திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 24

ராஜ தர்பாரில், மதம் பிடித்து சங்கிலிகளை உடைத்துக்கொண்டு நகருக்குள் புகுந்த பட்டத்து யானையை அடக்க முடியாமல் நூற்றுக்கணக்கான பாகன்கள் அலறியடித்து ஓடினர்; மக்கள் கடைகளை மூடிவிட்டுப் பயந்து நடுங்கினர். அப்போது வந்த முதன்மைப் பாகன் வீரபத்திரன், சற்றும் அஞ்சாமல் தன் கையில் இருந்த கூரிய இரும்புக் கொழு அங்குசத்தை ஓங்கி, அந்தப் பிரம்மாண்ட யானையின் மத்தகத்தில் அழுத்தி, ஒற்றை நொடியில் அதை மண்டியிட வைத்து அடக்கிக் காட்டினான்! இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஞானி சற்குணானந்தர் தன் சீடர்களுக்கு விளக்கினார்: 'சீடர்களே! மனிதனின் கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, உடல் என்னும் ஐம்பொறிகளும் இந்த மதம் பிடித்த யானையைப் போன்றவை; சிற்றின்பங்களை நோக்கி அவை கட்டுக்கடங்காமல் ஓடும்போது மனிதனை நரகத்தில் தள்ளிவிடும்! ஆனால் எவன் ஒருவன் தன் கூரிய மெய்யறிவு மற்றும் மன உறுதி என்னும் அங்குசத்தைக் கொண்டு (உரனென்னும் தோட்டியான்), இந்த ஐந்து இந்திரிய யானைகளையும் அடக்கிக் காக்கிறானோ (ஓரைந்தும் காப்பான்), அவன் இவ்வுலகப் பிறவிகளில் மீண்டும் பிறக்காமல், எல்லாவற்றிலும் மேலான முக்தி உலகம் என்னும் நன்னிலத்தில் முளைக்கும் ஒப்பற்ற தெய்வீக விதையாவான்' (வரனென்னும் வைப்பிற்கோர் வித்து) என்று உபதேசித்தார்! சீடர்கள் புலனடக்கத்தின் மகிமையை உணர்ந்து தவத்தில் ஆழ்ந்தனர்!

Breaking its heavy iron chains in an uncontrollable fit of musth, the royal war tusker rampaged through the crowded bazaars, crushing stalls and sending dozens of mahouts fleeing in sheer panic. Stepping directly into the beast's path without a trace of fear, master trainer Veerabhadran wielded a sharp tempered-steel ankus (elephant goad), striking the pressure point on the elephant's temple with precise, iron-willed mastery, forcing the colossal tusker to drop to its knees in total obedience. Watching the breathtaking display, Sage Satgunanandhar turned to his circle of disciples: Observe this well! The five human senses of sight, sound, smell, taste, and touch are like five untamed, rampaging elephants; when uncontrolled, they trample a soul into spiritual destruction. But whoever wields the sharp goad of unshakeable inward wisdom and resolute self-discipline (Uranennum thoattiyaan) to master and protect the gate of all five senses (Or aindhum kaappaan), that soul will never be trapped in the cycle of mortal rebirth—he becomes an immortal, radiant seed sown in the supreme celestial realm of eternal liberation! (Varanennum vaippiRkoar vitththu).