தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
முத்தீக் கொளுவி முழங்கெரி வேள்வியுள்அத்தி யுரியர னாவ தறிகிலர்சத்தி கருதிய தாம்பல தேவரும்அத்தீயின் உள்ளெழுந்த தன்று கொலையே.
உரைmeaning
தாருகா வனத்திலிருந்த முனிவர்கள் இறைவனை வணங்காமல், இறைவனின் அருளை விடத் தங்கள் மந்திர சக்தியே பெரியது, தாம் கற்ற மந்திரங்களால் எதையும் அடையலாம் என்னும் அகங்காரத்தில் இருந்தனர். இவர்களின் அறியாமையைப் போக்க இறைவன் அழகிய உருவம் கொண்ட பிக்ஷாடனராகத் தோன்றி, அந்த முனிவர்களின் வீடுகளுக்குச் சென்று, அங்கிருந்த முனி பத்தினிகள் முன்னால் பிச்சை கேட்டு நின்றார். அவரின் அழகில் மயங்கிய முனி பத்தினிகள் மயக்கத்தில் அவர் பின்னாலேயே கூடி வர ஆரம்பித்தனர். தங்கள் பத்தினியர் இப்படி ஒரு ஆடவனின் பின்னால் மயங்கி வருவதைக் கண்டு கோபமுற்ற முனிவர்கள், தம் தவ வலிமையால் மூன்றுவிதமான தீயை வளர்த்து, மந்திரங்களால் (ஆகவனீயம் என்னும் காட்டுத்தீ, காருகபத்தியம் என்னும் வீட்டுத்தீ, தட்சிணாக்கினியம் என்னும் ஏட்டுத்தீ) கரிய நிறமுடைய ஒரு பெரிய யானையைத் தோன்றுவித்தனர். யாகத் தீயில் தோன்றிய அந்த யானை அவரை அழித்துவிடும் என்று அவர்கள் நினைத்தனர். ஆனால் அத்தீயிலிருந்து வெளிவந்த யானையை, காடே அதிரும்படி பிளந்து கொன்று, அதன் தோலைத் தமக்குப் போர்வையாகப் போர்த்திக்கொண்டார். மூன்று வகையான அந்த நெருப்பும், அதில் சொல்லப்படும் மந்திரங்களும், அம்மந்திரங்களின் பலனாக வரும் பலனும் அனைத்தும் தாமேயென்று தாருகா வனத்து முனிவர்களுக்கு உணர்த்தினார். இப்புராணநிகழ்வு நடந்த இடம் திருவழுவூர் தலமாகும்.
உயிர்களுக்கு வரும் கோபத்தால் நான் என்னும் அகங்காரம் அதிகரித்து, தாம் என்ன செய்கின்றோம் என்ன பேசுகின்றோம் என்பதே தெரியாமல் மதம் பிடித்த யானையைப்போல் இருக்கும்போது, உயிர்கள் இறைவனை சரணடைய, இறைவன் அந்தக் கோபத்தையும் அகங்காரத்தையும் அழித்து, அனைத்தும் தாமேயென்று உணர்த்துகிறார்.
The sages of Daruka Vanam, without worshipping the Lord, held the conceit that their own power of mantras exceeded the Lord's grace, and that they could attain anything through the mantras they had learned. To dispel their ignorance, the Lord took the beautiful form of Bhikshatana and went to the sages' homes, standing before their wives to beg alms. The wives, enchanted by his beauty, began to follow him in a daze. Seeing their wives so enchanted, following a strange man, the sages grew angry, and by the strength of their tapas raised three kinds of fire and, through their mantras, called into being from them (from Ahavaniyam the forest fire, Garhapatyam the household fire, and Dakshinagni the fire of scripture) a great elephant of dark hue. They believed this elephant, born from the sacrificial fire, would destroy him. But he split open the elephant that came out of that fire so that the forest itself shook, killed it, and wrapped its hide about himself as a covering, and made the sages of Daruka Vanam realize that the three kinds of fire, the mantras spoken over them and the very fruit that comes from those mantras, were all himself. This story took place at the shrine of Thiruvazhuvur.
When the anger that comes upon souls swells the "I" of ego, so that one no longer knows what one does or what one says, and one becomes like a maddened elephant, souls surrender to the Lord, and the Lord destroys that anger and that ego, and makes them realize that everything is himself.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
தாருகா வனத்திலிருந்த முனிவர்கள், இறைவனின் அருளை விடத் தங்கள் மந்திர சக்தியே பெரியது என்னும் அகங்காரத்தில் இருந்தனர். இவர்களின் அறியாமையைப் போக்க இறைவன் பிக்ஷாடனராகத் தோன்றி முனி பத்தினியர் முன் பிச்சை கேட்டார்.
The sages of Daruka Vanam held the conceit that their own power of mantras exceeded the Lord's grace. To dispel their ignorance, the Lord took the form of Bhikshatana and begged alms before the sages' wives.
- வரி 2Line 2
அவரின் அழகில் மயங்கிய முனி பத்தினியர் மயக்கத்தில் அவர் பின்னாலேயே கூடி வர, கோபமுற்ற முனிவர்கள் மூன்றுவிதமான தீயால் ஒரு பெரிய யானையைத் தோன்றுவித்தனர்.
Enchanted by his beauty, the sages' wives followed him in a daze, and the angered sages raised a great elephant through three kinds of fire.
- வரி 3Line 3
யாகத் தீயில் தோன்றிய அந்த யானையை இறைவன் காடே அதிரும்படி பிளந்து கொன்று, அதன் தோலைத் தமக்குப் போர்வையாகப் போர்த்திக்கொண்டார்.
The Lord split open the elephant born of that sacrificial fire so the forest shook, killed it, and wrapped its hide about himself.
- வரி 4Line 4
மூன்று வகையான நெருப்பும், மந்திரங்களும், அவற்றின் பலனும் தாமேயென முனிவர்களுக்கு உணர்த்தினார். கோபத்தால் அகங்காரம் மதம் பிடித்த யானையாகும்போது, சரணடையும் உயிர்களின் அக்கோபத்தையும் அகங்காரத்தையும் இறைவன் அழிக்கிறார்.
He made the sages realize that the three kinds of fire, the mantras and their fruit were all himself. When anger swells ego into a maddened elephant, the Lord destroys that anger and ego in the souls who surrender to him.
திருமந்திரம் பாடல் #344
