திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 873

நாகப்பட்டினத் துறைமுகத்தில், தந்தையின் மறைவுக்குப் பிறகு மிளகு வணிகக் கிடங்கைப் பொறுப்பேற்ற இளம் வணிகன் குணசேகரன், எந்தவொரு துணைப்பலமும் கூட்டுப்பணியும் இன்றித் தனியொருவனாக நின்றான்; ஆயினும் தன் செல்வச் செருக்கால், சந்தையின் அனுபவம் வாய்ந்த மூத்த வணிகர்களை அவமதித்து நயவஞ்சகமாகப் பலரையும் ஒரே நேரத்தில் பகைத்துக்கொண்டான். படகோட்டிகள் சங்கத்தோடு ஒப்பந்தத்தை மீறிச் சண்டையிட்டான்; கிடங்குச் சங்கத்தாரை எள்ளி நகையாடினான்; துறைமுக அளவையாளர்களிடம் வன்மத்தை வளர்த்துக்கொண்டான் (தான்பலராய்ப் பகைகொண்டான்). துணையற்ற ஒருவன் பலரை ஒரே நேரத்தில் பகைத்ததன் விளைவாக, படகோட்டிகள் அவனது மிளகு மூட்டைகளை ஏற்ற மறுத்தனர்; கிடங்குச் சங்கம் அவனது சரக்குகளைப் பறிமுதல் செய்தது; ஒரே மாதத்தில் ஐந்து தரப்பிலிருந்தும் வழக்குகள் பாய்ந்து, மழையில் நனைந்த மிளகு அழுகி, ஒரு காசும் இன்றி நடுத்தெருவில் பிச்சைக்காரனாக நின்றான் குணசேகரன். கோவில் திண்ணையில் பரிதாபமாக அழுத அவனிடம் மூத்த வணிகர் சதாசிவம், 'குணசேகரா! தன்னைக் காத்துக்கொள்ளும் துணையேதும் இல்லாத தனிமனிதனாக இருந்தும் (தமியனாய்), பலரை ஒரே நேரத்தில் பகைத்துக்கொள்ளும் ஒருவன் (தான்பலராய்ப் பகைகொள்பவன்), பித்துப் பிடித்துத் தன் நினைவை இழந்த பைத்தியக்காரனைவிடவும் மிகவும் அறிவிலியும் இரங்கத்தக்க மூடனுமாவான்!' (ஏமுற்றவரினும் ஏழை) என்று உணர்த்தினார்.

At the bustling coastal port of Nagapattinam, young spice merchant Gunasekaran inherited his father's black pepper warehouse; having neither dependable partners, loyal allies, nor protective backing, he stood completely solitary. Yet inflated by sudden wealth, he arrogantly picked bitter quarrels with multiple influential trade guilds simultaneously—he defaulted on contracts with the boatmen union, insulted the warehouse masters, and provoked the port weighing inspectors (Thaanpalaraaip pagaikoLbaan). When all five aggrieved groups boycotted him in unison, the boatmen refused his cargo, the warehouse guild locked his gates, and his uncovered spice sacks rotted in the monsoon rains, stripping him of every coin and leaving him bankrupt on the pavement. Seeing Gunasekaran weeping in rags on the temple veranda, elder merchant Sadasivam approached: Gunasekaran! A man who stands utterly alone without supportive allies (Thamiyanaai), yet recklessly multiplies enemies on every side (Thaanpalaraaip pagaikoLbaan), is vastly more ignorant and pitiably foolish than a raving madman who has completely lost his wits! (EamutRavarinum Ezhai).