திருமூலர் அருளிய
திருமந்திரம் 1317

வரி வாரியாகline by line

• வரி 1Line 1

  பாடல் #1316 இல் உள்ளபடி இறைவியானவள் தோன்றிய பின், தோலாலாகிய போர்வை போல் இருக்கும் உடம்பின் உணர்ச்சி நீங்கும் வரை போற்றி வணங்கவேண்டும்.

  As verse 1316 says, once the Goddess has appeared, one must worship and bow before her until the very sense of the body, which is like a cloak of skin, falls away.

• வரி 2Line 2

  அதன்பின் தமது உள்ளத்திற்குள் இறைவியின் உருவத்தைப் பதியவைத்து, உள்ளே வீற்றிருக்கும் இறைவிக்கு மானசீகமாகப் பூஜைகள் செய்யவேண்டும்.

  After that, the Goddess's form must be fixed within one's own heart, and worship must be offered mentally to the Goddess enthroned within.

• வரி 3Line 3

  பூஜையின் பலனாக நான் எனும் பாலுணர்வு போன பின்பு, உள்ளிருந்து எழுந்துவரும் மந்திரத்தைச் செபித்துப் போற்றி வணங்கவேண்டும்.

  As the fruit of this worship, once the sense of "I" has passed, the mantra rising up from within must be recited in worship and reverence.

• வரி 4Line 4

  பின்பு மனத்துள் 'நான்கு திசைகளையும் காத்தருள்பவளே, அனைத்து உயிர்களாலும் ஆராதிக்கப்படுபவளே, உனக்கு இந்த மந்திரத்தை அர்ப்பணிக்கின்றேன்' என்று நினைத்து, உருவமாக இருக்கும் இறைவியை அருவமாக மாற்றிச் சிறப்பான அருவமாகப் பாவித்துக்கொண்டு அவளையே போற்றி வணங்கவேண்டும்.

  Then, thinking within the mind, "You who graciously guard all four directions, you who are worshipped by every living being, to you I dedicate this mantra," the Goddess, who has a form, must be turned formless, held as a formless being of special glory, and worshipped and revered as her alone.