திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 347

பண்ணையார் பரந்தாமன், சொத்துத் தகராறுகளாலும், குடும்பப் பகைகளாலும், நீதிமன்ற வழக்குகளாலும் தினமும் நிம்மதியிழந்து அழுது, 'துன்பங்களும் நோய்களும் என்னை ஏன் விடாமல் பிடித்துக் கொண்டு வாட்டுகின்றன' என்று முதிய துறவியிடம் புலம்பினார். துறவி அவரைத் தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே மரத்தடியில் வேடன் ஒருவன் வைத்திருந்த குறுகிய வாயுடைய ஒரு மண்பானையைக் காட்டினார். அதற்குள் இருந்த கடலையை எடுப்பதற்காக ஒரு குரங்கு தன் கையை உள்ளே விட்டுப் பிடி நிறையக் கடலையை அள்ளியது; ஆனால் மூடிய கை பானையின் குறுகிய வாயிலிருந்து வெளியே வரவில்லை; கையைத் திறந்து கடலையை விட்டால் எளிதில் தப்பித்துவிடலாம்; ஆனால் கடலையை விட மனமில்லாமல் குரங்கு கதறியபடியே பிடிபட்டது. துறவி பரந்தாமனைப் பார்த்துக் கூறினார்: பரந்தாமா! பானை குரங்கைப் பிடிக்கவில்லை; கடலையை விடாத குரங்கின் மூடிய பிடியே அதைச் சிறைப்படுத்தியது! அதேபோலத்தான், உலகப் பற்றுகளையும் பேராசையையும் இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு விடாதவர்களை, வாழ்க்கைத் துன்பங்களும் விடாமல் பற்றிக் கொண்டு தவிக்க விடும்; உன் பிடியைத் திறந்து பற்றுகளை விடு, துன்பங்கள் உன்னை விட்டு ஓடிவிடும் என்றார். பரந்தாமன் பற்றுகளை விட்டு அமைதி அடைந்தார்.

Tormented by chronic court lawsuits, family feuds, and sleepless anxiety over land boundaries, landlord Paranthaman wept bitterly before an ascetic master: Why does relentless misery cling to me day and night without ever letting go? The master led him into an orchard clearing, pointing to a traditional monkey trap—a narrow-necked earthenware jar chained to a tree root, filled with roasted nuts. A wild macaque slipped its hand inside, clutching a massive fistful of nuts. With its fist closed tightly around the food, it could not withdraw its hand through the narrow opening. Refusing to open its fist and let go of the nuts, the monkey shrieked in panic as the hunter approached. The master turned to Paranthaman: Look closely! The earthen jar does not hold the monkey prisoner; it is the monkey's stubborn refusal to open its fist and relinquish the nuts that seals its capture. In precisely the same manner, worldly miseries do not arbitrarily trap you; to those who tenaciously cling to material attachments and desires without letting go, sorrows will cling with an unrelaxing grasp. Open your fist, release the attachment, and you are free.