திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 989

நூற்றாண்டு காணாத பெருமழை பெய்து மலை ஏரியின் நீர்மட்டம் அபாய அளவைத் தாண்டிய நள்ளிரவில், ஊரே பீதியடைந்து மலை உச்சியை நோக்கி ஓடியது. ஏரியின் மதகுகளைக் காக்கும் முதிய காப்பாளர் மாறனிடம் வந்த செல்வந்தன் ஒருவன், தன் கல் குவாரியை வெள்ளம் மூழ்கடிக்காமல் இருக்க ஏரிக் கரையின் ஒரு பகுதியை உடைத்து ஏழை உழவர்களின் நிலங்களுக்குள் தண்ணீரைத் திருப்பிவிட வேண்டும் என்று பெரும் பொற்கிழியை நீட்டினான். மின்னல் வெட்டிய புயல் காற்றில் தன்னை இரும்புச் சங்கிலியால் மதகுக் கம்பத்தோடு கட்டிக்கொண்டு நின்ற மாறன், அவனது பொற்கிழியை ஆற்று வெள்ளத்தில் வீசி எறிந்தார். "செல்வந்தனே, வானம் பிளந்து ஊழிக்காலமே வந்தாலும் என் நேர்மை ஒருபோதும் கரையாது. சான்றாண்மை என்னும் பெருங்கடலைத் தாங்கி நிற்கும் கரையாகத் திகழும் பெரியோர்கள், உலகமே தடம்புரண்டு அழியும் ஊழிக்காலமே வந்தாலும் கூடத் தம் உயர்ந்த நற்பண்புகளிலிருந்தும் ஒழுக்க நெறிகளிலிருந்தும் ஒருபோதும் மாற மாட்டார்கள் (ஊழி பெயரினும் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்கு ஆழி எனப்படு வார்). என் கைகள் உயிர்களைக் காக்குமே தவிர, உழவர்களை மூழ்கடிக்காது" என்று முழங்கினார். மாறன் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்து உரிய வெள்ளப் போக்கிகள் வழியாக உபரி நீரைத் திருப்பி ஏரியைக் காப்பாற்றினார்; விடிந்ததும் வெள்ளம் வடிந்து ஏழை உழவர்களின் குடும்பங்களும் பயிர்களும் தப்பியதை அறிந்து ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஏரிக்கரைக்கு வந்து மாறனை வணங்கி நின்றனர்.

During an unprecedented centennial deluge, an ancient mountain reservoir rose dangerously close to overtopping its granite embankments, prompting panicked villagers to flee toward higher ridges amidst screams of impending doom. Approaching the stone sluice gates in the driving rain, an affluent stone quarry owner offered elder warden Maran a massive bag of gold coins, pleading with him to breach the earthen dyke and divert the floodwaters onto poor tenant farming plots to preserve his costly quarry machinery. Lashing his own torso to the iron sluice winch with sturdy hemp rope to resist the howling gale, Maran cast the gold into the surging waters. "Quarryman, skies may split and cataclysms may shake the mountains, but my moral duty to protect human life remains immovable. Those who serve as the steadfast shoreline to the vast ocean of noble character will never waver or depart from their sacred principles even if the cosmic deluge of an apocalypse sweeps the earth (ஊழி பெயரினும் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்கு ஆழி எனப்படு வார்). My hands will regulate the sluices to save lives, never to flood the innocent." Working the heavy winches throughout the night, Maran successfully routed the excess waters through engineered spillways, preventing the dam from failing. At sunrise, the storm cleared, and grateful villagers gathered along the embankment to salute the warden's unyielding courage.