திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 880

மருதூர் குறுநில நாட்டை ஆண்ட மன்னன் மாறன், கலைகளிலும் கேளிக்கைகளிலும் தன் பொழுதைக் கழித்துவிட்டு நாட்டின் பாதுகாப்பை அலட்சியப்படுத்தினான்; எல்லையோர மலைத்தலைவன் கரிகாலன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் படைகளைத் திரட்டி, அரசு வரி வண்டிகளைக் கொள்ளையடித்துத் தன் ஆணவத்தை வளர்த்துக்கொண்டதை அறிந்தும், 'அவன் சாதாரணக் காட்டுத் தலைவன்தானே' என்று மாறன் மெத்தனமாக இருந்தான். அமைச்சர்கள் எச்சரித்தும் எதிரியின் கர்வத்தை ஆரம்பத்திலேயே அடக்கத் தவறியதால் (செயிர்ப்பவர் செம்மல் சிதைக்கலாததால்), வலிமைபெற்ற கரிகாலன் ஒரு நள்ளிரவில் திடீரென அரண்மனைக்குள் புகுந்து காவற்படைகளை வீழ்த்தி மாறனைக் கொன்று அரியணையைக் கைப்பற்றினான்; தன் அலட்சியத்தால் மரணப்படுக்கையில் துடித்து விழுந்த மாறனின் நிலையைக் கண்ட தலைமை அமைச்சர் சேக்கிழார், 'மன்னா! தன்னை அழிக்க நினைத்துப் பகைகொண்டு எழும் எதிரியின் ஆணவத்தை ஆரம்பத்திலேயே அடக்கி அழிக்கத் தவறியவர்கள் (செயிர்ப்பவர் செம்மல் சிதைக்கலாதார்), உயிரோடு வாழ்ந்து மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருப்பது போலத் தோன்றினாலும் அவர்கள் நிச்சயமாக நீண்டகாலம் வாழவே மாட்டார்கள்; விரைவில் மாண்டு மடிவார்கள்!' (உயிர்ப்ப உளரல்லர் மன்ற) என்று கண்ணீரோடு வருந்தினார்.

Governing the fertile principality of Maruthur, chieftain Maran indulged in courtly leisurely pastimes while carelessly neglecting border defense; though frontier scouts repeatedly warned him that rogue mountain warlord Karikalan was raiding royal grain wagons and consolidating an army with growing arrogance, Maran lazily dismissed the threat as trivial. Refusing his ministers' urgent pleas to crush the invader's swelling pride before it turned deadly (Seyirppavar semmal sidhaikkalaadhaar), Maran allowed the menace to fester; emboldened by the king's inaction, Karikalan launched a sudden midnight siege, overwhelmed the citadel guards, and mortally wounded Maran in his bedchamber. As the dying monarch lay gasping his last breaths on the bloodstained floor, senior minister Sekkizhar wept in bitter grief: Your Majesty! Those leaders who fail to dismantle and crush the rising arrogance of hostile foes while they still have time (Seyirppavar semmal sidhaikkalaadhaar), will undoubtedly cease to breathe and will never survive for long! (Uyirppa uLarallar manRa).