திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 180

பகை நாட்டின் துறைமுகக் கோட்டையைக் கைப்பற்றிய பின்னர், தளபதி மாயவன் பின்விளைவுகளைப் பற்றிச் சிறிதும் சிந்திக்காமல் (எண்ணாது வெஃகின்), தனது படைவீரர்களை ஏவி அப்பாவிப் பொதுமக்களின் வீடுகளையும் பொன் நகைகளையும் சூறையாடினான். இதனால் கொதித்தெழுந்த நகர மக்கள் அனைவரும் ஒன்றுதிரண்டு, நள்ளிரவில் மாயவனின் பாசறையைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தி அவனையும் அவனது கூட்டாளிகளையும் கூண்டோடு கொன்று குவித்தனர்! ஆனால் மற்றொரு புறம் படை நடத்திய தளபதி சேந்தனோ, எதிரி நாட்டு மக்களின் ஒரு துரும்பைக் கூடத் தொடக்கூடாது என்று கடுமையான ஆணை பிறப்பித்து, அடுத்தவர் பொருளை விரும்பாத உள்ள நிறைவோடும் மன உறுதியோடும் நின்றான் (வேண்டாமை என்னுஞ் செருக்கு). சேந்தனின் இந்த மாசற்ற தார்மீகப் பெருமையைக் கண்ட அந்நகர மக்கள், தாங்களாகவே முன்வந்து கோட்டையின் சாவிகளை அவரிடம் பணிந்து ஒப்படைத்து அவரைத் தங்கள் மன்னராகவே ஏற்றுக்கொண்டனர்! சேந்தனின் புகழ் திசையெங்கும் பரவியது. அப்போது அரசவை முதியவர் கூறினார்: 'விளைவுகளை யோசிக்காமல் பிறர் பொருளைக் கவர நினைத்த மாயவனுக்கு அந்தப் பேராசை கோர மரணத்தைக் கொடுத்தது (இறல் ஈனும்); ஆனால் பிறர் பொருளை விரும்பாத சேந்தனின் மன உறுதி அவனுக்கு நிலையான பெருவெற்றியைத் தந்தது!' (விறல் ஈனும்) என்று வரலாற்றைப் பொறித்தார்!

After breaching a fortified enemy harbor fortress, commander Maayavan, completely blind to the ultimate consequences of greed (EaNNaadhu vehgin), ordered his vanguard to plunder innocent civilian manors and strip fleeing women of their heirloom gold. Driven to desperation, the entire civilian population staged a furious midnight uprising, setting fire to Maayavan's headquarters and slaying the looter and his conspirators in their tents. Conversely, general Sendhan, commanding the northern gate, strictly forbade the seizure of a single grain of rice, embodying the proud, unyielding soul-dignity that covets nothing belonging to another (VeaNdaamai ennung serukku). Overwhelmed by Sendhan's spotless chivalry, the city elders knelt before him in reverence, voluntarily surrendering the keys of the citadel and hailing him as their supreme protector. Chronicling the victory in the royal annals, the high bard inscribed: Behold! Unthinking covetousness brought Maayavan excruciating death and ruin (IRal eenum); but the immaculate majesty that disdains another's wealth crowned Sendhan with eternal, immortal triumph! (ViRal eenum).