திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 478

பருத்தி நெசவாளர் மாணிக்கத்திற்கு வாரத்திற்கு வெறும் ஐந்து வெள்ளிக் காசுகள் மட்டுமே வருமானமாகக் கிடைத்தது; ஆனால் அவர் தன் குடும்பச் செலவுகளை மூன்று காசுகளுக்குள் அடக்கி, இரண்டு காசுகளைச் சேமித்து, ஒரு காசு கூடக் கடன் வாங்காமல் எளிய அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார் (போகாறு அகலாக்கடை). ஆனால் அதே ஊரில் வாழ்ந்த பண்ணையார் ரங்கநாதனோ, வாரத்திற்கு நூறு பொற்காசுகள் வருமானம் பெற்ற போதும், ஆடம்பர வேட்டை, பந்தயக் குதிரைகள், கேளிக்கைகள் என நூற்றியிருபது பொற்காசுகளைச் செலவழித்து வந்தார். மூன்றாண்டுகளில் கொடும் பஞ்சம் வந்த போது, ஆடம்பரச் செலவு செய்த பண்ணையார் பல லட்சம் கடன் சுமையில் சிக்கி, தன் மாளிகையை இழந்து தெருவில் நின்றார்; ஆனால் சொற்ப வருமானம் ஈட்டிய மாணிக்கமோ, தன் வரவுக்குள் செலவை அடக்கியதால், எவரிடமும் கையேந்தாமல் பஞ்சத்தைத் தன் சேமிப்பால் வென்று, தனது சொந்த தறிக்கூடத்தை அமைத்து நிம்மதியாக வாழ்ந்தார்! உலகம் உணர்ந்தது: வருமானம் சிறிதாக இருந்தாலும், செலவு வரம்பை மீறாமல் கட்டுக்குள் இருந்தால் ஒருபோதும் எந்தக் கேடும் வராது (ஆகாறு அளவிட்டிதாயினும் கேடில்லை).

Handloom cotton weaver Manikkam earned a modest income of merely five silver pieces each week. Mindful of his family's limits, he managed domestic expenses strictly within three silver pieces, saving two pieces inside a sealed terracotta jar, never borrowing a single copper coin from moneylenders (PogaaRu agalaak kadai). In stark contrast, wealthy feudal baron Ranganathan enjoyed a staggering revenue of one hundred gold sovereigns weekly; yet obsessed with imported Arabian chariots, midnight gaming tables, and opulent banquets, he spent one hundred and thirty sovereigns weekly on credit. When a severe two-year drought paralyzed regional trade, the spendthrift baron faced astronomical compound debts; bailiffs confiscated his ancestral mansion and auctioning his silks, leaving him destitute. Meanwhile, humble weaver Manikkam, having always constrained outflow within inflow, weathered the depression comfortably on his savings, eventually buying his own weaving shop debt-free. The merchant elders noted: Inflow may be narrow and small; yet there is zero peril if outflow never exceeds the incoming stream! (AagaaRu alavitti thaayinum kaedillai).