திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1326

கடற்கரைப் பட்டறையில் கனிமொழி வெண் சங்குகளை வாளால் அறுத்து மெல்லிய கை வளையல்களாகச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது தோழி செண்பகவல்லி ஆற்று மணலையும் தேங்காய் எண்ணெயையும் கொண்டு சங்குகளைத் தேய்த்துப் பளபளப்பாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். காதலில் எப்போதும் கூடி இருப்பதைக் காட்டிலும் எது காதலுக்கு அதிக இன்பம் தருகிறது என்பதைப் பற்றி அவர்கள் உரையாடிக் கொண்டிருந்தனர். கனிமொழி அழகிய உவமையுடன் தன் தோழிக்கு விளக்கினாள். "செண்பகம், உணவை உண்பதை விட அதைச் செரிப்பது உடலுக்கு எவ்வளவு சுகமோ, அதுபோலத்தான் காதலில் ஊடலும்! (உணலினும் உண்ட தறலினிது காமம் புணர்தலின் ஊடல் இனிது). உணவை உண்பதை விட, உண்ட உணவு நன்றாகச் செரிப்பது உடலுக்குப் புத்துணர்ச்சியும் இனிமையும் தருவது போல, காதலில் தொடர்ந்து கூடி மகிழ்வதை விட, இடையில் தோன்றும் மெல்லிய ஊடலே பேரின்பத்தைத் தரும்! இடைவெளியால் ஏற்படும் பசியே அடுத்த உணவை அமுதமாக்குகிறது!" என்றாள். தோழியின் சொற்களைக் கேட்டுச் செண்பகவல்லி வியந்து புன்னகைத்தாள். செண்பகவல்லி மெருகேற்றிய வெள்ளைச் சங்கு வளையல்களைப் பனை ஓலைத் தட்டில் கவனமாக அடுக்கினாள்.

In the seaside workshop, Kanimozhi was sawing spiral conch shells into smooth wrist bangles. Her close companion Shenbagavalli was rubbing the sliced shells with river sand and coconut oil to draw forth their natural pearlescent luster. As they worked, they reflected on the subtle dynamics of romance and what keeps passion perpetually alive. Kanimozhi offered an illuminating comparison with a warm smile. "Shenbagam, consider how our physical body experiences food," she explained. "(Just as digesting the food one has eaten is sweeter and healthier than eating itself, in the realm of love, a tender quarrel is sweeter than perpetual union). Eating continuously without pause dulls the appetite, but allowing the meal to digest awakens a keen hunger that makes the next feast delicious; similarly, a gentle sulk creates a longing that makes reunion a supreme delight!" Shenbagavalli smiled with admiring agreement. She arranged the polished white conch bangles neatly upon a woven palm platter.