற்கண்டே புரையாத கரும்பே பொய்யாத பெருவாழ்வே புகையாத கனலே போகாத புனலேஉள் வேகாத காலே கொய்யாத நறுமலரே கோவாத மணியே குளியாத பெருமுத்தே ஒளியாத வெளியே செய்யாத பேருதவி செய்தபெருந் தகையே தெய்வநடத் தரசேஎன் சிறுமொழிஏற் றருளே.

kaiyAta tIngkaniyE kayakkAta amutE karaiyAta kaRkaNTE puraiyAta karumpE poyyAta peruvAzhvE pukaiyAta kanalE pOkAta punalEuL vEkAta kAlE koyyAta naRumalarE kOvAta maNiyE kuLiyAta perumuttE oLiyAta veLiyE cheyyAta pErutavi cheytaperun takaiyE teyvanaTat tarachEen chiRumozhiER RaruLE.

எண்ணாத மந்திரமே எழுதாத மறையே ஏறாத மேனிலைநின் றிறங்காத நிறைவே பண்ணாத பூசையிலே படியாத படிப்பே பாராத பார்வையிலே பதியாத பதிப்பே நண்ணாத மனத்தகத்தே அண்ணாத நலமே நாடாத நாட்டகத்தே நடவாத நடப்பே அண்ணாஎன் அப்பாஎன் ஐயாஎன் அரசே அடிஇணைக்கென் சொன்மாலை அணிந்துமகிழ்ந் தருளே.

eNNAta mantiramE ezhutAta maRaiyE ERAta mEnilainin RiRangkAta niRaivE paNNAta pUchaiyilE paTiyAta paTippE pArAta pArvaiyilE patiyAta patippE naNNAta manattakattE aNNAta nalamE nATAta nATTakattE naTavAta naTappE aNNAen appAen aiyAen arachE aTiiNaikken chonmAlai aNintumakizhn taruLE.

சாகாத கல்வியிலே தலையான நிலையே சலியாத காற்றிடைநின் றொலியாத கனலே ஏகாத புனலிடத்தே இடியாத புவியே ஏசாத மந்திரத்தே பேசாத பொருளே கூகாஎன் றெனைக்கூடி எடுக்காதே என்றும் குலையாத வடிவெனக்கே கொடுத்ததனி அமுதே மாகாதல் உடையார்கள் வழுத்தமணிப் பொதுவில் மாநடஞ்செய் அரசேஎன் மாலையும்ஏற் றருளே.

chAkAta kalviyilE talaiyAna nilaiyE chaliyAta kARRiTainin RoliyAta kanalE EkAta punaliTattE iTiyAta puviyE EchAta mantirattE pEchAta poruLE kUkAen RenaikkUTi eTukkAtE enRum kulaiyAta vaTivenakkE koTuttatani amutE mAkAtal uTaiyArkaL vazhuttamaNip potuvil mAnaTanjchey arachEen mAlaiyumER RaruLE.

சுத்தநிலை அனுபவங்கள் தோன்றுவெளி யாகித் தோற்றும்வெளி யாகிஅவை தோற்றுவிக்கும் வெளியாய் நித்தநிலை களின்நடுவே நிறைந்தவெளி யாகி நீயாகி நானாகி நின்றதனிப்பொருளே சத்தியமே சத்துவமே தத்துவமே நவமே சமரசசன் மார்க்கநிலைத் தலைநின்ற சிவமே புத்தமுதே சித்திஎலாம் வல்லதிருப் பொதுவில் புனிதநடத் தரசேஎன் புகலும்அணிந் தருளே.

chuttanilai anupavangkaL tOnRuveLi yAkit tORRumveLi yAkiavai tORRuvikkum veLiyAy nittanilai kaLinnaTuvE niRaintaveLi yAki nIyAki nAnAki ninRatanipporuLE chattiyamE chattuvamE tattuvamE navamE chamarachachan mArkkanilait talaininRa chivamE puttamutE chittielAm vallatirup potuvil punitanaTat tarachEen pukalumaNin taruLE.

நான்அளக்குந் தோறும்அதற் குற்றதுபோல் காட்டி நாட்டியபின் ஒருசிறிதும் அளவில்உறா தாகித் தான்அளக்கும் அளவதிலே முடிவெனத் தோற்றித் தன்அளவுங் கடந்தப்பால் மன்னுகின்ற பொருளே வான்அளக்க முடியாதே வான்அனந்தங் கோடி வைத்தபெரு வான்அளக்க வசமோஎன் றுரைத்துத் தேன்அளக்கும் மறைகளெலாம் போற்றமணி மன்றில் திகழுநடத் தரசேஎன் சிறுமொழிஏற் றருளே.

nAnaLakkun tORumataR kuRRatupOl kATTi nATTiyapin oruchiRitum aLaviluRA tAkit tAnaLakkum aLavatilE muTivenat tORRit tanaLavung kaTantappAl mannukinRa poruLE vAnaLakka muTiyAtE vAnanantang kOTi vaittaperu vAnaLakka vachamOen Ruraittut tEnaLakkum maRaikaLelAm pORRamaNi manRil tikazhunaTat tarachEen chiRumozhiER RaruLE.

திசையறிய மாட்டாதே திகைத்தசிறி யேனைத் தெளிவித்து மணிமாடத் திருத்தவிசில் ஏற்றி நசைஅறியா நற்றவரும் மற்றவருஞ் சூழ்ந்து நயப்பஅருட் சிவநிலையை நாட்டவைத்த பதியே வசையறியாப் பெருவாழ்வே மயல்அறியா அறிவே வான்நடுவெ இன்பவடி வாய்இருந்த பொருளே பசைஅறியா மனத்தவர்க்கும் பசைஅறிவித் தருளப் பரிந்தநடத் தரசேஎன் பாட்டும்அணிந் தருளே.

tichaiyaRiya mATTAtE tikaittachiRi yEnait teLivittu maNimATat tiruttavichil ERRi nachaiaRiyA naRRavarum maRRavarunj chUzhntu nayappaaruT chivanilaiyai nATTavaitta patiyE vachaiyaRiyAp peruvAzhvE mayalaRiyA aRivE vAnnaTuve inpavaTi vAyirunta poruLE pachaiaRiyA manattavarkkum pachaiaRivit taruLap parintanaTat tarachEen pATTumaNin taruLE.

என்உயிரும் என்உடலும் என்பொருளும் யானே இசைந்துகொடுத் திடவாங்கி இட்டதன்பின் மகிழ்ந்தே தன்உயிரும் தன்உடலும் தன்பொருளும் எனக்கே தந்துகலந் தெனைப்புணர்ந்த தனித்தபெருஞ் சுடரே மன்உயிருக் குயிராகி இன்பமுமாய் நிறைந்த மணியேஎன் கண்ணேஎன் வாழ்முதலே மருந்தே மின்னியபொன் மணிமன்றில் விளங்குநடத் தரசே மெய்யும்அணிந் தருள்வோய்என் பொய்யும்அணிந் தருளே.

enuyirum enuTalum enporuLum yAnE ichaintukoTut tiTavAngki iTTatanpin makizhntE tanuyirum tanuTalum tanporuLum enakkE tantukalan tenaippuNarnta tanittaperunj chuTarE manuyiruk kuyirAki inpamumAy niRainta maNiyEen kaNNEen vAzhmutalE maruntE minniyapon maNimanRil viLangkunaTat tarachE meyyumaNin taruLvOyen poyyumaNin taruLE.

மன்னுகின்ற பொன்வடிவும் மந்திரமாம் வடிவும் வான்வடிவும் கொடுத்தெனக்கு மணிமுடியுஞ் சூட்டிப் பன்னுகின்ற தொழில்ஐந்துஞ்செய்திடவே பணித்துப் பண்புறஎன் அகம்புறமும் விளங்குகின்ற பதியே உன்னுகின்ற தோறும்எனக் குள்ளமெலாம் இனித்தே ஊறுகின்ற தெள்ளமுதே ஒருதனிப்பே ரொளியே மின்னுகின்ற மணிமன்றில் விளங்குநடத் தரசே மெய்யும்அணிந் தருள்வோய்என் பொய்யும்அணிந் தருளே.

mannukinRa ponvaTivum mantiramAm vaTivum vAnvaTivum koTuttenakku maNimuTiyunj chUTTip pannukinRa tozhilaintunjcheytiTavE paNittup paNpuRaen akampuRamum viLangkukinRa patiyE unnukinRa tORumenak kuLLamelAm inittE URukinRa teLLamutE orutanippE roLiyE minnukinRa maNimanRil viLangkunaTat tarachE meyyumaNin taruLvOyen poyyumaNin taruLE.

நன்மைஎலாம் தீமைஎனக் குரைத்தோடித் திரியும் நாய்க்குலத்தில் கடையான நாயடியேன் இயற்றும் புன்மைஎலாம் பெருமைஎனப் பொறுத்தருளிப் புலையேன் பொய்உரைமெய் உரையாகப் புரிந்துமகிழ்ந் தருளித் தன்மைஎலாம் உடையபெருந் தவிசேற்றி முடியும் தரித்தருளி ஐந்தொழில்செய் சதுர்அளித்த பதியே இன்மைஎலாம் தவிர்ந்தடியார் இன்பமுறப் பொதுவில் இலங்குநடத் தரசேஎன் இசையும்அணிந் தருளே.

nanmaielAm tImaienak kuraittOTit tiriyum nAykkulattil kaTaiyAna nAyaTiyEn iyaRRum punmaielAm perumaienap poRuttaruLip pulaiyEn poyuraimey uraiyAkap purintumakizhn taruLit tanmaielAm uTaiyaperun tavichERRi muTiyum tarittaruLi aintozhilchey chaturaLitta patiyE inmaielAm tavirntaTiyAr inpamuRap potuvil ilangkunaTat tarachEen ichaiyumaNin taruLE.

விழுக்குலத்தார் அருவருக்கும் புழுக்குலத்தில் கடையேன் மெய்யுரையேன் பொய்யுரையை வியந்துமகிழ்ந் தருளி முழுக்குலத்தோர் முடிசூட்டி ஐந்தொழில்செய் எனவே மொழிந்தருளி எனையாண்ட முதற்றனிப்பே ரொளியே எழுக்குலத்தில் புரிந்தமனக் கழுக்குலத்தார் தமக்கே எட்டாத நிலையேநான் எட்டியபொன் மலையே மழுக்குலத்தார் போற்றமணி மன்றில்நடம் புரியும் மாநடத்தென் அரசேஎன் மாலைஅணிந் தருளே.

vizhukkulattAr aruvarukkum puzhukkulattil kaTaiyEn meyyuraiyEn poyyuraiyai viyantumakizhn taruLi muzhukkulattOr muTichUTTi aintozhilchey enavE mozhintaruLi enaiyANTa mutaRRanippE roLiyE ezhukkulattil purintamanak kazhukkulattAr tamakkE eTTAta nilaiyEnAn eTTiyapon malaiyE mazhukkulattAr pORRamaNi manRilnaTam puriyum mAnaTatten arachEen mAlaiaNin taruLE.

கலைக்கொடிகண் டறியாத புலைக்குடியில் கடையேன் கைதவனேன் பொய்தவமும் கருத்தில்உவந் தருளி மலைக்குயர்மாத் தவிசேற்றி மணிமுடியுஞ் சூட்டி மகனேநீ வாழ்கஎன வாழ்த்தியஎன் குருவே புலைக்கொடியார் ஒருசிறிதும் புலப்படக்கண் டறியாப் பொன்னேநான் உண்ணுகின்ற புத்தமுதத் திரளே விலைக்கறியா மாமணியே வெறுப்பறியா மருந்தே விளங்குநடத் தரசேஎன் விளம்பும்அணிந் தருளே.

kalaikkoTikaN TaRiyAta pulaikkuTiyil kaTaiyEn kaitavanEn poytavamum karuttiluvan taruLi malaikkuyarmAt tavichERRi maNimuTiyunj chUTTi makanEnI vAzhkaena vAzhttiyaen kuruvE pulaikkoTiyAr oruchiRitum pulappaTakkaN TaRiyAp ponnEnAn uNNukinRa puttamutat tiraLE vilaikkaRiyA mAmaNiyE veRuppaRiyA maruntE viLangkunaTat tarachEen viLampumaNin taruLE.

மதம்என்றும் சமயம்என்றும் சாத்திரங்கள் என்றும் மன்னுகின்ற தேவர்என்றும் மற்றவர்கள் வாழும் பதம்என்றும் பதம்அடைந்த பத்தர்அனு பவிக்கப் பட்டஅனு பவங்கள்என்றும் பற்பலவா விரிந்த விதம்ஒன்றும் தெரியாதே மயங்கியஎன் தனக்கே வெட்டவெளி யாஅறிவித் திட்டஅருள் இறையே சதம்ஒன்றும் சுத்தசிவ சன்மார்க்கப் பொதுவில் தனிநடஞ்செய் அரசேஎன் சாற்றும்அணிந் தருளே.

matamenRum chamayamenRum chAttirangkaL enRum mannukinRa tEvarenRum maRRavarkaL vAzhum patamenRum patamaTainta pattaranu pavikkap paTTaanu pavangkaLenRum paRpalavA virinta vitamonRum teriyAtE mayangkiyaen tanakkE veTTaveLi yAaRivit tiTTaaruL iRaiyE chatamonRum chuttachiva chanmArkkap potuvil taninaTanjchey arachEen chARRumaNin taruLE.

என்ஆசை எல்லாம்தன் அருள்வடிவந் தனக்கே எய்திடச்செய் திட்டருளி எனையும்உடன் இருத்தித் தன்ஆசை எல்லாம்என் உள்ளகத்தே வைத்துத் தானும்உடன் இருந்தருளிக் கலந்தபெருந் தகையே அன்னாஎன் ஆருயிரே அப்பாஎன் அமுதே ஆவாஎன் றெனையாண்ட தேவாமெய்ச் சிவமே பொன்னாரும் பொதுவில்நடம் புரிகின்ற அரசே புண்ணியனே என்மொழிப்பூங் கண்ணியும்ஏற் றருளே.

enAchai ellAmtan aruLvaTivan tanakkE eytiTachchey tiTTaruLi enaiyumuTan iruttit tanAchai ellAmen uLLakattE vaittut tAnumuTan iruntaruLik kalantaperun takaiyE annAen AruyirE appAen amutE AvAen RenaiyANTa tEvAmeych chivamE ponnArum potuvilnaTam purikinRa arachE puNNiyanE enmozhippUng kaNNiyumER RaruLE.

தன்அரசே செலுத்திநின்ற தத்துவங்கள் அனைத்தும் தனித்தனிஎன் வசமாகித் தாழ்ந்தேவல் இயற்ற முன்அரசும் பின்அரசும் நடுஅரசும் போற்ற முன்னும்அண்ட பிண்டங்கள் எவற்றினும்எப் பாலும் என்அரசே என்றுரைக்க எனக்குமுடி சூட்டி இன்பவடி வாக்கிஎன்றும் இலங்கவைத்த சிவமே என்அரசே என்உயிரே என்இருகண் மணியே இணைஅடிப்பொன் மலர்களுக்கென் இசையும்அணிந் தருளே.

tanarachE cheluttininRa tattuvangkaL anaittum tanittanien vachamAkit tAzhntEval iyaRRa munarachum pinarachum naTuarachum pORRa munnumaNTa piNTangkaL evaRRinumep pAlum enarachE enRuraikka enakkumuTi chUTTi inpavaTi vAkkienRum ilangkavaitta chivamE enarachE enuyirE enirukaN maNiyE iNaiaTippon malarkaLukken ichaiyumaNin taruLE.

பரவெளியே நடுவெளியே உபசாந்த வெளியே பாழ்வெளியே முதலாக ஏழ்வெளிக்கப் பாலும் விரவியமா மறைகளெலாம் தனித்தனிசென் றளந்தும் மெய்யளவு காணாதே மெலிந்திளைத்துப் போற்ற உரவில்அவை தேடியஅவ் வெளிகளுக்குள் வெளியாய் ஓங்கியஅவ் வெளிகளைத்தன் னுள்அடக்கும் வெளியாய்க் கரையறநின் றோங்குகின்ற சுத்தசிவ வெளியே கனிந்தநடத் தரசேஎன் கருத்தும்அணிந் தருளே.

paraveLiyE naTuveLiyE upachAnta veLiyE pAzhveLiyE mutalAka EzhveLikkap pAlum viraviyamA maRaikaLelAm tanittanichen RaLantum meyyaLavu kANAtE melintiLaittup pORRa uravilavai tETiyaav veLikaLukkuL veLiyAy Ongkiyaav veLikaLaittan nuLaTakkum veLiyAyk karaiyaRanin ROngkukinRa chuttachiva veLiyE kanintanaTat tarachEen karuttumaNin taruLE.

வெய்யலிலே நடந்திளைப்பு மேவியஅக் கணத்தே மிகுநிழலும் தண்ணமுதும் தந்தஅருள் விளைவே மையல்சிறி துற்றிடத்தே மடந்தையர்கள் தாமே வலிந்துவரச் செய்வித்த மாண்புடைய நட்பே கையறவால் கலங்கியபோ தக்கணத்தே போந்து கையறவு தவிர்த்தருளிக் காத்தளித்த துரையே ஐயமுறேல் என்றெனையாண் டமுதளித்த பதியே அம்பலத்தென் அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

veyyalilE naTantiLaippu mEviyaak kaNattE mikunizhalum taNNamutum tantaaruL viLaivE maiyalchiRi tuRRiTattE maTantaiyarkaL tAmE valintuvarach cheyvitta mANpuTaiya naTpE kaiyaRavAl kalangkiyapO takkaNattE pOntu kaiyaRavu tavirttaruLik kAttaLitta turaiyE aiyamuREl enRenaiyAN TamutaLitta patiyE ampalatten arachEen alangkalaNin taruLE.

கொலைபுரிவார் தவிரமற்றை எல்லாரும் நினது குலத்தாரே நீஎனது குலத்துமுதல் மகனே மலைவறவே சுத்தசிவ சமரசசன் மார்க்கம் வளரவளர்ந் திருக்கஎன வாழ்த்தியஎன் குருவே நிலைவிழைவார் தமைக்காக்கும் நித்தியனே எல்லா நிலையும்விளங் குறஅருளில் நிறுத்தியசிற் குணனே புலையறியாப் பெருந்தவர்கள் போற்றமணிப் பொதுவில் புனிதநடத் தரசேஎன் புகலும்அணிந் தருளே.

kolaipurivAr taviramaRRai ellArum ninatu kulattArE nIenatu kulattumutal makanE malaivaRavE chuttachiva chamarachachan mArkkam vaLaravaLarn tirukkaena vAzhttiyaen kuruvE nilaivizhaivAr tamaikkAkkum nittiyanE ellA nilaiyumviLang kuRaaruLil niRuttiyachiR kuNanE pulaiyaRiyAp peruntavarkaL pORRamaNip potuvil punitanaTat tarachEen pukalumaNin taruLE.

உயிர்க்கொலையும் புலைப்பொசிப்பும் உடையவர்கள் எல்லாம் உறவினத்தார் அல்லர்அவர் புறஇனத்தார் அவர்க்குப் பயிர்ப்புறும்ஓர் பசிதவிர்த்தல் மாத்திரமே புரிக பரிந்துமற்றைப் பண்புரையேல் நண்புதவேல் இங்கே நயப்புறுசன் மார்க்கம்அவர் அடையளவும் இதுதான் நம்ஆணை என்றெனக்கு நவின்றஅருள் இறையே மயர்ப்பறுமெய்த் தவர்போற்றப் பொதுவில்நடம் புரியும் மாநடத்தென் அரசேஎன் மாலைஅணிந் தருளே.

uyirkkolaiyum pulaippochippum uTaiyavarkaL ellAm uRavinattAr allaravar puRainattAr avarkkup payirppuRumOr pachitavirttal mAttiramE purika parintumaRRaip paNpuraiyEl naNputavEl ingkE nayappuRuchan mArkkamavar aTaiyaLavum itutAn namANai enRenakku navinRaaruL iRaiyE mayarppaRumeyt tavarpORRap potuvilnaTam puriyum mAnaTatten arachEen mAlaiaNin taruLE.

வன்புடையார் கொலைகண்டு புலைஉண்பார் சிறிதும் மரபினர்அன் றாதலினால் வகுத்தஅவர் அளவில் அன்புடைய என்மகனே பசிதவிர்த்தல் புரிக அன்றிஅருட் செயல்ஒன்றும் செயத்துணியேல் என்றே இன்புறஎன் தனக்கிசைத்த என்குருவே எனைத்தான் ஈன்றதனித் தந்தையே தாயேஎன் இறையே துன்பறுமெய்த் தவர்சூழ்ந்து போற்றதிருப் பொதுவில் தூயநடத் தரசேஎன் சொல்லும்அணிந் தருளே.

vanpuTaiyAr kolaikaNTu pulaiuNpAr chiRitum marapinaran RAtalinAl vakuttaavar aLavil anpuTaiya enmakanE pachitavirttal purika anRiaruT cheyalonRum cheyattuNiyEl enRE inpuRaen tanakkichaitta enkuruvE enaittAn InRatanit tantaiyE tAyEen iRaiyE tunpaRumeyt tavarchUzhntu pORRatirup potuvil tUyanaTat tarachEen chollumaNin taruLE.

கொடியவரே கொலைபுரிந்து புலைநுகர்வார் எனினும் குறித்திடும்ஓர் ஆபத்தில் வருந்துகின்ற போது படியில்அதைப் பார்த்துகவேல் அவர்வருத்தம் துன்பம் பயந்தீர்ந்து விடுகஎனப் பரிந்துரைத்த குருவே நெடியவரே நான்முகரே நித்தியரே பிறரே நின்மலரே என்கின்றோர் எல்லாரும் காண அடியும்உயர் முடியும்எனக் களித்தபெரும் பொருளே அம்பலத்தென் அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

koTiyavarE kolaipurintu pulainukarvAr eninum kuRittiTumOr Apattil varuntukinRa pOtu paTiyilataip pArttukavEl avarvaruttam tunpam payantIrntu viTukaenap parinturaitta kuruvE neTiyavarE nAnmukarE nittiyarE piRarE ninmalarE enkinROr ellArum kANa aTiyumuyar muTiyumenak kaLittaperum poruLE ampalatten arachEen alangkalaNin taruLE.

தயைஉடையார் எல்லாரும் சமரசசன் மார்க்கம் சார்ந்தவரே ஈங்கவர்கள் தம்மோடுங் கூடி நயமுறுநல் அருள்நெறியில் களித்துவிளை யாடி நண்ணுகஎன் றெனக்கிசைத்த நண்புறுசற் குருவே உயலுறும்என் உயிர்க்கினிய உறவேஎன் அறிவில் ஓங்கியபே ரன்பேஎன் அன்பிலுறும் ஒளியே மயலறுமெய்த் தவர்சூழ்ந்து போற்றும்மணி மன்றில் மாநடத்தென் அரசேஎன் மாலைஅணிந் தருளே.

tayaiuTaiyAr ellArum chamarachachan mArkkam chArntavarE IngkavarkaL tammOTung kUTi nayamuRunal aruLneRiyil kaLittuviLai yATi naNNukaen Renakkichaitta naNpuRuchaR kuruvE uyaluRumen uyirkkiniya uRavEen aRivil OngkiyapE ranpEen anpiluRum oLiyE mayalaRumeyt tavarchUzhntu pORRummaNi manRil mAnaTatten arachEen mAlaiaNin taruLE.

அருளுடையார் எல்லாரும் சமரசசன் மார்க்கம் அடைந்தவரே ஆதலினால் அவருடனே கூடித் தெருளுடைய அருள்நெறியில் களித்துவிளை யாடிச் செழித்திடுக வாழ்கஎனச் செப்பியசற் குருவே பொருளுடைய பெருங்கருணைப் பூரணமெய்ச் சிவமே போதாந்த முதல்ஆறும் நிறைந்தொளிரும் ஒளியே மருளுடையார் தமக்குமருள் நீக்கமணிப் பொதுவில் வயங்குநடத் தரசேஎன் மாலையும்ஏற் றருளே.

aruLuTaiyAr ellArum chamarachachan mArkkam aTaintavarE AtalinAl avaruTanE kUTit teruLuTaiya aruLneRiyil kaLittuviLai yATich chezhittiTuka vAzhkaenach cheppiyachaR kuruvE poruLuTaiya perungkaruNaip pUraNameych chivamE pOtAnta mutalARum niRaintoLirum oLiyE maruLuTaiyAr tamakkumaruL nIkkamaNip potuvil vayangkunaTat tarachEen mAlaiyumER RaruLE.

வெம்மாலைச் சிறுவரொடும் விளையாடித் திரியும் மிகச்சிறிய பருவத்தே வியந்துநினை நமது பெம்மான்என் றடிகுறித்து பாடும்வகை புரிந்த பெருமானே நான்செய்த பெருந்தவமெய்ப் பயனே செம்மாந்த சிறியேனைச் சிறுநெறியில் சிறிதும் செலுத்தாமல் பெருநெறியில் செலுத்தியநற் றுணையே அம்மானே என்ஆவிக் கானபெரும் பொருளே அம்பலத்தென் அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

vemmAlaich chiRuvaroTum viLaiyATit tiriyum mikachchiRiya paruvattE viyantuninai namatu pemmAnen RaTikuRittu pATumvakai purinta perumAnE nAncheyta peruntavameyp payanE chemmAnta chiRiyEnaich chiRuneRiyil chiRitum cheluttAmal peruneRiyil cheluttiyanaR RuNaiyE ammAnE enAvik kAnaperum poruLE ampalatten arachEen alangkalaNin taruLE.

ஆணவமாம் இருட்டறையில் கிடந்தசிறி யேனை அணிமாயை விளக்கறையில் அமர்த்திஅறி வளித்து நீணவமாம் தத்துவப்பொன் மாடமிசை ஏற்றி நிறைந்தஅருள் அமுதளித்து நித்தமுற வளர்த்து மாணுறஎல் லாநலமும் கொடுத்துலகம் அறிய மணிமுடியும் சூட்டியஎன் வாழ்முதலாம் பதியே ஏணுறுசிற் சபைஇடத்தும் பொற்சபையின் இடத்தும் இலங்குநடத் தரசேஎன் இசையும்அணிந் தருளே.

ANavamAm iruTTaRaiyil kiTantachiRi yEnai aNimAyai viLakkaRaiyil amarttiaRi vaLittu nINavamAm tattuvappon mATamichai ERRi niRaintaaruL amutaLittu nittamuRa vaLarttu mANuRael lAnalamum koTuttulakam aRiya maNimuTiyum chUTTiyaen vAzhmutalAm patiyE ENuRuchiR chapaiiTattum poRchapaiyin iTattum ilangkunaTat tarachEen ichaiyumaNin taruLE.

பான்மறுத்து விளையாடும் சிறுபருவத் திடையே பகரும்உல கிச்சைஒன்றும் பதியாதென் உளத்தே மான்மறுத்து விளங்குதிரு ஐந்தெழுத்தே பதிய வைத்தபெரு வாழ்வேஎன் வாழ்வில்உறும் சுகமே மீன்மறுத்துச் சுடர்மயமாய் விளங்கியதோர் விண்ணே விண்அனந்தம் உள்ளடங்க விரிந்தபெரு வெளியே ஊன்மறுத்த பெருந்தவருக் கொளிவடிவம் கொடுத்தே ஓங்குநடத் தரசேஎன் உரையும்அணிந் தருளே.

pAnmaRuttu viLaiyATum chiRuparuvat tiTaiyE pakarumula kichchaionRum patiyAten uLattE mAnmaRuttu viLangkutiru aintezhuttE patiya vaittaperu vAzhvEen vAzhviluRum chukamE mInmaRuttuch chuTarmayamAy viLangkiyatOr viNNE viNanantam uLLaTangka virintaperu veLiyE UnmaRutta peruntavaruk koLivaTivam koTuttE OngkunaTat tarachEen uraiyumaNin taruLE.

மெய்ச்சுகமும் உயிர்ச்சுகமும் மிகுங்கரணச் சுகமும் விளங்குபதச் சுகமும்அதன் மேல்வீட்டுச் சுகமும் எச்சுகமும் தன்னிடத்தே எழுந்தசுகம் ஆக எங்கணும்ஓர் நீக்கமற எழுந்தபெருஞ் சுகமே அச்சுகமும் அடையறிவும் அடைந்தவரும் காட்டா ததுதானாய் அதுஅதுவாய் அப்பாலாம் பொருளே பொய்ச்சுகத்தை விரும்பாத புனிதர்மகிழ்ந் தேத்தும் பொதுநடத்தென் அரசேஎன் புகலும்அணிந் தருளே.

meychchukamum uyirchchukamum mikungkaraNach chukamum viLangkupatach chukamumatan mElvITTuch chukamum echchukamum tanniTattE ezhuntachukam Aka engkaNumOr nIkkamaRa ezhuntaperunj chukamE achchukamum aTaiyaRivum aTaintavarum kATTA tatutAnAy atuatuvAy appAlAm poruLE poychchukattai virumpAta punitarmakizhn tEttum potunaTatten arachEen pukalumaNin taruLE.

அண்டவகை எவ்வளவோ அவ்வளவும் அவற்றில் அமைந்தஉயிர் எவ்வளவோ அவ்வளவும் அவைகள் கண்டபொருள் எவ்வளவோ அவ்வளவும் அவற்றில் கலந்தகலப் பெவ்வளவோ அவ்வளவும் நிறைந்தே விண்தகும்ஓர் நாதவெளி சுத்தவெளி மோன வெளிஞான வெளிமுதலாம் வெளிகளெலாம் நிரம்பிக் கொண்டதுவாய் விளங்குகின்ற சுத்தசிவ மயமே குலவுநடத் தரசேஎன் குற்றமும்கொண் டருளே.

aNTavakai evvaLavO avvaLavum avaRRil amaintauyir evvaLavO avvaLavum avaikaL kaNTaporuL evvaLavO avvaLavum avaRRil kalantakalap pevvaLavO avvaLavum niRaintE viNtakumOr nAtaveLi chuttaveLi mOna veLinjAna veLimutalAm veLikaLelAm nirampik koNTatuvAy viLangkukinRa chuttachiva mayamE kulavunaTat tarachEen kuRRamumkoN TaruLE.

சத்தியநான் முகர்அனந்தர் நாரணர்மற் றுளவாம் தலைவர்அவர் அவருலகில் சார்ந்தவர்கள் பிறர்கள் இத்திசைஅத் திசையாக இசைக்கும்அண்டப் பகுதி எத்தனையோ கோடிகளில் இருக்கும்உயிர்த் திரள்கள் அத்தனைபேர் உண்டாலும் அணுவளவும் குறையா தருள்வெளியில் ஒளிவடிவாய் ஆனந்த மயமாய்ச் சுத்தசிவ அனுபவமாய் விளங்கியதெள் ளமுதே துயநடத் தரசேஎன் சொல்லும்அணிந் தருளே.

chattiyanAn mukaranantar nAraNarmaR RuLavAm talaivaravar avarulakil chArntavarkaL piRarkaL ittichaiat tichaiyAka ichaikkumaNTap pakuti ettanaiyO kOTikaLil irukkumuyirt tiraLkaL attanaipEr uNTAlum aNuvaLavum kuRaiyA taruLveLiyil oLivaTivAy Ananta mayamAych chuttachiva anupavamAy viLangkiyateL LamutE tuyanaTat tarachEen chollumaNin taruLE.

பொறிகரண முதற்பலவாம் தத்துவமும் அவற்றைப் புரிந்தியக்கி நடத்துகின்ற பூரணரும் அவர்க்குச் செறியும்உப காரிகளாம் சத்திகளும் அவரைச் செலுத்துகின்ற சத்தர்களும் தன்ஒளியால் விளங்க அறிவறிவாய் அவ்வறிவுக் கறிவாய்எவ் விடத்தும் ஆனதுவாய்த் தானதுவாய் அதுஅதுவாய் நிறைந்தே நெறிவழங்கப் பொதுவில்அருள் திருநடஞ்செய் அரசே நின்அடியேன் சொன்மாலை நிலைக்கஅணிந் தருளே.

poRikaraNa mutaRpalavAm tattuvamum avaRRaip purintiyakki naTattukinRa pUraNarum avarkkuch cheRiyumupa kArikaLAm chattikaLum avaraich cheluttukinRa chattarkaLum tanoLiyAl viLangka aRivaRivAy avvaRivuk kaRivAyev viTattum AnatuvAyt tAnatuvAy atuatuvAy niRaintE neRivazhangkap potuvilaruL tirunaTanjchey arachE ninaTiyEn chonmAlai nilaikkaaNin taruLE.

உண்ணுகின்ற ஊண்வெறுத்து வற்றியும்புற் றெழுந்தும் ஒருகோடிப் பெருந்தலைவர் ஆங்காங்கே வருந்திப் பண்ணுகின்ற பெருந்தவத்தும் கிடைப்பரிதாய்ச் சிறிய பயல்களினும் சிறியேற்குக் கிடைத்தபெரும் பதியே நண்ணுகின்ற பெருங்கருணை அமுதளித்தென் உளத்தே நானாகித் தானாகி அமர்ந்தருளி நான்தான் எண்ணுகின்ற படிஎல்லாம் அருள்கின்ற சிவமே இலங்குநடத் தரசேஎன் இசையும்அணிந் தருளே.

uNNukinRa UNveRuttu vaRRiyumpuR Rezhuntum orukOTip peruntalaivar AngkAngkE varuntip paNNukinRa peruntavattum kiTaipparitAych chiRiya payalkaLinum chiRiyERkuk kiTaittaperum patiyE naNNukinRa perungkaruNai amutaLitten uLattE nAnAkit tAnAki amarntaruLi nAntAn eNNukinRa paTiellAm aruLkinRa chivamE ilangkunaTat tarachEen ichaiyumaNin taruLE.

கொள்ளைவினைக் கூட்டுறவால் கூட்டியபல் சமயக் கூட்டமும்அக் கூட்டத்தே கூவுகின்ற கலையும் கள்ளமுறும் அக்கலைகள் காட்டியபல் கதியும் காட்சிகளும் காட்சிதரு கடவுளரும் எல்லாம் பிள்ளைவிளை யாட்டெனநன் கறிவித்திங் கெனையே பிள்ளைஎனக் கொண்டுபிள்ளைப் பெயரிட்ட பதியே தள்ளரிய மெய்யடியார் போற்றமணி மன்றில் தனிநடஞ்செய் அரசேஎன் சாற்றும்அணிந் தருளே.

koLLaivinaik kUTTuRavAl kUTTiyapal chamayak kUTTamumak kUTTattE kUvukinRa kalaiyum kaLLamuRum akkalaikaL kATTiyapal katiyum kATchikaLum kATchitaru kaTavuLarum ellAm piLLaiviLai yATTenanan kaRivitting kenaiyE piLLaienak koNTupiLLaip peyariTTa patiyE taLLariya meyyaTiyAr pORRamaNi manRil taninaTanjchey arachEen chARRumaNin taruLE.

நால்வருணம் ஆசிரமம் ஆசாரம் முதலா நவின்றகலைச் சரிதம்எலாம் பிள்ளைவிளை யாட்டே மேல்வருணம் தோல்வருணம் கண்டறிவார் இலைநீ விழித்திதுபார் என்றெனக்கு விளம்பியசற் குருவே கால்வருணங் கலையாதே வீணில்அலை யாதே காண்பனஎல் லாம்எனக்குக் காட்டியமெய்ப் பொருளே மால்வருணங் கடந்தவரை மேல்வருணத் தேற்ற வயங்குநடத் தரசேஎன் மாலைஅணிந் தருளே.

nAlvaruNam Achiramam AchAram mutalA navinRakalaich charitamelAm piLLaiviLai yATTE mElvaruNam tOlvaruNam kaNTaRivAr ilainI vizhittitupAr enRenakku viLampiyachaR kuruvE kAlvaruNang kalaiyAtE vINilalai yAtE kANpanael lAmenakkuk kATTiyameyp poruLE mAlvaruNang kaTantavarai mElvaruNat tERRa vayangkunaTat tarachEen mAlaiaNin taruLE.

எவ்விடத்தும் எவ்வுயிர்க்கும் இலங்குசிவம் ஒன்றே என்னாணை என்மகனே இரண்டில்லை ஆங்கே செவ்விடத்தே அருளொடுசேர்த் திரண்டெனக்கண் டறிநீ திகைப்படையேல் என்றெனக்குச் செப்பியசற் குருவே அவ்விடத்தே உவ்விடத்தே அமர்ந்ததுபோல் காட்டி அங்குமிங்கும் அப்புறமும் எங்குநிறை பொருளே ஒவ்விடச்சிற் சபைஇடத்தும் பொற்சபையின் இடத்தும் ஓங்குநடத் தரசேஎன் உரையும்அணிந் தருளே.

evviTattum evvuyirkkum ilangkuchivam onRE ennANai enmakanE iraNTillai AngkE chevviTattE aruLoTuchErt tiraNTenakkaN TaRinI tikaippaTaiyEl enRenakkuch cheppiyachaR kuruvE avviTattE uvviTattE amarntatupOl kATTi angkumingkum appuRamum engkuniRai poruLE ovviTachchiR chapaiiTattum poRchapaiyin iTattum OngkunaTat tarachEen uraiyumaNin taruLE.

இயல்வேதா கமங்கள்புரா ணங்கள்இதி காசம் இவைமுதலா இந்திரசா லங்கடையா உரைப்பார் மயல்ஒருநூல் மாத்திரந்தான் சாலம்என அறிந்தார் மகனேநீ நூல்அனைத்தும் சாலம்என அறிக செயல்அனைத்தும் அருள்ஒளியால் காண்கஎன எனக்கே திருவுளம்பற் றியஞான தேசிகமா மணியே அயல்அறியா அறிவுடையார் எல்லாரும் போற்ற ஆடுகின்ற அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

iyalvEtA kamangkaLpurA NangkaLiti kAcham ivaimutalA intirachA langkaTaiyA uraippAr mayalorunUl mAttirantAn chAlamena aRintAr makanEnI nUlanaittum chAlamena aRika cheyalanaittum aruLoLiyAl kANkaena enakkE tiruvuLampaR RiyanjAna tEchikamA maNiyE ayalaRiyA aRivuTaiyAr ellArum pORRa ATukinRa arachEen alangkalaNin taruLE.

தோன்றியவே தாகமத்தைச் சாலம்என உரைத்தேம் சொற்பொருளும் இலக்கியமும் பொய்எனக்கண் டறியேல் ஊன்றியவே தாகமத்தின் உண்மைநினக் காகும் உலகறிவே தாகமத்தைப் பொய்எனக்கண் டுணர்வாய் ஆன்றதிரு வருட்செங்கோல் நினக்களித்தோம் நீயே ஆள்கஅருள் ஒளியால்என் றளித்ததனிச் சிவமே ஏன்றதிரு வமுதெனக்கும் ஈந்தபெரும் பொருளே இலங்குநடத் தரசேஎன் இசையும்அணிந் தருளே.

tOnRiyavE tAkamattaich chAlamena uraittEm choRporuLum ilakkiyamum poyenakkaN TaRiyEl UnRiyavE tAkamattin uNmaininak kAkum ulakaRivE tAkamattaip poyenakkaN TuNarvAy AnRatiru varuTchengkOl ninakkaLittOm nIyE ALkaaruL oLiyAlen RaLittatanich chivamE EnRatiru vamutenakkum Intaperum poruLE ilangkunaTat tarachEen ichaiyumaNin taruLE.

நான்முகர்நல் உருத்திரர்கள் நாரணர்இந் திரர்கள் நவில்அருகர் புத்தர்முதல் மதத்தலைவர் எல்லாம் வான்முகத்தில் தோன்றிஅருள் ஒளிசிறிதே அடைந்து வானகத்தும் வையகத்தும் மனம்போன படியே தேன்முகந்துண் டவர்எனவே விளையாடா நின்ற சிறுபிள்ளைக் கூட்டம்என அருட்பெருஞ்சோ தியினால் தான்மிகக்கண் டறிகஎனச் சாற்றியசற் குருவே சபையில்நடத் தரசேஎன் சாற்றும்அணிந் தருளே.

nAnmukarnal uruttirarkaL nAraNarin tirarkaL navilarukar puttarmutal matattalaivar ellAm vAnmukattil tOnRiaruL oLichiRitE aTaintu vAnakattum vaiyakattum manampOna paTiyE tEnmukantuN TavarenavE viLaiyATA ninRa chiRupiLLaik kUTTamena aruTperunjchO tiyinAl tAnmikakkaN TaRikaenach chARRiyachaR kuruvE chapaiyilnaTat tarachEen chARRumaNin taruLE.

தவறாத வேதாந்த சித்தாந்த முதலாச் சாற்றுகின்ற அந்தமெலாம் தனித்துரைக்கும் பொருளை இவறாத சுத்தசிவ சன்மார்க்க நிலையில் இருந்தருளாம் பெருஞ்சோதி கொண்டறிதல் கூடும் எவராலும் பிறிதொன்றால் கண்டறிதல் கூடா தென்ஆணை என்மகனே அருட்பெருஞ்சோ தியைத்தான் தவறாது பெற்றனைநீ வாழ்கஎன்ற பதியே சபையில்நடத் தரசேஎன் சாற்றும்அணிந் தருளே.

tavaRAta vEtAnta chittAnta mutalAch chARRukinRa antamelAm tanitturaikkum poruLai ivaRAta chuttachiva chanmArkka nilaiyil iruntaruLAm perunjchOti koNTaRital kUTum evarAlum piRitonRAl kaNTaRital kUTA tenANai enmakanE aruTperunjchO tiyaittAn tavaRAtu peRRanainI vAzhkaenRa patiyE chapaiyilnaTat tarachEen chARRumaNin taruLE.

ஐயமுறேல் என்மகனே இப்பிறப்பிற் றானே அடைவதெலாம் அடைந்தனைநீ அஞ்சலைஎன் றருளி வையமிசைத் தனிஇருத்தி மணிமுடியும் சூட்டி வாழ்கஎன வாழ்த்தியஎன் வாழ்க்கைமுதற் பொருளே துய்யஅருட் பெருஞ்சோதி சுத்தசிவ வெளியே சுகமயமே எல்லாஞ்செய் வல்லதனிப் பதியே உய்யுநெறி காட்டிமணி மன்றிடத்தே நடிக்கும் ஒருமைநடத் தரசேஎன் உரையும்அணிந் தருளே.

aiyamuREl enmakanE ippiRappiR RAnE aTaivatelAm aTaintanainI anjchalaien RaruLi vaiyamichait taniirutti maNimuTiyum chUTTi vAzhkaena vAzhttiyaen vAzhkkaimutaR poruLE tuyyaaruT perunjchOti chuttachiva veLiyE chukamayamE ellAnjchey vallatanip patiyE uyyuneRi kATTimaNi manRiTattE naTikkum orumainaTat tarachEen uraiyumaNin taruLE.

காலையிலே என்றனக்கே கிடைத்தபெரும் பொருளே களிப்பேஎன் கருத்தகத்தே கனிந்தநறுங் கனியே மேலையிலே இம்மையிலே ஒருமையிலே தவத்தால் மேவுகின்ற பெரும்பயனாம் விளைவைஎலாம் தருமச் சாலையிலே ஒருபகலில் தந்ததனிப் பதியே சமரசசன் மார்க்கசங்கத் தலைஅமர்ந்த நிதியே மாலையிலே சிறந்தமொழி மாலைஅணிந் தாடும் மாநடத்தென் அரசேஎன் மாலையும்ஏற் றருளே.

kAlaiyilE enRanakkE kiTaittaperum poruLE kaLippEen karuttakattE kanintanaRung kaniyE mElaiyilE immaiyilE orumaiyilE tavattAl mEvukinRa perumpayanAm viLaivaielAm tarumach chAlaiyilE orupakalil tantatanip patiyE chamarachachan mArkkachangkat talaiamarnta nitiyE mAlaiyilE chiRantamozhi mAlaiaNin tATum mAnaTatten arachEen mAlaiyumER RaruLE.

சிற்பதமும் தற்பதமும் பொற்பதத்தே காட்டும் சிவபதமே ஆனந்தத் தேம்பாகின் பதமே சொற்பதங்கள் கடந்ததன்றி முப்பதமும் கடந்தே துரியபத முங்கடந்த பெரியதனிப் பொருளே நற்பதம்என் முடிசூட்டிக் கற்பதெலாங் கணத்தே நான்அறிந்து தானாக நல்கியஎன் குருவே பற்பதத்துத் தலைவரெலாம் போற்றமணி மன்றில் பயிலும்நடத் தரசேஎன் பாடல்அணிந் தருளே.

chiRpatamum taRpatamum poRpatattE kATTum chivapatamE Anantat tEmpAkin patamE choRpatangkaL kaTantatanRi muppatamum kaTantE turiyapata mungkaTanta periyatanip poruLE naRpatamen muTichUTTik kaRpatelAng kaNattE nAnaRintu tAnAka nalkiyaen kuruvE paRpatattut talaivarelAm pORRamaNi manRil payilumnaTat tarachEen pATalaNin taruLE.

ஆதியிலே எனையாண்டென் அறிவகத்தே அமர்ந்த அப்பாஎன் அன்பேஎன் ஆருயிரே அமுதே வீதியிலே விளையாடித் திரிந்தபிள்ளைப் பருவம் மிகப்பெரிய பருவம்என வியந்தருளி அருளாம் சோதியிலே விழைவுறச்செய் தினியமொழி மாலை தொடுத்திடச்செய் தணிந்துகொண்ட துரையேசிற் பொதுவாம் நீதியிலே நிறைந்தநடத் தரசேஇன் றடியேன் நிகழ்த்தியசொன் மாலையும்நீ திகழ்த்திஅணிந் தருளே.

AtiyilE enaiyANTen aRivakattE amarnta appAen anpEen AruyirE amutE vItiyilE viLaiyATit tirintapiLLaip paruvam mikapperiya paruvamena viyantaruLi aruLAm chOtiyilE vizhaivuRachchey tiniyamozhi mAlai toTuttiTachchey taNintukoNTa turaiyEchiR potuvAm nItiyilE niRaintanaTat tarachEin RaTiyEn nikazhttiyachon mAlaiyumnI tikazhttiaNin taruLE.

கணக்குவழக் கதுகடந்த பெருவெளிக்கு நடுவே கதிர்பரப்பி விளங்குகின்ற கண்நிறைந்த சுடரே இணக்கமுறும் அன்பர்கள்தம் இதயவெளி முழுதும் இனிதுவிளங் குறநடுவே இலங்கும்ஒளி விளக்கே மணக்குநறு மணமேசின் மயமாய்என் உளத்தே வயங்குதனிப் பொருளேஎன் வாழ்வேஎன் மருந்தே பிணக்கறியாப் பெருந்தவர்கள் சூழமணி மன்றில் பெருநடஞ்செய் அரசேஎன் பிதற்றும்அணிந் தருளே.

kaNakkuvazhak katukaTanta peruveLikku naTuvE katirparappi viLangkukinRa kaNniRainta chuTarE iNakkamuRum anparkaLtam itayaveLi muzhutum inituviLang kuRanaTuvE ilangkumoLi viLakkE maNakkunaRu maNamEchin mayamAyen uLattE vayangkutanip poruLEen vAzhvEen maruntE piNakkaRiyAp peruntavarkaL chUzhamaNi manRil perunaTanjchey arachEen pitaRRumaNin taruLE.

அடிச்சிறியேன் அச்சமெலாம் ஒருகணத்தே நீக்கி அருளமுதம் மிகஅளித்தோர் அணியும்எனக் கணிந்து கடிக்கமலத் தயன்முதலோர் கண்டுமிக வியப்பக் கதிர்முடியும் சூட்டிஎனைக் களித்தாண்ட பதியே வடித்தமறை முடிவயங்கு மாமணிப்பொற் சுடரே மனம்வாக்குக் கடந்தபெரு வான்நடுவாம் ஒளியே படித்தலத்தார் வான்தலத்தார் பரவியிடப் பொதுவில் பரிந்தநடத் தரசேஎன் பாட்டும்அணிந் தருளே.

aTichchiRiyEn achchamelAm orukaNattE nIkki aruLamutam mikaaLittOr aNiyumenak kaNintu kaTikkamalat tayanmutalOr kaNTumika viyappak katirmuTiyum chUTTienaik kaLittANTa patiyE vaTittamaRai muTivayangku mAmaNippoR chuTarE manamvAkkuk kaTantaperu vAnnaTuvAm oLiyE paTittalattAr vAntalattAr paraviyiTap potuvil parintanaTat tarachEen pATTumaNin taruLE.

எத்துணையும் சிறியேனை நான்முகன்மால் முதலோர் ஏறரிதாம் பெருநிலைமேல் ஏற்றிஉடன் இருந்தே மெய்த்துணையாம் திருவருட்பே ரமுதம்மிக அளித்து வேண்டியவா றடிநாயேன் விளையாடப் புரிந்து சுத்தசிவ சன்மார்க்க நெறிஒன்றே எங்கும் துலங்கஅருள் செய்தபெருஞ் சோதியனே பொதுவில் சித்துருவாய் நடம்புரியும் உத்தமசற் குருவே சிற்சபைஎன் அரசேஎன் சிறுமொழிஏற் றருளே.

ettuNaiyum chiRiyEnai nAnmukanmAl mutalOr ERaritAm perunilaimEl ERRiuTan iruntE meyttuNaiyAm tiruvaruTpE ramutammika aLittu vENTiyavA RaTinAyEn viLaiyATap purintu chuttachiva chanmArkka neRionRE engkum tulangkaaruL cheytaperunj chOtiyanE potuvil chitturuvAy naTampuriyum uttamachaR kuruvE chiRchapaien arachEen chiRumozhiER RaruLE.

இருந்தஇடந் தெரியாதே இருந்தசிறி யேனை எவ்வுலகில் உள்ளவரும் ஏத்திடமேல் ஏற்றி அருந்தவரும் அயன்முதலாம் தலைவர்களும் உளத்தே அதிசயிக்கத் திருவமுதும் அளித்தபெரும் பதியே திருந்துமறை முடிப்பொருளே பொருள்முடிபில் உணர்ந்தோர் திகழமுடிந் துட்கொண்ட சிவபோகப் பொருளே பெருந்தவர்கள் போற்றமணி மன்றில்நடம் புரியும் பெருநடத்தென் அரசேஎன் பிதற்றும்அணிந் தருளே.

iruntaiTan teriyAtE iruntachiRi yEnai evvulakil uLLavarum EttiTamEl ERRi aruntavarum ayanmutalAm talaivarkaLum uLattE atichayikkat tiruvamutum aLittaperum patiyE tiruntumaRai muTipporuLE poruLmuTipil uNarntOr tikazhamuTin tuTkoNTa chivapOkap poruLE peruntavarkaL pORRamaNi manRilnaTam puriyum perunaTatten arachEen pitaRRumaNin taruLE.

குணமறியேன் செய்தபெருங் குற்றமெலாங் குணமாக் கொண்டருளி என்னுடைய குறிப்பெல்லாம் முடித்து மணமுறுபே ரருள்இன்ப அமுதமெனக் களித்து மணிமுடியும் சூட்டிஎனை வாழ்கஎன வாழ்த்தித் தணவிலிலா தென்னுளத்தே தான்கலந்து நானும் தானும்ஒரு வடிவாகித் தழைத்தோங்கப் புரிந்தே அணவுறுபேர் அருட்சோதி அரசுகொடுத் தருளி ஆடுகின்ற அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

kuNamaRiyEn cheytaperung kuRRamelAng kuNamAk koNTaruLi ennuTaiya kuRippellAm muTittu maNamuRupE raruLinpa amutamenak kaLittu maNimuTiyum chUTTienai vAzhkaena vAzhttit taNavililA tennuLattE tAnkalantu nAnum tAnumoru vaTivAkit tazhaittOngkap purintE aNavuRupEr aruTchOti arachukoTut taruLi ATukinRa arachEen alangkalaNin taruLE.

தலைகால்இங் கறியாதே திரிந்தசிறி யேனைத் தான்வலிந்தாட் கொண்டருளித் தடைமுழுதுந் தவிர்த்தே மலைவறுமெய் அறிவளித்தே அருளமுதம் அருத்தி வல்லபசத் திகளெல்லாம் மருவியிடப் புரிந்து நிலையுறவே தானும்அடி யேனும்ஒரு வடிவாய் நிறையநிறை வித்துயர்ந்த நிலையதன்மேல் அமர்த்தி அலர்தலைப்பேர் அருட்சோதி அரசுகொடுத் தருளி ஆடுகின்ற அரசேஎன் அலங்கல்அணிந் தருளே.

talaikAling kaRiyAtE tirintachiRi yEnait tAnvalintAT koNTaruLit taTaimuzhutun tavirttE malaivaRumey aRivaLittE aruLamutam arutti vallapachat tikaLellAm maruviyiTap purintu nilaiyuRavE tAnumaTi yEnumoru vaTivAy niRaiyaniRai vittuyarnta nilaiyatanmEl amartti alartalaippEr aruTchOti arachukoTut taruLi ATukinRa arachEen alangkalaNin taruLE.