திருமூலர் அருளிய
திருமந்திரம் 1116

வரி வாரியாகline by line

• வரி 1Line 1

  இறைவனை உணர்ந்து அடைவதற்காக வழங்கப்பட்ட பிறவியை, அவனைப் பற்றி எண்ணாமல் வீணாகப் பல பேச்சுகளைப் பேசிக் கழிக்கின்றனர் பேதையான மனிதர்.

  Foolish people squander away, without thinking of him, in pointless talk, the birth that was given for realizing and attaining the Lord.

• வரி 2Line 2

  இவர்கள், தம்மை நாடிச் சாதகம் செய்யும் அடியவர்களுக்கு முக்தியை அருளும் ஆதியான இறைவியை அறிந்து கொள்வதில்லை.

  These people never come to know the primal Goddess who grants liberation to devotees who seek her out and undertake sadhana.

• வரி 3Line 3

  அவளை அடைய முயன்று சாதகம் செய்யும் அடியவர்களை, முட்டையிட்டு அதைப் பார்வையிலேயே பார்த்துப் பொரிக்க வைக்கும் மீன்களைப் போல எப்போதும் கருணையோடு பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும் ஞானக் கண்களோடும், அவர்களைத் தம்மிடம் வந்து சேரும்படி மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கின்ற சிவந்த வாயோடும்,

  With wisdom-eyes that watch over the devotees who strive and undertake sadhana to reach her, always with compassion, like the fish that are said to hatch their eggs simply by gazing at them, and with reddened lips that call them again and again to come and join her,

• வரி 4Line 4

  அடியவர்களின் மேல் கருணையோடு பார்வையை வீசும் திருமுகத்தோடும் எதிர்வந்து அருள்புரிவாள்.

  and with a sacred face that casts a compassionate gaze upon them, she comes forward and grants her grace.