திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 521

நடுக்கடலில் வீசிய கடும் புயலால் தன் பெரிய மீன்பிடிப் படகையும் விலைமதிப்பற்ற சணல் வலைகளையும் இழந்து பெருங்கடனில் மூழ்கிய சண்முகத்தை, அவன் செல்வத்தோடு வாழ்ந்த போது உடன் இருந்த பணக்கார நண்பர்களும் வியாபாரக் கூட்டாளிகளும் சந்தைத் தெருவில் கண்டுகொள்ளாமல் தலைகுனிந்து விலகிச் சென்றனர். கையில் காசின்றி ஆதரவற்றுக் கலங்கி நின்ற சண்முகம், கடலோரக் குப்பத்தில் எளிய ஓலைக் குடிசைகளில் வசித்து வந்த தன் மீனவச் சுற்றத்தாரை நோக்கி நடந்தான்; சண்முகத்தின் வீழ்ச்சியைக் கண்டு எள்ளி நகையாடாமல், அவனது முதிய பெரியப்பா ஆறுமுகம் அவனைக் கண்ணீரோடு ஓடிவந்து கட்டித் தழுவினார். ஆறுமுகம் தேற்றினார்: 'சண்முகா! ஒருவன் தன் செல்வம் மற்றும் செல்வாக்கு அனைத்தையும் இழந்து முற்றிலும் வறுமையில் நிற்கும் காலத்திலும் கூட (பற்றற்ற கண்ணும்), அவனது பழைய பாசத்தையும் குடும்ப உறவையும் பெருமையோடு பாராட்டித் தோள் கொடுக்கும் உயர்ந்த பண்பு (பழைமை பாராட்டுதல்), இரத்த உறவான உண்மையான சுற்றத்தாரிடம் மட்டுமே இருக்கும்!' (சுற்றத்தார் கண்ணே உள). ஆறுமுகம் வலை பின்னும் சணல் கயிற்றுக் கட்டையும் வளைந்த தேக்கு மரப் பலகையையும் சண்முகத்தின் முன்னே வைத்தார்.

When a ferocious offshore typhoon pulverized his deep-sea fishing vessel and heavy hemp nets against coral reefs, merchant Shanmugam was plunged into crushing debt; overnight, the affluent business partners and flatterers who had feasted at his banquets turned their faces away in the market bazaar. Penniless, humiliated, and utterly broken, Shanmugam walked toward the palm-thatched fishing hamlet where his extended kin lived as simple line fishermen; far from mocking his ruin, his elder uncle Arumugam ran forward with tears in his eyes to embrace him tightly. Arumugam consoled him: 'Shanmugam, when a man is stripped of all wealth, standing destitute and ruined (Patratra kaNNum), the noble, sacred grace of honoring ancient bonds of affection and standing by him with open arms (Pazhaimai paaraattudhal) belongs only to true kinsmen!' (Sutrathaar kaNNE uLa).' Arumugam laid a dried palm-leaf roll of spare hemp twine and a curved teak boat rib timber gently before Shanmugam.