திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 643

பருவமழை தொடங்கும் வேளையில், கிராமத்து மக்களுக்கு ஏற்படும் நீர்க்காய்ச்சல் மற்றும் கிருமித்தொற்றுகளைத் தடுக்கும் முறைகளை விளக்குவதற்காக, நாட்டு மருத்துவர் குணசேகரன் ஊரின் பெரிய ஆலமரத்தடியில் கூடி அமர்ந்திருந்த சில விவசாயிகளுக்கு மருத்துவ முறைகளை எடுத்துரைக்கத் துவங்கினார். குணசேகரன் மருத்துவ நூல்களின் கடினமான சொற்களைத் தவிர்த்து, மூலிகைகளின் குணங்களையும், குடிநீரைக் காய்ச்சிப் பருகும் வழிமுறைகளையும் மிக எளிய உவமைகளோடும், கேட்பவர் நெஞ்சில் தங்குமாறு இனிமையோடும் விளக்கினார். அவரது குரலின் தெளிவும் அன்பும் எதிரே அமர்ந்திருந்தவர்களை மெய்மறந்து கேட்க வைத்தது (கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்). அந்த வழியாக வண்டிகளை ஓட்டிச்சென்ற மாட்டுக்காரர்களும், வரப்பில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த கூலித் தொழிலாளர்களும் பேச்சின் நயத்தைக் கேட்டுத் தங்கள் வேலைகளை நிறுத்திவிட்டு வந்து ஆர்வத்தோடு கூடினர் (கேளாரும் வேட்ப மொழிவது). அங்கு வந்த கிராமத் தலைவர், "மருத்துவரே, உங்கள் சொல்வன்மை அனைவரையும் கட்டிப்போட்டு விட்டதே!" என்றார். குணசேகரன் புன்னகைத்து, "கேட்பவர்களைத் தன் வசப்படுத்தி ஈர்க்கும் அழகோடும் (கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்), இதுவரை கேட்காத மற்றவர்களையும் விரும்பி வந்து கேட்கத் தூண்டும் இனிமையோடும் பேசுவதே (கேளாரும் வேட்ப மொழிவதாம்), ஒருவருக்குரிய தலைசிறந்த சொல்வன்மையாகும் (சொல்)" என்றார். குணசேகரன் உலர்ந்த வேப்பம்பட்டையை ஒரு வாழை இலையில் வைத்துச் சணல் கயிற்றால் கட்டினார்.

As the monsoon approached, veteran herbal physician Gunasekaran sat beneath the ancient banyan tree at the village crossroad to explain water purification and fever prevention methods to a handful of local farmers. Avoiding obscure terminology, Gunasekaran explained the healing properties of medicinal roots and boiled water practices through relatable everyday analogies and a gentle, compassionate cadence. His crystal-clear explanations held his listeners completely spellbound and attentive (KEttaarp piNikkum thagaiyavaay). Hearing the warmth of his resonant voice from afar, bullock cart drivers, passing weavers, and field hands laid down their tools and hurried across the meadow to listen with keen desire (KEELaarum vEtpa mozhivadhu). Observing the growing crowd, the village headman remarked, "Physician, your speech has gathered the whole town in silent admiration!" Gunasekaran replied softly, "To hold the listening ear firmly bound in fascination (KEttaarp piNikkum thagaiyavaay), while making those who have not yet heard yearn eagerly to draw near and listen (KEELaarum vEtpa mozhivadhaam)—that alone is the true mark of eloquence (Sol)." Gunasekaran measured crushed dried neem bark onto a green plantain leaf and tied it with a length of jute twine.