திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 163

மதுரை கீழவெளித் தெருவில், பலசரக்குக் கடை நடத்தி வந்த ராமலிங்கம், தனது பக்கத்துக் கடைக்காரரான கந்தசாமி நேர்மையாக உழைத்துப் புதுப் பண்டகசாலையைக் கட்டிப் பெரும் வாடிக்கையாளர்களை ஈர்ப்பதைக் கண்டு உள்ளுக்குள் பொறாமைத் தீயில் வெந்து பொசுங்கினான். தன் சொந்தக் கடையில் சரக்குகளை விற்பதைக் கூடக் கைவிட்டு, 'அவன் எப்படி இவ்வளவு சம்பாதிக்கலாம்?' என்று புலம்பியபடி கதவை அடைத்துப் படுத்துக் கொண்டான்; அவனது வருமானம் நின்று குடும்பம் பட்டினியானது. இதைக் கண்ட அவனது மனைவி மரகதம், அவனது கையைப் பிடித்துக் கண்டித்தாள்: 'சுவாமி! அடுத்தவனின் செல்வ வளர்ச்சியையும் முன்னேற்றத்தையும் கண்டு மனம் மகிழாமல் பொறாமைப்படுகின்ற ஒரு மனிதன் (பிறனாக்கம் பேணாது அழுக்கறுப்பான்), உண்மையில் தனக்கு நல்லறமும் வேண்டாம், தனது குடும்பத்தின் செல்வ ஆக்கமும் வேண்டாம் என்று தனக்குத்தானே அழிவை வரவழைத்துக் கொள்பவன் ஆவான்!' (அறன்ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான்). அடுத்தவன் வாழ்கிறான் என்று நாம் கடையை மூடினால் நம்மைத் தேடி வரும் லட்சுமி விலகிப் போகாதா?' என்று உரைத்தாள்! ராமலிங்கம் தனது பொறாமை மடமையை உணர்ந்து, கதவைத் திறந்து முழு மனதோடு தன் உழைப்பில் கவனம் செலுத்திப் பெரும் வெற்றி பெற்றான்!

In the trade bazaar of Madurai, provision merchant Ramalingam watched with festering bitterness as his adjacent competitor Kandasamy expanded into a large wholesale warehouse through honest pricing and tireless service. Consumed by toxic jealousy, Ramalingam became so obsessed with Kandasamy's flourishing sales that he neglected his own inventory, snapped at customers, and finally locked his shop doors to brood in darkness, plunging his own family into mounting debts. His wife Maragatham confronted him with fearless clarity: My husband! A man who refuses to rejoice in the honest prosperity of his neighbor and burns in malicious envy (PiRanaakkam peaNaadhu azhukkaRuppaan) is truly declaring to the cosmos that he desires neither virtue nor wealth for himself! (ARanaakkam veaNdaadhaan enpaan). By shuttering your counters in resentment of another's growth, you are personally evicting the Goddess of Fortune from our threshold! Awakened by her sharp wisdom, Ramalingam cast aside his destructive envy, reopened his shop with renewed diligence, and built his own thriving enterprise.