தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
அப்பணி செஞ்சடை ஆதி புராதனன்முப்புரஞ் செற்றனன் என்பார்கள் மூடர்கள்முப்புர மாவது மும்மல காரியம்அப்புரம் எய்தமை யாருமறி யாரே.
உரைmeaning
கங்கையைத் தன் சிவந்த சடையில் சூடியவனும், எல்லாவற்றிற்கும் முதலும் மூலமுமாய் இருப்பவனுமான இறைவனை, முப்புரம் என்னும் இடத்தை எரித்தவன் என்று சொல்பவர்களுக்கு, தமக்கும் முப்புரமாக இருப்பது ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் மும்மலங்களே என்பது புரிவதில்லை. அவற்றையே இறைவன் அழிக்கிறான் என்பதை உணராமல் மூன்று புரங்களை எரித்ததாகக் கூறும் எவரும் அந்தப் புரங்கள் எரிந்த விதத்தை உண்மையில் அறிந்தவர்கள் இல்லை.
இந்தப் புராண நிகழ்வு நடந்த இடம் திருவதிகை தலமாகும். தாருகாசுரன் என்னும் அசுரனின் மகன்களான வித்துன்மாலி, தாரகாட்சன், கமலாட்சன் ஆகிய மூவரும் மிகச் சிறந்த இறை பக்தர்கள். அவர்கள் மூவரும் பிரம்மனை நோக்கிக் கடுந்தவம் செய்து, நினைத்த இடத்திற்கு உடனே பறந்து செல்லும் மூன்று கோட்டைகளையும், அவை மூன்றும் ஒன்றாக இருக்கும்போது ஒரேயொரு அம்பினால் மட்டுமே தாங்கள் அழியவேண்டும் என்னும் வரத்தையும் பெற்றனர். வரம் கிடைத்ததும் அவர்கள் தேவலோகம் அனைத்தையும் ஆட்டிப்படைத்து வந்தனர். அவர்களின் அதிகாரம் தாங்காமல் தேவர்களும் பிரம்மனும் திருமாலும் இறைவனை வேண்ட, மனமிறங்கிய இறைவன் அழகிய பைரவ அவதாரம் எடுத்து, தேவதச்சன் விஸ்வகர்மாவிடம் ஒரு தேர் செய்யச்சொல்லி, சந்திர சூரியரையே தேர்ச் சக்கரங்களாகவும், நான்கு வேதங்களையே தேரில் பூட்டிய குதிரைகளாகவும், பிரம்ம தேவரையே தேரோட்டும் சாரதியாகவும், மேரு மலையையே வில்லாகவும், வாசுகி நாகத்தையே வில்லைப் பூட்டும் நாணாகவும், அக்கினியையே அம்பின் முனையாகவும், வாயுவையே அம்பின் வாலாகவும், திருமாலையே அம்பாகவும் ஆக்கி எடுத்துக்கொண்டு முப்புரத்தை வந்து சேர்ந்தார். இறை பக்தியில் மிகவும் சிறந்து விளங்கும் அசுரர்களை அழிக்க வேண்டாம் என்னும் பெருங்கருணையில், தம் நெற்றிக் கண்ணைத் திறந்து ஒரு பார்வை பார்க்க, மூன்று கோட்டைகளும் உடனே எரிந்து சாம்பலாயின. மூவரும் இறைவனின் காலடியில் விழுந்து வணங்க, இறைவனும் அவர்களை ஆட்கொண்டு, தமது கோயிலின் வாயில் காவலர்களாக இருவரையும், கோயிலில் செய்யும் குடமுழுக்கை ஏற்பவராக ஒருவரையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.
Those who say that the Lord, who wears the Ganga in his own reddened matted hair and who is the first and root of all things, is the one who burned a place called Muppuram, do not grasp that what is truly Muppuram to them is the three impurities, anavam, kanmam and mayai. Not realizing that it is these the Lord destroys, none who speak of him as having burned three physical cities truly knows the manner in which those cities were burned.
The story behind this verse took place at the shrine of Thiruvathigai. Vidhyunmali, Tharakaksha and Kamalaksha, the three sons of the asura Tarakasura, were the finest of devotees. All three did fierce tapas toward Brahma and won three forts that could fly instantly to any place they wished, together with the boon that the forts could be destroyed only by a single arrow, and only when all three stood joined as one. Once granted this boon they threw the entire world of the devas into turmoil. Unable to bear their power, the devas, Brahma and Vishnu pleaded with the Lord. His heart softened, and taking a beautiful form as Bhairava, he asked the divine architect Vishwakarma to build him a chariot: the sun and moon became its wheels, the four Vedas its yoked horses, Lord Brahma its charioteer, Mount Meru its bow, the serpent Vasuki the string strung upon it, Agni the arrow's tip, Vayu the arrow's tail, and Vishnu himself the arrow. With this he came to Muppuram. Out of the great mercy of not wishing to destroy asuras so excellent in devotion to him, he opened his third eye and cast a single glance, and at once all three forts burned to ash. The three fell at the Lord's feet and worshipped him, and the Lord took them as his own, making two of them the guardians at his temple gate and accepting the third as the one who receives the kumbhabhishekam performed in his temple.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
கங்கையைத் தன் சிவந்த சடையில் சூடியவனும், எல்லாவற்றிற்கும் முதலும் மூலமுமாய் இருப்பவனுமான இறைவனை, முப்புரம் என்னும் இடத்தை எரித்தவன் என்று சொல்பவர்களுக்கு அதன் உண்மை புரிவதில்லை.
Those who say that the Lord, who wears the Ganga in his own reddened matted hair and who is the first and root of all things, burned a place called Muppuram, do not grasp the truth of it.
- வரி 2Line 2
தமக்கும் முப்புரமாக இருப்பது ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் மும்மலங்களே என்பதும், அவற்றையே இறைவன் அழிக்கிறான் என்பதும் அவர்களுக்குப் புரிவதில்லை.
They do not grasp that what Muppuram truly is to them is the three impurities, anavam, kanmam and mayai, and that it is these the Lord destroys.
- வரி 3Line 3
மூன்று புரங்களை எரித்ததாகக் கூறும் எவரும் அந்தப் புரங்கள் எரிந்த உண்மை விதத்தை அறிந்தவர்கள் இல்லை. திருவதிகையில் நிகழ்ந்த புராணப்படி, தாருகாசுரனின் மூன்று மகன்கள் தவம் செய்து மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் ஒரேயொரு அம்பினால் மட்டுமே அழியும் வரத்தையும் பெற்றனர்.
None who speak of burning three physical cities truly know the manner in which those cities were burned. By the puranam that took place at Thiruvathigai, the three sons of Tarakasura did tapas and won three flying forts and the boon that only a single arrow could destroy them.
- வரி 4Line 4
தேவர்கள் வேண்ட, இறைவன் சூரிய சந்திரரை சக்கரங்களாகவும் வேதங்களை குதிரைகளாகவும் பிரம்மனை சாரதியாகவும் மேருவை வில்லாகவும் வாசுகியை நாணாகவும் திருமாலையே அம்பாகவும் கொண்டு தேர்செய்து, ஒரு பார்வையால் மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்து, மூவரையும் ஆட்கொண்டார்.
When the devas pleaded, the Lord built a chariot with the sun and moon as its wheels, the Vedas as its horses, Brahma as its charioteer, Meru as its bow, Vasuki as its string and Vishnu himself as the arrow, burned all three forts with a single glance, and took the three sons as his own.
திருமந்திரம் பாடல் #343
