திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 57

சந்தேகப் புத்தி கொண்ட செல்வந்தர் ராமலிங்கம், தன் இளம் மனைவி சந்திரமதியை எங்கும் வெளியே செல்ல விடாமல், தன் மாளிகையைச் சுற்றி இருபது அடி உயரக் கருங்கல் மதில்களை எழுப்பி, இரும்புக் கதவுகளைப் பூட்டி, பத்து ஆயுதம் தாங்கிய காவலாளிகளை நிறுத்திச் சிறை வைத்திருந்தார்; ஆனால் சந்திரமதி அந்தக் கட்டுப்பாட்டை வெறுத்து, காவலாளிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுத்துவிட்டுத் தன் தோழிகளோடு வெளியே தப்பியோடி குடும்பத்தின் மானத்தை வீதியில் வீசினாள்! அதே ஊரில் வாழ்ந்த எளிய தையற்கலைஞர் முருகேசனோ, தன் மனைவி மரகதத்தின் மீது முழுமையான நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்; அவர்களது வீட்டிற்கு உயரமான மதிலோ, காவலாளிகளோ, இரும்புப் பூட்டுகளோ கிடையாது; மரகதம் தினமும் கடைத்தெருவிற்கும் சந்தைக்கும் சென்று தையல் துணிகளை வாங்கி வந்தாள்; ஆயிரக்கணக்கான ஆடவர்கள் நடமாடும் நெரிசலான சந்தையிலும், தன் கற்பென்னும் மன அடக்கத்தையும் (நிறைகாக்கும் காப்பே தலை), குடும்பத்தின் கண்ணியத்தையும் கண்ணின் மணியெனப் பாதுகாத்து, ஒரு சிறு தவறும் நேராமல் தூய வாழ்க்கையை வாழ்ந்தாள்! ராமலிங்கம் தன் தவறை உணர்ந்து முருகேசனிடம் கேட்டார்: 'என் மாளிகையின் பத்து காவலாளிகளும் இரும்புப் பூட்டுகளும் காப்பாற்ற முடியாத குடும்பப் புகழை, உன் வீட்டில் ஒரு சிறு பூட்டுகூட இல்லாமல் எப்படிப் பாதுகாத்தாய்?' முருகேசன் புன்னகையோடு கூறினார்: 'ஐயா! பெண்களைச் சிறை வைத்துக் காவல் காக்கும் வெளிப்பாதுகாப்பால் எந்தப் பயனும் இல்லை (சிறைகாக்கும் காப்பெவன் செய்யும்); பெண்கள் தங்களின் மன அடக்கத்தாலும் தூய நல்லொழுக்கத்தாலும் தங்களைத் தாங்களே காத்துக் கொள்ளும் அகக் காவலே உலகத்தின் தலையாய பாதுகாப்பாகும்!' என்றார். ராமலிங்கம் தன் வீணான சந்தேகத்தை விட்டுவிட்டுத் திருந்தினார்!

Tormented by pathological jealousy and suspicion, wealthy merchant Ramalingam imprisoned his young wife Chandramathi behind twenty-foot granite ramparts, double iron deadbolts, and ten armed mercenaries with drawn sabers. Resenting the suffocating cage, Chandramathi bribed the sentries with gold and escaped in secret, dragging the family name through public scandal. Directly opposite, humble tailor Murugesan placed unconditional trust in his devoted wife Maragadham. Their thatched home had no perimeter walls, no heavy padlocks, and no guards. Maragadham walked through the crowded weekly bazaars every day to purchase cloth and thread, navigating thousands of men with such natural moral modesty, dignified self-restraint, and uncompromising virtue (NiRaikakkum kaappae thalai) that not a single improper glance ever dared cross her path. Bewildered by the contrast, Ramalingam asked Murugesan: How did your home preserve flawless honor with open doors, while my ten armed guards and iron fortresses failed miserably? Murugesan answered with gentle clarity: Noble sir! Of what conceivable use is physical confinement and prison guards? (SiRaikaakkum kaappevan seyyum). A woman's own inner fortress of self-discipline, moral integrity, and noble character is the supreme and only real defense on earth! (NiRaikakkum kaappae thalai).