திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 176

மருதூர் கிராமத்தில், முப்பது ஆண்டுகளாக ஏழைகளுக்கு அன்னசத்திரமும் இலவச மருத்துவமனையும் நடத்தி, இறை அருளைப் பெறுவதற்கான உயர்ந்த அறவழியில் நின்று பெருமதிப்புடன் வாழ்ந்து வந்தார் சதாசிவம் பிள்ளை. ஆனால் அவரது சத்திரத்திற்கு அருகில் இருந்த ஒரு ஏழை விவசாயக் குடும்பத்தின் விலைமதிப்பற்ற நஞ்சை நிலத்தின் மீது திடீரென அவருக்குப் பேராசை பிறந்தது. அந்த நிலத்தைக் குறைந்த விலைக்குப் பறிக்க, நில அளவையாளருக்குக் கையூட்டு கொடுத்துப் பொய்க் கணக்கு எழுதி சதித் திட்டம் தீட்டினார். நிலத்தைப் பறிப்பதற்கு முன்பாகவே, அந்த ரகசியக் கடிதங்கள் அரசவை அதிகாரிகளிடம் சிக்கி அம்பலமானது! முப்பது ஆண்டு காலத் தர்மத்தின் மூலம் அவர் சேர்த்து வைத்த நற்புகழும், ஆன்மீக மதிப்பும் ஒரே இரவில் இடிந்து சாம்பலாயின; மன்னன் அவரது சத்திரத்தை முடக்கி அவரை ஊரை விட்டே விரட்டினான். தெருவில் தலைகுனிந்து நின்ற சதாசிவத்தைப் பார்த்து முதிய ஞானி கூறினார்: 'சதாசிவம்! இறையருளை விரும்பி அறவழியில் உறுதியாக நின்ற ஒருவன் கூட (அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான்), பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்பட்டுத் தீய வஞ்சகச் செயல்களைத் தன் மனதில் எண்ணத் தொடங்கினாலே போதும் (பொருள்வெஃகிப் பொல்லாத சூழ); அவன் தன் இரு உலக நன்மைகளையும் ஒரே நொடியில் இழந்து அடியோடு அழிந்து போவான்!' (கெடும்) என்று எச்சரித்தார்!

For three decades in Marudhur, pious patron Sadasivam Pillai funded public hospices and orphanages, walking the exalted path of divine grace and spiritual merit with spotless honor. However, when an adjacent prime irrigable plot belonging to a struggling peasant family went up for debt arbitration, dark covetousness seized Sadasivam's heart. He secretly bribed the imperial surveyor to alter boundary markers and forged false mortgages to grab the land. Before the theft could even be finalized, his conspiratorial letters were intercepted and read aloud in the public square. In a single horrifying dawn, thirty years of untarnished philanthropic glory collapsed into utter infamy. The King seized his trusts and exiled him from the district. Wandering the dusty highway in disgrace, the venerable hermit of the hill spoke with piercing truth: Sadasivam! Even one who walked steadily upon the exalted path of divine grace and virtue (AruLvehgi aaRRingaN ninRaan) is instantly ruined and stripped of all earthly and heavenly merit the very moment he covets another's wealth and begins plotting treacherous schemes in his heart! (PoruLvehgip pollaadha suzhak kedum).