திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 309

ஆன்ம சாதகர் சாந்தலிங்கம், எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் தன் உள்ளத்தால் கூடக் கோபத்தை எண்ணாமல், எப்போதும் தெளிந்த நீர்நிலையைப் போன்ற பேரமைதியோடு வாழ்ந்து வந்தார். கிராமத்தில் பஞ்சம் வந்தபோது மக்கள் நீரின்றித் தவித்ததைக் கண்டு, இங்கு ஒரு நல்ல குளம் வெட்டப்பட வேண்டும் என்று அவர் தன் உள்ளத்தில் நினைத்தார்; ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அடுத்த சில மணி நேரங்களிலேயே வெளியூர் வணிகர்கள் சிலர் பெரும் பணமுடனும் உழைப்பாளர்களுடனும் வந்து அங்கே ஒரு குளத்தை வெட்டித் தந்தனர்; மருந்துவமனை மற்றும் அன்னசத்திரம் அமைக்க அவர் நினைத்த காரியங்களும் நினைத்த மாத்திரத்திலேயே கைகூடின. எப்போதும் பதற்றத்துடனும் எரிச்சலுடனும் வாழ்ந்த ஒரு சீடன், குருவே! நீங்கள் நினைப்பதெல்லாம் எப்படி உடனுக்குடன் நிறைவேறுகிறது என்று வியந்து கேட்டான். சாந்தலிங்கம் புன்னகைத்து விளக்கினார்: அன்பனே! உள்ளத்தில் கோபம் என்னும் புகை மூட்டம் இல்லாதபோது, மனம் தெளிந்த கண்ணாடியாய் மாறுகிறது; சினத்தை அறவே நினைக்காத தூய மனம் எதை நினைத்தாலும், அந்தப் பேரருள் அதை உடனடியாக ஒருங்கே கைகூடச் செய்யும் என்றார்.

A tranquil spiritual seeker named Santhalingam cultivated such profound inner serenity that he never allowed even a fleeting shadow of anger or irritation to cross his consciousness. When a severe drought afflicted the surrounding hamlets, Santhalingam silently visualized a deep reservoir and stone channels to provide permanent water for the villagers. Miraculously, within days, wealthy merchant philanthropists and hundreds of volunteer masons arrived unexpectedly, funding and building the entire reservoir. Every noble thought he held in his soul—a herbal dispensary, a free school, spiritual peace—manifested with effortless swiftness. A frustrated companion who struggled with constant irritability asked in awe: Master, how is it that whatever you contemplate in your heart turns into reality instantly? Santhalingam smiled: My friend, when the mind is purged of the turbulent smoke of anger, it becomes a clear crystal reflecting divine harmony; whoever harbors no anger in his thoughts attains whatever his soul conceives instantly and in full measure.