தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
சமயங் கிரிதையிற் றன்மனங் கோயில்சமய மனுமுறை தானே விசேடஞ்சமயத்து மூலந் தனைத்தேறன் மூன்றாஞ்சமயாபி டேகந் தானாஞ் சமாதியே.
உரைmeaning
சமயம் எனப்படுவது, கிரியையில் தன் மனதையே இறைவன் இருக்கின்ற கோயிலாக மாற்றுவதன் மூலம், இறைவன் இருக்கின்ற இடத்தைச் சார்ந்தே இருக்கின்ற சாலோக நிலையை அடைவது ஆகும். சமயத்தில் மனித உயிர்களுக்கு என்று வகுக்கப்பட்ட வழிமுறைகளாக இருப்பது, தன்னையே கோயிலாக வைத்து உள்ளே இருக்கின்ற இறைவனுக்குச் செய்கின்ற கிரியைகளின் விசேடத்தினால், இறைவனுக்கு அருகிலேயே இருக்கின்ற சாமீப நிலையை அடைவது ஆகும். அந்தச் சமயத்தின் மூலமே தாம் யாராக இருக்கின்றோம் என்று அறிந்து அதில் தெளிவைப் பெறுவது, சரியை, கிரியை, யோகம் ஆகிய மூன்று விதமான முறைகளாலும் சாலோகம், சாமீபம், சாரூபம் ஆகிய மூன்று முக்திக்கான நிலைகளை அடைவது ஆகும். சமயத்தில் அபிஷேகம் என்பது, தானே இறைவனாக இருக்கின்றதை உணர்ந்த ஞான முறையில், அவருடனேயே எப்போதும் சேர்ந்து இருக்கின்ற சாயுச்சிய நிலையை அடைவது ஆகும்.
What is called Samayam is, within Kiriyai, the reaching of the state of Salokam, of abiding in the place where God dwells, by turning one's own mind into the temple in which God dwells. What stands within Samayam as the disciplines laid down for human souls is the reaching of the state of Samipam, of standing right beside God, through the distinction of the rites performed for the God within when one holds oneself to be the temple. Coming, through that very Samayam, to know who one is and to gain clarity in it is the reaching of the three states of liberation, Salokam, Samipam and Sarupam, by the three kinds of discipline, Sariyai, Kiriyai and Yogam. And abhisheka within Samayam is the reaching of the state of Sayujjiyam, of being always joined with him, in the way of Gnanam, having realized that one is oneself God.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
சமயம் எனப்படுவது, கிரியையில் தன் மனதையே இறைவன் இருக்கின்ற கோயிலாக மாற்றுவதன் மூலம், இறைவன் இருக்கின்ற இடத்தைச் சார்ந்தே இருக்கின்ற சாலோக நிலையை அடைவது ஆகும்.
What is called Samayam is, within Kiriyai, the reaching of the state of Salokam, of abiding in the place where God dwells, by turning one's own mind into the temple in which God dwells.
- வரி 2Line 2
சமயத்தில் மனித உயிர்களுக்கு என்று வகுக்கப்பட்ட வழிமுறைகளாக இருப்பது, தன்னையே கோயிலாக வைத்து உள்ளே இருக்கின்ற இறைவனுக்குச் செய்கின்ற கிரியைகளின் விசேடத்தினால், இறைவனுக்கு அருகிலேயே இருக்கின்ற சாமீப நிலையை அடைவது ஆகும்.
What stands within Samayam as the disciplines laid down for human souls is the reaching of the state of Samipam, of standing right beside God, through the distinction of the rites performed for the God within when one holds oneself to be the temple.
- வரி 3Line 3
அந்தச் சமயத்தின் மூலமே தாம் யாராக இருக்கின்றோம் என்று அறிந்து அதில் தெளிவைப் பெறுவது, சரியை, கிரியை, யோகம் ஆகிய மூன்று விதமான முறைகளாலும் சாலோகம், சாமீபம், சாரூபம் ஆகிய மூன்று முக்திக்கான நிலைகளை அடைவது ஆகும்.
Coming, through that very Samayam, to know who one is and to gain clarity in it is the reaching of the three states of liberation, Salokam, Samipam and Sarupam, by the three kinds of discipline, Sariyai, Kiriyai and Yogam.
- வரி 4Line 4
சமயத்தில் அபிஷேகம் என்பது, தானே இறைவனாக இருக்கின்றதை உணர்ந்த ஞான முறையில், அவருடனேயே எப்போதும் சேர்ந்து இருக்கின்ற சாயுச்சிய நிலையை அடைவது ஆகும்.
And abhisheka within Samayam is the reaching of the state of Sayujjiyam, of being always joined with him, in the way of Gnanam, having realized that one is oneself God.
திருமந்திரம் பாடல் #1508
