திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 994

முப்பது ஆண்டுகளாக வெயிலிலும் மழையிலும் ஆற்று மதகுகளையும் பாசன வாய்க்கால்களையும் சீரமைத்து, கடைமடை உழவர்களுக்கும் சமமாக நீர் போய்ச் சேர உழைத்து வந்தார் முதிய பொறியாளர் வேலப்பன். தானியங்களை பதுக்கி விற்றுப் பெருஞ்செல்வம் சேர்த்த ஒரு பேராசைக்கார வியாபாரி வேலப்பனைப் பார்த்து, "சொந்தமாக நிலம் வாங்காமல் இந்த வயதான காலத்திலும் சேற்றில் இறங்கி உழைக்கிறாயே; நீ மறைந்தால் இந்த உலகம் உன்னை மறந்துவிடும்" என்று ஏளனம் பேசினான். மதகில் பாய்ந்து சென்ற தெளிந்த நீரையும் பசுமையாக விரிந்த நெல் வயல்களையும் பார்த்தவாறு வேலப்பன் அமைதியாகப் பேசினார். "வியாபாரியே, நீர் ஒழுங்காகப் பாய்ந்து பயிர்கள் செழிக்கும்போது ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் பசி தீர்கிறது. நீதி வழுவாமல் அறநெறியைப் பின்பற்றி, நற்செயல்களால் உலக மக்களுக்குப் பயன்படும்படி வாழ்கின்ற பெருமக்களின் நற்பண்புகளை உலகத்தார் அனைவரும் எக்காலத்திலும் போற்றிக் கொண்டாடுவார்கள் (நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார் பண்புபா ராட்டும் உலகு). பிறர்க்குப் பயன்படும் வாழ்வே அழியாத புகழ் தரும்" என்றார். அப்போது அறுவடையைத் தொடங்கிய நூற்றுக்கணக்கான உழவர்கள் திரண்டு வந்து, தங்களின் முதல் நெற்கதிர்களை வேலப்பனின் காலடிகளில் வைத்து அவரைத் தோளில் தூக்கிக் கொண்டாடினர்; அதைக் கண்ட வியாபாரி வாயடைத்துப் போய் மௌனமாகத் தன் பாதையில் நடந்தான்.

For over thirty years, veteran hydraulic surveyor Velappan spent his days in the blazing sun and monsoon rains repairing stone sluices and leveling irrigation channels so that even the most distant tail-end tenant farmers received their fair share of river water. An opportunistic grain speculator who amassed a fortune by hoarding food during shortages taunted the elder: "Instead of acquiring vast private estates, you spend your old age wading through muddy ditches; the moment you die, this ungrateful valley will erase your name." Looking out across the emerald expanse of flourishing paddy fields nourished by the regulated canal, Velappan responded with serene conviction. "Merchant, when water flows equitably and harvests thrive, thousands of impoverished families are spared the agony of hunger. The entire world unites to celebrate and perpetually praise the noble character of those who adhere strictly to justice, perform righteous deeds, and live a life of selfless utility to all people (நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார் பண்புபா ராட்டும் உலகு). A life devoted to public good outlives all transitory gold." At that moment, hundreds of farming families arrived at the weir carrying the first golden sheaves of the new harvest, placing them at Velappan's feet and cheering his lifelong stewardship. Speechless at this spontaneous outpouring of reverence, the speculator slipped away in silence.