திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 171

மருதூர் கிராமத்தில், அனாதையான சிறுவன் கதிரவனுக்கு அவனது தந்தை விட்டுச் சென்ற ஐந்து ஏக்கர் செழிப்பான மாந்தோப்பு இருந்தது. அக்கிராமத்தின் கொடிய கந்துவட்டிக்காரன் நாகப்பன், எந்த நீதியும் நேர்மையும் இல்லாமல் (நடுவின்றி), பொய்க் கடன் ஆவணங்களைத் தயாரித்துக் கதிரவனின் விலைமதிப்பற்ற நன்பொருளான அந்தத் தோட்டத்தை அநீதியாக அபகரித்தான் (நன்பொருள் வெஃகின்). கதிரவன் அழுதுகொண்டே தெருவில் நின்றான். ஆனால் நிலத்தைப் பறித்த அடுத்த வாரத்திலேயே, நாகப்பனின் ஒரே மகன் தோட்டத்தில் இருந்த நச்சுப் பாம்புக் கடியால் துடிதுடித்து உயிரிழந்தான்; நாகப்பனின் போலிப் பத்திர மோசடி அம்பலமாகி, மன்னரின் காவலர்கள் அவனது வீட்டையும் சொத்துக்களையும் பறிமுதல் செய்து, அவனைச் சிறைக் கொட்டடியில் அடைத்தனர். அவனது மனைவி பைத்தியமாகித் தெருவில் அலைந்தாள்! சிறைக் கம்பிகளுக்குப் பின்னால் நடுங்கி அழுத நாகப்பனைப் பார்த்து ஊர் நீதிபதி கூறினார்: 'நாகப்பா! தர்ம நியாயமின்றிப் பிறருக்குரிய அரும்பொருளை அநீதியாக அபகரிக்க நினைத்த இந்த உன் பேராசை, உன் குடும்ப வம்சத்தையே அடியோடு அழித்து (குடிபொன்றி), உனக்குப் பல குற்றப் பழிகளையும் சிறைத் தண்டனையையும் அப்பொழுதே கொண்டுவந்து தந்துவிட்டது!' (குற்றமும் ஆங்கே தரும்). அடுத்தவன் சொத்துக்கு ஆசைப்பட்டால் அழிவே மிஞ்சும்!' என்று தீர்ப்பளித்தார்!

In Marudhur village, orphaned boy Kathiravan inherited five acres of lush, fruit-bearing mango orchards from his late father. The ruthless village usurer Nagappan, casting aside every shred of conscience and equity (NaduvinRi), forged debt scrolls and unjustly seized the boy's flourishing estate (NanporuL vehgin). Kathiravan was left weeping on the street. Yet within a week of this monstrous theft, retribution struck Nagappan's household like lightning. His only son was fatally bitten by a pit viper in that very orchard; royal magistrates uncovered his forging syndicate, seizing his assets, burning his ledgers, and throwing Nagappan into iron leg-irons. His despairing wife lost her sanity and wandered the roads as a beggar. Visiting the dungeon, the chief magistrate declared: Nagappan! When a person casts aside justice to covet the precious goods of another, that unrighteous greed instantly annihilates their entire lineage (KudiponRi) and heaps a mountain of ruinous crimes and ignominy upon their head on the very spot! (KuRRamum aangkae tharum).