திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 413

இளந்துறவி சோமநாதன், 'தேவலோகம் சென்று தேவர்களோடு அமர்ந்து அவி உணவை உண்டு வாழ வேண்டும்' என்ற நோக்கத்தில், காடுகளில் கொடிய யாகங்களைச் செய்து தன் உடலை வருத்திக் கொண்டிருந்தான். மூத்த ஞானி ஒருவர் அவனிடம், 'சோமநாதா! தேவலோக இன்பத்தை நீ இங்கேயே வாழும் ஒரு மனிதனிடம் பார்க்க வேண்டுமா?' என்று கேட்டு, கிராமத்து நெசவாளர் முத்தையனின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். முத்தையன் வறுமையில் வாழ்ந்தாலும், நாள்தோறும் மாலையில் ஊருக்கு வரும் சாதுக்கள் மற்றும் ஆன்றோர்களின் ஞான உபதேசங்களைத் தன் செவிகளால் ஆர்வத்தோடு கேட்டு, அந்த ஞான அமுதத்தையே தன் செவி உணவாகக் கொண்டு வாழ்ந்தான் (செவியுணவிற் கேள்வியுடையார்); அவனது முகத்தில் எந்தவிதக் கவலையோ, அச்சமோ, ஆசையோ இன்றி ஒரு தேவனைப் போன்ற பேரொளியும் சாந்தமும் நிலவியது. ஞானி விளக்கினார்: சோமநாதா! வேள்வித் தீயில் இடப்படும் அவி உணவை உண்டு தேவலோகத்தில் தேவர்கள் எந்தப் பேரின்பத்தை அடைகிறார்களோ, அதே அழியாத பேரின்பத்தை, சான்றோரின் ஞான உபதேசங்களைச் செவியால் அருந்தும் மனிதன் இந்த பூவுலகிலேயே அடைகிறான்; அவனே பூவுலகில் வாழும் தேவன் என்றார். சோமநாதன் ஞானத்தின் மெய்ப்பொருளை உணர்ந்தான்.

Yearning to ascend to celestial paradises to dine with the gods upon heavenly oblations (Avi unavu), novice Somanathan performed severe penances, standing amidst blistering sacrificial smoke in deep forests. A visiting sage approached him with a gentle smile: Somanathan, why burn your mortal flesh in search of celestial bliss when a mortal weaver in yonder hamlet tastes that very divine rapture every single sunset? Leading the novice to the thatched cottage of humble cotton-weaver Muthaiyan, the sage pointed inside. Though living simply, Muthaiyan gathered every evening at the temple mandapa, listening with reverent delight to the philosophical discourses of enlightened traveling saints, absorbing sacred wisdom as the daily nourishment of his ears (Sevi unavin kealvi udaiyaar). Gazing upon Muthaiyan's countenance, Somanathan saw a radiant aura of unshakeable bliss and divine serenity completely free from fear, sorrow, and desire. The sage said: The celestial Devas feed upon oblations in heaven to enjoy joy; but a human who nourishes his ear with the oral wisdom of sages enjoys that exact celestial nectar right here upon mortal earth! Somanathan bowed in reverence.