தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
அரித்த வுடலைஐம் பூதத்தில் வைத்துபொருத்தஐம் பூதஞ்சத் தாதியிற் போந்துதெரித்த மனாதிசத் தாதியிற் செல்லத்தரித்தது தாரணை தற்பரத் தோடே.
உரைmeaning
ஆற்று வெள்ளம் கரையினை அரித்துப் பாழாக்குவது போல, ஐம்பூதங்களான மெய் (உணர்வது), கண் (பார்ப்பது), காது (கேட்பது), மூக்கு (நுகர்வது), வாய் (சுவைப்பது) ஆகிய ஐம்புலன்களும் உடம்பினை அரித்துப் பாழாக்குகின்றன. ஐம்புலன்களும் உடலுக்குள் அடங்கும் முறையை உணர்ந்தால், உலகம் அழியக்கூடியது, சிவமே அழியாதது என்ற உண்மையை உணரலாம். அவ்வாறு உணர்ந்துவிட்டால் உலகப் பற்று அறுந்துவிடும். உடலைக் கட்டுப்படுத்தும் ஐம்பூதங்களையும் மனதால் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். வெளியே உள்ள ஐம்பூதங்களின் (உணர்ச்சி, காட்சி, சத்தம், வாசனை, சுவை) உணர்வுகளை உள்ளுக்குள் உணர வேண்டும். மனதை மூலாதாரத்தில் ஒரு நிலைப்படுத்த வேண்டும். உடலில் இருக்கும் ஆன்மாவை இறைவனோடு சேர்த்தல் வேண்டும். இவை அனைத்தும் செய்வதையே தாரணை என்கிறது பாடல்.
As a river's flood erodes and ruins its banks, so the five senses of the five elements, the body's feeling, the eye's seeing, the ear's hearing, the nose's smelling and the mouth's tasting, erode and ruin the body. If the way in which the five senses are contained within the body is grasped, the truth that the world is perishable and Sivam alone is imperishable can be grasped, and grasping that, worldly attachment is cut off. The five elements that govern the body must also be governed by the mind; the outward sensations of the five elements, that is feeling, sight, sound, smell and taste, must be sensed inward instead; the mind must be fixed in one place at the mūlādhāram; and the soul within the body must be joined with God. The verse calls doing all of this together dhāraṇā.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
ஆற்று வெள்ளம் கரையை அரிப்பது போல, ஐம்பூதங்களால் அரிக்கப்படும் இந்த உடலை வைத்து,
Holding this body, which the five elements erode as a river's flood erodes its bank,
- வரி 2Line 2
பொருந்திய ஐம்பூதங்களின் தத்துவத்தை உணர்ந்து அதிலிருந்து விடுபட்டு,
grasping the nature of the five elements that inhere in it and coming free of them,
- வரி 3Line 3
தெளிவான மனம் முதலிய தத்துவங்களின் வழியே செல்ல,
so that the discerned mind and the other faculties may proceed on their own way,
- வரி 4Line 4
அப்பரம்பொருளுடன் நிலைத்து நிற்பதையே தாரணை என்கிறது பாடல்.
the verse calls standing fixed so with the Supreme dhāraṇā.
திருமந்திரம் பாடல் #597
