திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 849

மருத்துவத் தோட்டத்திற்கு வந்த பிடிவாதக்காரனான போலி மருத்துவன் மாயாண்டி, கொடிய நச்சுத்தன்மை கொண்ட ஊமத்தஞ் செடியின் வேரை மருந்தாகப் பயன்படுத்தலாம் என்று முட்டாள்தனமாக வாதிட்டான். அவனிடம் தாவரவியல் உண்மைகளை மணிக்கணக்கில் எடுத்துச் சொல்லி வாதாடி, கோபமடைந்து தனது அமைதியையும் மதிப்பையும் இழந்து நின்றான் இளம் மருத்துவர் கதிரேசன். அவனை மென்மையாகத் தடுத்து நிறுத்தித் தனியே அழைத்துச் சென்ற மூத்த சித்த மருத்துவர் சிவராம், மூடர்களிடம் வீண் தர்க்கம் செய்வதால் ஏற்படும் வீண்தன்மையை விளக்கினார் (மூடனுக்குக் கற்பிக்க முயல்வோனின் நிலையை உணர்த்தினார்). சிவராம் போதித்தார்: 'கதிரேசா! உண்மையான நல்லறிவை அறியாத ஒரு மூடனுக்கு அறிவை ஊட்ட முயற்சிப்பவன் (காணாதான் காட்டுவான்), அந்த மூடனால் பரிகசிக்கப்பட்டுத் தானே அறிவில்லாதவனாகக் கருதப்படுவான் (தான்காணான்); அந்த மூடனோ, தான் புரிந்துகொண்ட தவறான திரிபு வழியையே முழுமையான அறிவு என்று பெருமிதத்தோடு இறுமாந்திருப்பான்!' (காணாதான் கண்டானாம் தான்கண்டவாறு). சிவராம் கதிரேசனைத் தோளோடு அணைத்து மூங்கில் தோட்டத்து வாசலின் வழியே வெளியே அழைத்துச் சென்றார்.

Entering the medicinal herb sanctuary at Madurai, an arrogant, obstinate charlatan named Mayandi loudly insisted that deadly raw datura roots could cure chronic lung consumption; outraged by such perilous folly, junior physician Kathiresan spent three furious hours shouting botanical treatises and arguing chemistry, only to end up exhausted, ridiculed, and mocked by the fool before the onlookers. Intervening calmly, master physician Sivaram pulled his agitated assistant away from the futile debate, offering profound guidance. 'Kathiresan, one who attempts to show the light of wisdom to a willfully blind fool (KaaNaadhaan kaattuvaan) will in the end be branded as ignorant himself by the fool (Thaan kaanAn); for the ignorant fool will stubbornly imagine that his own distorted, upside-down notion is the supreme and absolute truth!' (KaaNaadhaan kaNdaanAm thaan kaNda vaaRu).' Sivaram took Kathiresan gently by the arm, guiding him through the bamboo garden wicket gate into the quiet courtyard.