திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 15

தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் மழை பொய்த்ததால், விதைத்த நெல்மணிகள் நிலத்திற்குள்ளேயே கருகிப்போய் கடன் சுமையில் மூழ்கினான் உழவன் செல்லையா; கையில் ஒரு காசுமின்றி தன் வீட்டுக் கதவைப் பூட்டிவிட்டு, குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற நகரத்திற்குக் கூலி வேலைக்குச் சென்றான். அங்குப் புழுதி படிந்த வெயிலில் செங்கல் சுமந்து, தகரக் கொட்டகையில் படுத்து, ஊரையும் நிலத்தையும் நினைத்துக் கண்ணீர் வடித்தான்; மழை பெய்யாமல் அவன் வாழ்க்கையையே அடியோடு கெடுத்துவிட்டது (கெடுப்பதூஉம்). இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, அவனது சொந்த ஊரிலிருந்து வந்த ஒருவன், 'செல்லையா! நம் ஊர்க் கண்மாய்களும் ஏரிகளும் நிரம்பி வழிகின்றன; ஆடிப் பெருமழை கொட்டித் தீர்த்துவிட்டது!' என்று நற்செய்தி கூறினான். அடுத்த நொடியே நகர வேலையை உதறிவிட்டு, பேருந்தில் தன் மடியில் பாரம்பரிய விதை நெல் மூட்டையை இறுக அணைத்தபடி ஊருக்குத் திரும்பினான். வீடு வந்து சேர்ந்த அன்றே, அந்தப் புதிய மழைநீரில் விதை நெல்லை ஊறவைத்தான்; சில வாரங்களிலேயே அவனது நிலம் பசுமை போர்த்திப் பொன் விளையத் தொடங்கியது! செல்லையா கைகூப்பினான்: 'பெய்யாமல் என் வாழ்க்கையைக் கெடுத்ததும் இதே மழைதான்; இன்று கெட்டுப்போன எனக்குத் துணையாய் நின்று என்னை மீண்டும் வாழ வைத்ததும் இதே மழைதான்' (கெட்டார்க்குச் சார்வாய் மற்றாங்கே எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை) என்று நெகிழ்ந்தான்!

When consecutive years of severe drought scorched his sown paddy beneath the parched soil, farmer Chellaiah was ruined by mounting debts. With no grain to feed his family, he padlocked his ancestral home and migrated to the distant metropolis to work as a day laborer. Hauling heavy hods of bricks under the blistering sun and sleeping on cold cement floors, he wept every night for his abandoned fields; the failure of rain had utterly destroyed his proud livelihood (Keduppadhooum). Two years later, a visiting neighbor brought electrifying news: Chellaiah! The monsoon has returned in full glory! The village reservoirs and irrigation canals are overflowing! Abandoning his trowel that very hour, Chellaiah boarded the night bus with a precious sack of heirloom seed paddy clutched tightly in his lap. Reaching home at dawn, he soaked the seeds in the fresh, cool stream water and ploughed his revived fields. Within weeks, lush green stalks waved under the open sky, yielding a bumper harvest that wiped out his debts. Looking at the rain clouds, Chellaiah whispered in gratitude: The withholding of rain ruined my life; and now the timely pouring of that very same rain has stood by my ruin and lifted me back into joyful dignity! (Kettaarkkuc chaarvaai matraangae eduppadhooum ellaam mazhai).