திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
13. சாலோகம்

இறைவன் இருக்கின்ற உலகத்தைச் சார்ந்தே இருக்கின்ற நிலை முதலாகிய, சாலோகம், சாமீபம், சாரூபம், சாயுச்சியம் ஆகிய நான்கு விதமான முக்திக்கான நிலைகளும், இறைவனை அடைவதற்கான சரியை முதலாகிய, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு விதமான முறைகளால் பெறப்படும்.

Beginning with the state of abiding in the world where God dwells, all four states of liberation, Salokam, Samipam, Sarupam and Sayujjiyam, are gained by the four kinds of discipline that begin with Sariyai, namely Sariyai, Kiriyai, Yogam and Gnanam.

இறைவன் இருக்கின்ற உலகத்தைச் சார்ந்தே இருக்கின்ற நிலையைப் பெற்று, அதன் மூலம் இறைவனுக்கு அருகில் இருக்கின்ற நிலையானது, சரியையைத் தொடர்ந்து முறைப்படிச் செய்துகொண்டே இருப்பதால் நமக்குக் கிடைக்கும்.

Attaining the state of abiding in the world where God dwells, and through it the state of standing near God, comes to us from performing Sariyai steadily and by its proper method.

இறைவன் இருக்கின்ற மாபெரும் உலகத்தையே சேர்ந்து இருந்தால், அதற்கு அடுத்த நிலையாகிய, இறைவனுடைய உருவத்தையே பெறுகின்ற நிலையை அடைவதற்கு அதுவே வழியாக இருக்கும்.

If one joins that great world where God dwells, that itself becomes the way to reach the next state, the state of gaining God's own form.

அப்போது, இந்தப் பரந்து விரிந்த உலகங்கள் அனைத்திலும் இருக்கின்ற வடிவங்களில் இல்லாத பரம்பொருளின் ஒளி உருவத்தோடு அவருடனேயே எப்போதும் இருக்கின்ற சாயுச்சிய நிலையும் கிடைக்கும்.

Then one also gains the state of Sayujjiyam, of being always with him, together with the luminous form of the supreme being, a form found nowhere among the shapes of all these wide and spreading worlds.

சமயம் எனப்படுவது, கிரியையில் தன் மனதையே இறைவன் இருக்கின்ற கோயிலாக மாற்றுவதன் மூலம், இறைவன் இருக்கின்ற இடத்தைச் சார்ந்தே இருக்கின்ற சாலோக நிலையை அடைவது ஆகும்.

What is called Samayam is, within Kiriyai, the reaching of the state of Salokam, of abiding in the place where God dwells, by turning one's own mind into the temple in which God dwells.

சமயத்தில் மனித உயிர்களுக்கு என்று வகுக்கப்பட்ட வழிமுறைகளாக இருப்பது, தன்னையே கோயிலாக வைத்து உள்ளே இருக்கின்ற இறைவனுக்குச் செய்கின்ற கிரியைகளின் விசேடத்தினால், இறைவனுக்கு அருகிலேயே இருக்கின்ற சாமீப நிலையை அடைவது ஆகும்.

What stands within Samayam as the disciplines laid down for human souls is the reaching of the state of Samipam, of standing right beside God, through the distinction of the rites performed for the God within when one holds oneself to be the temple.

அந்தச் சமயத்தின் மூலமே தாம் யாராக இருக்கின்றோம் என்று அறிந்து அதில் தெளிவைப் பெறுவது, சரியை, கிரியை, யோகம் ஆகிய மூன்று விதமான முறைகளாலும் சாலோகம், சாமீபம், சாரூபம் ஆகிய மூன்று முக்திக்கான நிலைகளை அடைவது ஆகும்.

Coming, through that very Samayam, to know who one is and to gain clarity in it is the reaching of the three states of liberation, Salokam, Samipam and Sarupam, by the three kinds of discipline, Sariyai, Kiriyai and Yogam.

சமயத்தில் அபிஷேகம் என்பது, தானே இறைவனாக இருக்கின்றதை உணர்ந்த ஞான முறையில், அவருடனேயே எப்போதும் சேர்ந்து இருக்கின்ற சாயுச்சிய நிலையை அடைவது ஆகும்.

And abhisheka within Samayam is the reaching of the state of Sayujjiyam, of being always joined with him, in the way of Gnanam, having realized that one is oneself God.