திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 5

செல்வந்தர் தர்மலிங்கம், தான் செய்யும் தான தர்மங்களின் பலனாக அடுத்த பிறவியில் சொர்க்கபோகங்களை அடைய வேண்டும் என்ற சுயநல ஆசையோடு வாழ்ந்தார்; அதே நேரத்தில், தன் வணிகப் போட்டியாளர்கள் செய்த துரோகங்களை நினைத்து வன்மத்தோடு பழிவாங்கத் துடித்தார். இன்பத்தைத் தேடும் ஆசையினாலும், துன்பத்தைத் தரும் பகையினாலும் அவரது மனம் சதா அலைக்கழிக்கப்பட்டு அமைதியின்றித் தவித்தது. ஒருநாள் ஆசிரமத்திற்கு வந்த அவர், ஞானி அருணகிரியாரிடம் தன் மன அமைதியின்மையைக் கூறி முறையிட்டார். ஞானி அவருக்கு ஒரு தங்கச் சங்கிலியையும் ஒரு இரும்புச் சங்கிலியையும் காட்டினார்: 'தர்மலிங்கம்! இரும்புச் சங்கிலி தீவினை என்றால், தங்கச் சங்கிலி நல்வினையாகும்; ஆனால் இரண்டுமே ஆன்மாவை உலக மாயையில் கட்டிப்போடும் விலங்குகளே ஆகும்! எப்போது நீ பலனை எதிர்பார்த்துச் செய்யும் நல்வினை, தீவினை என்ற அறியாமை இருளைக் கடந்து, முழுமுதற் கடவுளின் மெய்ம்மையான உண்மைப் புகழை மட்டுமே விரும்பி தியானிக்கிறாயோ (பொருள்சேர் புகழ்புரிந்தார்), அப்போது உன்னை எந்தக் கர்ம வினைகளும் பிணைக்க முடியாது' (இருள்சேர் இருவினையும் சேரா) என்று உபதேசித்தார். தர்மலிங்கம் சுயநலப் பற்றுகளைத் துறந்து இறைவனின் திருவடிகளில் மனதை நிலைநிறுத்தினார்!

Affluent philanthropist Dharmalingam performed lavish charitable works solely out of the selfish desire to secure luxurious heavenly realms in his next reincarnation. Simultaneously, he harbored bitter vendettas against business rivals, obsessing over schemes to crush their enterprises. Trapped between the craving for future celestial rewards and the boiling hatred of mortal foes, his mind was a battleground of constant anxiety. Seeking relief, he confessed his agony to sage Arunagiriyar. The sage held up two heavy chains—one forged of rusted iron and the other crafted of glittering gold: Dharmalingam! Look closely! The iron chain represents bad karma, while the golden chain represents good karma performed for selfish reward; yet both are chains that bind the soul to the endless cycle of mortal rebirth! When you transcend the ignorance of transactional karma and single-mindedly immerse your consciousness in the truthful, sublime glory of the Supreme Divine (Porulsaer pukazh purindhaar), neither positive nor negative karmic delusions can ever bind your soul again! (Irulsaer iruvinaiyum saeraa). Liberated from egoistic calculations, Dharmalingam anchored his heart in pure divine love.