திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 984

ஊர்ப் பொதுக் களஞ்சியத்தில் இரவுப் பணியில் இருந்த முதிய காப்பாளர் ராமநாதன், இருட்டில் ஒருவன் அரிசி மூட்டையைத் திறந்து ஒரு படியில் நெல்லை அள்ளுவதைக் கண்டார். அருகில் சென்று பார்த்தபோது, அது நோயுற்ற தன் தாயின் பசியைப் போக்க வழியின்றித் தவித்த பக்கத்து வீட்டு இளைஞன் சோமு என்பது தெரிந்தது. ராமநாதனைக் கண்டதும் நடுங்கிய சோமு, "ஐயா, ஊர் சபையில் என்னை மாட்டிவிடாதீர்கள், என் குடும்பமே அவமானத்தால் அழிந்துவிடும்" என்று காலில் விழுந்தான். களஞ்சியக் கதவை மெதுவாகச் சாத்திய ராமநாதன், அவனுக்கு மேலும் ஒரு படி அரிசியையும் மருந்துக்குச் சில காசுகளையும் தன் சொந்தப் பையிலிருந்து எடுத்துக்கொடுத்து அவனை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தார். இதை அறிந்த அவரது உதவியாளன், "அவனைப் பஞ்சாயத்தில் பிடித்துக் கொடுத்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டான். அதற்கு ராமநாதன் கனிவோடு பதிலளித்தார். "தம்பி, எந்த ஓர் உயிரையும் கொல்லாமல் காக்கும் அறமே தவத்திற்கு முதன்மையான அழகாகும்; அதுபோலவே மற்றவர்கள் செய்யும் குற்றங்களையும் குறைகளையும் ஊரறியப் பேசாமல் காப்பதே சான்றாண்மைக்குப் பெருமை தரும் சிறந்த அழகாகும் (கொல்லா நலத்தது நோன்மை பிறர்தீமை சொல்லா நலத்தது சால்பு). அவமானப்படுத்துவதை விட அன்பால் மறைப்பதே ஒருவனைத் திருத்தும்" என்றார். ராமநாதனின் கருணையால் நெகிழ்ந்த சோமு, அடுத்த அறுவடைக் காலத்தில் அவரது வயலில் கூலியின்றி உழைத்துத் தான் எடுத்த நெல்லைத் திருப்பிக் கொடுத்து ஊரிலேயே மிக நேர்மையான மனிதனாக வாழ்ந்தான்.

While conducting his nightly rounds at the communal village granary, elder storekeeper Ramanath caught a figure in the dim shadows siphoning a measure of grain into a cloth bag. Stepping closer with his lantern, he recognized Somu, an impoverished neighboring youth whose bedridden mother was critically ill and starving. Trembling with fear, Somu collapsed to his knees, weeping. "Elder, do not expose me to the village council; the public shame will destroy my family forever." Securing the latch softly, Ramanath helped Somu tie the sack, added an extra measure of grain along with two silver coins from his own pocket for medicinal herbs, and sent him home quietly. When his junior night assistant inquired why the theft was not publicly reported, Ramanath explained with serene wisdom: "Refraining from killing or harming any living creature is the crowning virtue of spiritual penance; likewise, concealing and protecting the faults and moral lapses of others from malicious exposure is the crowning glory of noble character (கொல்லா நலத்தது நோன்மை பிறர்தீமை சொல்லா நலத்தது சால்பு). Humiliation hardens the heart, while compassionate discretion awakens the conscience." Deeply transformed by the elder's discretion, Somu labored diligently in Ramanath's fields during the subsequent harvest, repaid every grain, and became the most trustworthy watchman in the district.