திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 758

கொள்ளிடம் ஆற்றின் குறுக்கே பிரம்மாண்டமான கருங்கற்பாலம் கட்டும் அரசுப் பணியில், கந்துவட்டிக் கடன் வாங்கிப் பணியைத் தொடங்கிய மற்றொரு ஒப்பந்தக்காரர், திடீரென ஆற்றில் எழுந்த பருவமழை வெள்ளத்தால் சாரங்கள் அடித்துச் செல்லப்பட்டு நட்டமடைந்து கடனாளியாகிச் சிறைப்பட்டார். ஆனால், பல ஆண்டுகள் சேமித்து வைத்த தனது சொந்தக் கைமுதலையே முதலீடாக வைத்துப் பணியைத் தொடங்கிய மூத்த கட்டடப் பொறியாளர் வேலாயுதம், வெள்ளச் சேதங்களால் எவ்விதப் பதற்றமும் அடையாமல், மாற்றுச் சாரங்களை அமைத்துத் தனது சொந்தப் பணத்தைக் கொண்டு கம்பீரமான பாலத்தை வெற்றிகரமாகக் கட்டி முடித்தார் (தன்கைத்தொன்று உண்டாக வினை செய்தார்). பாலத் திறப்பு விழாவில், தன் இளம் உதவியாளர் தாமோதரனிடம் வேலாயுதம் விளக்கினார்: 'தாமோதரா! கையில் சொந்தப் பணம் இல்லாமல் கடன் வாங்கி ஒரு பெரிய செயலில் இறங்குவது, இரு மதயானைகளின் சண்டைக்கு நடுவே மாட்டிக்கொள்வதைப் போன்ற ஆபத்தாகும்; தன் கையில் போதிய சொந்தப் பொருளை முதலீடாக வைத்துக் கொண்டு ஒரு தொழிலைச் செய்வது (தன்கைத்தொன்று உண்டாகச் செய்வான் வினை), பாதுகாப்பான ஒரு குன்றின் மீது ஏறி நின்றுகொண்டு கீழே நடக்கும் யானைப் போரைப் பார்ப்பது போன்ற அச்சமற்ற செயலாகும்!' (குன்றேறி யானைப்போர் கண்டற்றால்). வேலாயுதம் தனது வெண்கலத் தூக்கு நூலைக் கட்டி முடிக்கப்பட்ட கருங்கல் பாலத்தின் தடுப்புச் சுவரில் பொருத்திப் பார்த்தார்.

During the construction of the monumental granite causeway across the flood-prone Kollidam river, an ambitious contractor who financed his operations through heavy high-interest usury was completely ruined and jailed when flash monsoon floods swept away his timber falsework. In contrast, veteran bridge architect Velayutham commenced the massive public infrastructure works utilizing his own substantial liquid reserves. When the river breached the cofferdams, Velayutham absorbed the setback with total equanimity, immediately procuring fresh timber and stone from his own capital to bring the granite arches to completion without incurring a single rupee of debt (Than kaitthondu uNdaagas seyvaan vinai). Standing atop the completed causeway, Velayutham counseled his junior assistant Damodharan: 'Damodhara, venturing into complex, risky projects entirely reliant upon debt is like standing between two enraged battle elephants; but undertaking an enterprise with adequate capital reserves of one's own in hand (Than kaitthondu uNdaagas seyvaan vinai) is as serene, secure, and untroubled as watching a ferocious elephant duel from the safe vantage of a high mountain peak! (KuntERi yaanaippOr kaNdatRaal).' Velayutham placed his bronze plumb line along the finished granite bridge parapet.