திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 599

மலை போன்ற உடலமைப்பும் இரும்புக் கரங்களும் கொண்ட பிரபல மல்யுத்த வீரனை எதிர்த்துப் போரிட்ட போது, மெலிந்த உடலுடைய எளிய இளைஞன் மாறன் சற்றும் பயப்படாமல், அஞ்சாத மன ஊக்கத்தோடு மின்னல் வேகத்தில் தாக்கி அவனை மணலில் வீழ்த்தி வாகை சூடினான். அரங்கில் கூடியிருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் வியந்து ஆரவாரம் செய்ய, மற்போர் ஆசான் குழந்தைவேலர் விளக்கினார். குழந்தைவேலர் கூறினார்: 'மக்களே! யானையானது மிகப்பெரிய மலையளவு பருத்த உடலையும் கூர்மையான தந்தங்களையும் பெற்றிருந்த போதிலும் (பரியது கூர்ங்கோட்ட தாயினும் யானை), மிகுந்த மன ஊக்கத்தோடு சீறிப் பாய்ந்து தாக்கும் புலியைக் கண்டால் அஞ்சி நடுங்கிப் பின்வாங்கும்!' (வெரூஉம் புலிதாக் குறின்). உடலின் அளவை விட மனிதனின் அசைக்க முடியாத நெஞ்சுரமே உண்மையான பேராற்றலாகும்!' மாறன் தன் ஆசானின் கால்களைத் தொட்டு வணங்கித் தங்க வீரக்கச்சையைத் தன் இடையில் கட்டினான்.

Facing a mountainously built champion wrestler of immense physical girth and crushing strength in the grand festival arena, slender youth Maran relied neither on brute mass nor intimidation, but met his opponent with lightning agility and fearless inner energy. Sidestepping the giant's devastating charges with razor-sharp reflexes, Maran executed a swift turning throw, toppling the colossus squarely onto the red sand to win the kingdom's highest athletic championship. Addressing the roaring stadium, martial trainer Kulandhaivelar observed: 'Spectators, though an elephant possesses a massive, towering physical body and sharp, deadly tusks (Pariyadhu koorngOttadhaayinum yaanai), when attacked by a tiger blazing with fierce courage and unstoppable energy, the giant beast trembles and shrinks away in alarm!' (Verooum pulidhaakkuRin).' Maran touched his master's feet in reverence and tied the champion's scarlet silk sash firmly around his waist.