திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 639

அரசரின் அருகிலேயே மிகுந்த விசுவாசம் கொண்டவன் போல் நடித்த அமைச்சர் பூபதி, மறைமுகமாகப் பொற்காசுகளுக்கு ஆசைப்பட்டு ஆயுதக் கிடங்குகளை முடக்கி, கோட்டையின் ரகசிய வழியைப் பகைநாட்டுப் படைகளுக்கு விற்றுத் துரோகம் இழைக்கத் திட்டமிட்டான். தலைமைத் தளபதி வீரசேகரன் அந்த நயவஞ்சகச் சூழ்ச்சியைக் கையும் களவுமாகக் கண்டுபிடித்துத் துரோகியைச் சிறையிலடைத்தார்; பின்னர் படைகளை ஒன்றுதிரட்டி எல்லைக்காவலை பலப்படுத்தினார். துரோகியின் செயலைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த படைவீரர்களிடம் வீரசேகரன் கூறினார்: 'வீரர்களே! நேருக்கு நேர் போர்க்களத்தில் நிற்கும் பகையை நாம் எளிதில் தடுத்து வென்றுவிடலாம்; ஆனால் உடன் இருந்துகொண்டே நாட்டுக்குக் கேடு செய்ய நினைக்கும் ஒரு துரோக அமைச்சனை விட (பழுதெண்ணும் மந்திரியின்), வெளிப்படையாக எதிர்த்து நிற்கும் எழுபது கோடிப் பகைவர்கள் பக்கத்தில் இருப்பது எவ்வளவோ மேலானதாகும்!' (பக்கத்துள் தெவ்வோர் எழுபது கோடி உறும்). வீரசேகரன் தனது வெண்கல வாளுறையைத் தோல் கச்சையில் மாட்டினார்.

Posing as the king's most devoted court counselor with honeyed flatteries, minister Bhupathi secretly accepted bribes of uncut rubies, sabotaged coastal armory supplies, and prepared to unlock the fortress watergates to enemy invaders at midnight. Uncovering the covert treason through an intercepted dispatch, commander Veerasekaran surrounded the granary, arrested the conspirator red-handed, and secured every gateway along the ramparts. Addressing the garrison officers, Veerasekaran declared: 'Warriors, open adversaries in broad daylight can be met with shields and spears; but far deadlier than seventy crore open enemies marching against our borders (PakkaththuL thevvOr ezhubadhu kOdi uRum), is a single treacherous minister at our side who secretly plots our destruction from within!' (PazhudheNNum mandhiriyin).' Veerasekaran buckled his bronze scabbard to his leather belt.