திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 177

காவிரி பாசனப் பகுதியில், கடும் கோடை வறட்சியின் போது, உழவன் ராமசாமி தனது அண்டை நிலத்து ஏழை விவசாயியின் பாசன மதகை நள்ளிரவில் திருட்டுத்தனமாக உடைத்து, அவனது பங்கைத் தனது நிலத்திற்குத் திருப்பித் தனது நெற்பயிர்களைத் தற்காலிகமாகச் செழிக்க வைத்தான். அண்டை விவசாயியோ தனது பயிர்கள் காய்ந்து கருகியதைக் கண்டு கதறி அழுதான். ராமசாமியின் தந்தை கண்டித்தார்: 'மகனே! அடுத்தவன் பங்கைக் கவர்ந்து சேர்க்கும் இந்த அநீதியான செல்வ வளர்ச்சியை ஒருபோதும் விரும்பாதே!' (வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம்). ஆனால் ராமசாமி கேட்கவில்லை. அறுவடை நாள் வந்தபோது, ராமசாமியின் நெற்கதிர்களுக்குள் கொடிய விஷப் பூச்சிகளும் நச்சுப் பூஞ்சைகளும் பரவி, மொத்த தானியமும் அழுகித் துர்நாற்றம் வீசி நஞ்சாக மாறியது! அந்த அரிசியைச் சாப்பிட்ட அவனது குடும்பக் கால்நடைகள் அனைத்தும் மாண்டன! அப்போது தந்தை கண்ணீரோடு கூறினார்: 'பார்த்தாயா! பிறர் பொருளைக் கவர்ந்து அடையும் அநீதிச் செல்வத்தை நாம் விரும்பக் கூடாது; ஏனெனில் அது பலன் கொடுக்கும் காலத்தில் (விளைவயின்), அதன் முடிவு ஒருபோதும் நன்மையாக இருக்காது; பேரழிவையும் மரணத்தையுமே தரும்!' (மாண்டற் கரிதாம் பயன்) என்று முழங்கினார்! ராமசாமி தன் பேராசைப் பாவத்தை எண்ணிக் கதறினான்!

In the Cauvery delta during a scorching summer drought, farmer Ramasamy crept out at midnight to shatter the wooden irrigation weir of an impoverished neighbor, ruthlessly diverting the precious shared water exclusively into his own paddy terraces. The neighbor awoke to find his scorched fields ruined in tears. Ramasamy's elderly father sternly warned: My son! Never covet or desire prosperity accumulated through predatory theft of what belongs to another! (VeaNdaRka vehgiyaam aakkam). Ramasamy arrogantly brushed him off, boasting of his lush green crop. But when the harvest season arrived, a rare fungal blight and toxic stem-borer worm infesting the stagnant stolen waters devoured the grain heads from within, turning the entire yield into a rotten, stinking black toxin. When Ramasamy's prize cattle chewed the infected stalks, they perished in convulsions. The father wept in bitter truth: Behold the cosmic law! Never seek increase born of unjust greed; for when that fruit ripens and is consumed (ViLaivayin), its harvest can never yield good or life, but brings only poisoned ruin and death! (MaaNdaR karidhaam payan).