திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 28

பஞ்சம் தலைவிரித்தாடிய ஒரு சிற்றரசில், யாகங்கள் பல நடத்தியும் பல நூறு ஜோதிடர்கள் கணித்தும் ஒரு துளி மழைகூடப் பெய்யவில்லை; மக்கள் ஊரை விட்டுக் காலி செய்யத் தொடங்கினர். அப்போது அரசன், அடர்ந்த காட்டில் அமைதியாகத் தவம் செய்து கொண்டிருந்த முதிய ஞானி தவத்திரு சச்சிதானந்தரைச் சரணடைந்து, 'சுவாமி! எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்' என்று கதறி அழுதான். முனிவர் மெல்லக் கண்களைத் திறந்து, வானத்தை நோக்கி, 'இவ்வுலகத்து மாந்தர் பசியால் மடியலாகாது; இன்றிரவே மேகங்கள் திரண்டு மழை பொழியட்டும்!' என்று ஒற்றை வாக்கியத்தை மெல்லிய குரலில் உச்சரித்தார் (மறைமொழி). என்ன ஆச்சரியம்! நண்பகல் சுட்டெரித்த வானத்தில் அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்தில் இருள் சூழ்ந்து, இரவில் இடி மின்னலோடு கொட்டித் தீர்த்தது பெருமழை! ஏரிகளும் குளங்களும் நிரம்பி வழிந்தன. மக்கள் வியந்து கைகூப்பினர். அரசன் தன் அமைச்சர்களிடம் கூறினான்: 'பொய்யற்ற மெய்ஞ்ஞான தவத்தால் வாக்குப் பலிதம் பெற்ற மேன்மக்களின் அளவிட முடியாத பேராற்றலை (நிறைமொழி மாந்தர் பெருமை), அவர்கள் அருளிய இந்த ஒற்றை மந்திரச் சொல்லும் அதன் அற்புதப் பலனுமே இந்த உலகிற்குச் சான்றாகக் காட்டிவிட்டது' (நிலத்து மறைமொழி காட்டிவிடும்) என்று போற்றினான்!

Faced with catastrophic famine and dried aquifers, the ruler of an agrarian principality exhausted the treasury on elaborate rituals and court astrologers, yet not a single drop fell from the bronze sky. In sheer desperation, the king trekked barefoot into the deep forest to seek refuge at the hermitage of Sage Satchidhanandhar. Weeping before the tranquil ascetic, the king begged: Holy Master, save our starving children! Opening his serene eyes, the sage looked up at the dry heavens and uttered a single, quiet sacred formula of compassionate resolve: Let the life-sustaining clouds gather, and let the rains quench this parched earth before midnight! (MaRaimozhi). Within two hours, dark thunderheads blanketed the horizon, unleashing a torrential downpour that filled reservoirs and revived dying crops before morning. Stunned by the immediate reality of the prophecy, the king addressed his court: The fathomless spiritual power and transcendent stature of fully perfected sages whose speech never fails (NiRaimozhi maandhar perumai) is indisputably revealed to the whole world through the infallible efficacy of their sacred uttered words! (Nilatthu maRaimozhi kaatti vidum).