திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 526

நெசவாளர் கிராமத்தின் தலைவர் தேவராஜன், நலிவடைந்த ஏழை நெசவாளர்களின் குடும்பங்களுக்குப் பஞ்சுப் பொதிகளையும் தானியங்களையும் வாரி வழங்கினார் (பெருங்கொடையான்); இளம் நெசவாளர்கள் தறியில் நூல் அறுத்துத் தவறு செய்த போதும் கூட, அவர் சினந்து கத்தாமல், பொறுமையோடும் பரிவோடும் பேசிச் சீர்திருத்தினார் (பேணான் வெகுளி). ஊரிலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான நெசவாளர்களும் தங்கள் சொந்தத் தந்தையைப் போல அவரைச் சூழ்ந்து நின்று காப்பதைக் கண்ட அறிஞர் நாராயணன் தேவராஜனின் தலைமைப் பண்பைப் பாராட்டினார். நாராயணன் வாழ்த்தினார்: 'தேவராஜரே! தாராளமாக வாரி வழங்கும் பெருங்கொடைப் பண்பும் (பெருங்கொடையான்), சீற்றத்தை விரும்பாத சாந்த குணமும் கொண்ட ஒருவனைப் போல (பேணான் வெகுளி), அன்பான சுற்றத்தாரையும் ஆதரவாளர்களையும் தன்னைச் சுற்றிப் பெற்றிருப்பவர் இந்தப் பரந்த உலகத்தில் வேறு யாருமே இல்லை!' (அவனின் மருங்குடையார் மாநிலத்து இல்). தேவராஜன் புதிதாகச் சுற்றப்பட்ட வெண் பருத்தி நூல் கதிரை இளம் நெசவுப் பயிலுநரின் கைகளில் வழங்கினார்.

In a bustling cotton-weaving township, village elder Devarajan supplied generous bales of raw cotton and food-grains to every impoverished family struggling to run their handlooms (Perungodaiyaan); when young weavers blundered with shuttles or spoiled warp threads, he never raised his voice in furious wrath, guiding them with calm, patient benevolence (PaeNaan veguLi). Seeing hundreds of weavers surround him with protective affection like a devoted family, visiting scholar Narayanan praised his quiet leadership. 'Devarajan, than one who bestows bountiful gifts upon the needy (Perungodaiyaan) and guards his soul from the poison of anger (PaeNaan veguLi), none in this wide world possesses a greater, more devoted multitude of loving kin and loyal companions!' (Avanin marungudaiyaar maanilaththu il).' Devarajan handed a freshly wound spool of fine white cotton yarn gently to a young apprentice weaver.