தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
எங்கும் பரந்தும் இருநிலந் தாங்கியும்தங்கும் படித்தவன் தாளுணர் தேவர்கள்பொங்கும் சினத்துள் அயன்தலை முன்னறஅங்குஅச் சுதனை உதிரங்கொண் டானே.
உரைmeaning
அண்டசராசரங்கள் எங்கும் நிறைந்திருப்பவனும், வாணுலகு மண்ணுலகு எனும் இரு நிலங்களையும் தாங்கியிருப்பவனும், தன்னை நாடி வருவோர்க்குத் தஞ்சம் அளிப்பவனுமான இறைவனின் திருவடிக் கருணையை உணர்ந்திருந்த தேவர்கள், பிரம்மனைப் பார்த்துக் கோபங்கொண்டனர். படைப்புத் தொழில் செய்வதாலும் ஐந்து தலைகள் உடையவனாலும், மும்மூர்த்திகளுள் தானே உயர்ந்தவன் என்னும் தற்பெருமை கொண்டிருந்த பிரம்மன், இறைவனின் திருவடிக் கருணையை உணராமல் இருந்தான். பிரம்மனது தற்பெருமையால் படைப்புத் தொழில் பாதிக்கப்படுவதைக் கண்ட இறைவன், பைரவ அவதாரம் எடுத்து, பிரம்மனின் ஐந்து தலைகளுள் ஒன்றைத் தன் விரல் நகத்தால் கிள்ளியெடுத்தார். கிள்ளியெடுக்கப்பட்ட தலையிலிருந்து வந்த குருதியை அதே கபாலத்தில் ஏற்று, திருமாலை அதை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்து அருளினார். இப்புராணம் நிகழ்ந்த இடம் திருக்கண்டியூர் தலமாகும்.
உயிர்களிடம் இருக்கும் நான் என்னும் அகந்தையும் அகங்காரமும், தான் யார் என்பதை உணரவிடாமல் செய்து, நல்ல எண்ணங்களையும் குணங்களையும் அழித்து, இறைவனையும் அடையவிடாமல் தடுக்கின்றன. மேலும் அகந்தை அகங்காரத்தால் மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுக்க நேரிட்டு, அடுத்த பிறவிகளையும் பாதிக்கின்றன. (எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு உயிருக்குக் கர்மவினையின்படி பத்துப் பிறவிகள் என்று வைத்துக்கொண்டால், அகந்தை அகங்காரத்தால் பிறவிகளின் எண்ணிக்கை மேலும் கூடி, அடுத்து வரும் பிறவிகளையும் பாதித்துவிடும்.) அப்படிப் பிறவிகள் தொடரும் உயிர்கள் இறைவா, என்னைக் காப்பாற்று என்று வேண்ட, தன்னை நாடி வருவோர்க்குப் பெருங்கருணை செய்யும் இறைவன், அந்த அகந்தை அகங்காரத்தை அடியோடு வெட்டியெடுத்து உயிர்களைக் காக்கும் திருமாலிடம் அளித்து, மீண்டும் அந்த உயிருக்கு அகந்தை அகங்காரம் வராமல் அருள் செய்தான்.
The devas, who understood the great mercy of the Lord's feet, the Lord who pervades all creation, who bears both the heavenly world and the earthly world, and who gives refuge to whoever seeks him, grew angry at Brahma. Because he performed the work of creation and had five heads, Brahma was filled with the conceit that he alone stood highest among the three deities, and so did not grasp the mercy of the Lord's feet. Seeing that Brahma's conceit was harming the work of creation, the Lord took the form of Bhairava and plucked off one of Brahma's five heads with his fingernail. He caught the blood that flowed from that plucked head in the same skull and made Vishnu accept it, and so granted his grace. This story took place at the shrine of Thirukkandiyur.
The ego and self-conceit within souls, the sense of "I", keep them from realizing who they truly are, destroy their good thoughts and qualities, and block them from reaching the Lord as well. Further, because of ego and self-conceit, souls take birth again and again, and this affects the births that follow too. For example, if a soul has, say, ten births to go by its karma, ego and self-conceit only add to that count and affect the births still to come. When souls caught in such births plead, "My Lord, save me," the Lord, who shows great mercy to whoever seeks him, cuts off that ego and self-conceit at the root and gives it over to Vishnu, who protects souls, and grants his grace so that ego and self-conceit do not arise again in that soul.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
அண்டசராசரங்கள் எங்கும் நிறைந்திருப்பவனும், இரு நிலங்களையும் தாங்கியிருப்பவனுமான இறைவனின் திருவடிக் கருணையை உணர்ந்திருந்த தேவர்கள் பிரம்மனைப் பார்த்துக் கோபங்கொண்டனர்.
The devas, who understood the mercy of the Lord who pervades all creation and bears both worlds, grew angry at Brahma.
- வரி 2Line 2
மும்மூர்த்திகளுள் தானே உயர்ந்தவன் என்னும் தற்பெருமை கொண்டிருந்த பிரம்மன், இறைவனின் திருவடிக் கருணையை உணராமல் இருந்தான்.
Filled with the conceit that he alone stood highest among the three deities, Brahma did not grasp the mercy of the Lord's feet.
- வரி 3Line 3
பிரம்மனது தற்பெருமையால் படைப்புத் தொழில் பாதிக்கப்படுவதைக் கண்ட இறைவன், பைரவ அவதாரம் எடுத்து பிரம்மனின் ஐந்து தலைகளுள் ஒன்றைத் தன் விரல் நகத்தால் கிள்ளியெடுத்தார்.
Seeing that Brahma's conceit was harming the work of creation, the Lord took the form of Bhairava and plucked off one of Brahma's five heads with his fingernail.
- வரி 4Line 4
அந்தத் தலையிலிருந்து வந்த குருதியை திருமாலிடம் ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்தார். இதன் உட்பொருள், உயிரிடம் இருக்கும் அகந்தை அகங்காரத்தை இறைவன் அடியோடு வெட்டி திருமாலிடம் அளித்து, மீளாமல் அருள்வதே.
He made Vishnu accept the blood that flowed from that head. The inner meaning is that the Lord cuts away the ego and self-conceit within the soul at the root, gives it to Vishnu, and grants his grace so it does not return.
திருமந்திரம் பாடல் #341
