திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 356

வித்வான் சதாசிவம், இலக்கண நூல்களையும் தர்க்க சாஸ்திரங்களையும் கசடறக் கற்று, பல அரசவைகளில் வாதாடி வெற்றி பெற்று பொற்கிழிகளைப் பரிசாகப் பெற்றார்; ஆனால் அத்தனை கல்வி கற்றும், மரணத்தைப் பற்றிய பயமும் மறுபிறவித் துன்பமும் அவரை விட்டு நீங்கவில்லை. மன அமைதி தேடி மெய்ஞான குருவிடம் சரணடைந்தார். குருநாதர் கூறினார்: சதாசிவம்! வெறும் வார்த்தைகளையும் தருக்கங்களையும் படிப்பது உண்மையான கல்வி அல்ல; இந்த அரிய மனிதப் பிறவியிலேயே உள்ளிருக்கும் ஆத்ம தத்துவத்தை உணர்ந்து, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளை நேரடியாக அறிவதே மெய்யான கற்றலாகும். குருவின் வழிகாட்டலில் சதாசிவம் தீவிர தியானத்தில் ஆழ்ந்து, தன் இதயக் குகையில் ஒளிரும் பரம்பொருளை உணர்ந்தார்; மறுபிறவி பயம் அடியோடு அகன்று நிரந்தரப் பேரானந்தம் பிறந்தது. குருநாதர் ஆசீர்வதித்தார்: இந்த மனிதப் பிறவியில் மெய்ந்நூல்களைக் கற்று, பரம்பொருளாகிய மெய்ப்பொருளை உணர்ந்த ஞானிகள், மீண்டும் இந்தத் துன்பப் பூவுலகில் வந்து பிறக்காத மீளா முக்திப் பெருவழியை அடைவார்கள் என்றார்.

Renowned scholar Sadashivam mastered grammatical treatises, dialectical logic, and royal rhetoric, winning debates in kingly courts and accumulating purses of gold coins. Yet despite all his scholastic erudition, deep within his chest burned an unquenchable anxiety over mortality and the painful uncertainty of future rebirths. Seeking genuine solace, he surrendered at the hermitage of an enlightened guru. The master smiled compassionately: Sadashivam, merely parsing syllables and dry intellectual arguments is not true learning. True learning consists in seeking the eternal Divine Ground in this precious human life and directly experiencing the supreme Atman within. Guided by the guru's spiritual instructions, Sadashivam plunged into deep contemplation, unveiling the radiant Divine Reality within his own heart. All existential dread vanished. The guru blessed him: Those who, in this very mortal existence, study under realized masters and realize the Ultimate Truth within, attain the supreme path of Divine Liberation—never again to return to the sorrowful cycles of mortal rebirth.