தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
ஒழிந்தன காலங்கள் ஊழியும் போயிக்கழிந்தன கற்பனை நாளும் குறுகிப்பிழிந்தன போலத்தம் பேரிடர் ஆக்கைஅழிந்தன கண்டும் அறம்அறி யாரே.
உரைmeaning
காலம் இடைவிடாமல் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது. ஓடிய காலங்கள் பல யுகங்களாக மாறி, ஊழிக்காலத்தில் அழிந்தும் போகின்றன. உயிர்கள் தம் கற்பனையில் கட்டிய மனக்கோட்டைகளும், அவை வாழும் நாட்களும் நாளுக்கு நாள் குறைந்துகொண்டே சென்று, இறுதியில் பெருந்துயரம் தரும் இந்த உடல் சக்கையாகப் பிழியப்பட்டதுபோல வயதாகிச் சுருங்கிப் போய் ஒருநாள் முற்றிலும் அழிந்தும் போகிறது. இதையெல்லாம் நாள்தோறும் கண்கூடாகக் கண்டாலும், தமது வாழ்க்கையும் இப்படியே அழிந்துவிடும் என்பதை அறியாமல், வாழும் நாட்களில் செய்யவேண்டிய தானதருமங்களை அறியாமலேயே பல உயிர்கள் வீணாக வாழ்ந்து அழிந்து போகின்றன.
Time runs on without pause. Ages run into ages, and are destroyed in turn within the great cosmic dissolution. The castles the soul builds in its own imagination, and the days it lives to enjoy them, keep shrinking day by day, until at last this body, which brings only great sorrow, ages and shrivels like pulp that has been squeezed dry, and one day is destroyed altogether. Even though they witness all this with their own eyes every day, many souls, not knowing that their own life will likewise be destroyed, live out their days without ever learning the charitable acts of dharma they ought to perform, and are destroyed having lived in vain.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
காலம் இடைவிடாமல் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது. ஓடிய காலங்கள் பல யுகங்களாக மாறி, ஊழிக்காலத்தில் அழிந்தும் போகின்றன.
Time runs on without pause. Ages run into ages, and are destroyed in turn within the great cosmic dissolution.
- வரி 2Line 2
உயிர்கள் தம் கற்பனையில் கட்டிய மனக்கோட்டைகளும், அவை வாழும் நாட்களும் நாளுக்கு நாள் குறைந்துகொண்டே செல்கின்றன.
The castles the soul builds in its own imagination, and the days it lives to enjoy them, keep shrinking day by day.
- வரி 3Line 3
இறுதியில் பெருந்துயரம் தரும் இந்த உடல் சக்கையாகப் பிழியப்பட்டதுபோல வயதாகிச் சுருங்கிப் போய் ஒருநாள் முற்றிலும் அழிந்தும் போகிறது.
At last this body, which brings only great sorrow, ages and shrivels like pulp that has been squeezed dry, and one day is destroyed altogether.
- வரி 4Line 4
இதையெல்லாம் நாள்தோறும் கண்கூடாகக் கண்டாலும், தமது வாழ்க்கையும் இப்படியே அழிந்துவிடும் என்பதை அறியாமல், வாழும் நாட்களில் செய்யவேண்டிய தானதருமங்களை அறியாமலேயே பல உயிர்கள் வீணாக வாழ்ந்து அழிந்து போகின்றன.
Even though they witness all this with their own eyes every day, many souls, not knowing that their own life will likewise be destroyed, live out their days without ever learning the charitable acts of dharma they ought to perform, and are destroyed having lived in vain.
திருமந்திரம் பாடல் #261
