திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 120

காஞ்சிபுரத்து பட்டுச் சேலை வியாபாரி நாராயணன், பத்தாயிரம் பொற்காசுகள் மதிப்புள்ள ஒரு அபூர்வமான தங்க ஜரிகை பட்டுச் சேலையை, பக்கத்து நாட்டு இளவரசியின் திருமணத்திற்காக வந்திருந்த அரசவை அதிகாரியிடம் விரித்துக் காட்டிக் கொண்டிருந்தார். அதிகாரி பரவசமடைந்து பொன்முடிப்பை எடுத்து மேசையில் வைத்தார். ஆனால் சேலையை மடிக்கும் தருணத்தில், நாராயணனின் அனுபவமிக்க விரல்கள், சேலையின் உட்புற மடிப்பின் மூலையில் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு நூல் அறுந்த பிழையைக் கண்டறிந்தன; வெளிப்பார்வைக்கு அது ஒருபோதும் தெரியாது. நாராயணன் சற்றும் தயங்காமல், 'ஐயா! இந்தச் சேலையில் உள்ளே ஒரு சிறு நூல் பிழை இருப்பதை இப்போதுதான் கவனித்தேன்; இதை உங்களுக்கு நான் விற்க மாட்டேன்; நீங்கள் கொடுத்த பணத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் அல்லது மூன்று நாட்கள் பொறுத்தால் புதிய மாசற்ற சேலையை நெய்து தருகிறேன்!' என்றார். அரசவை அதிகாரி வியந்துபோய், 'வியாபாரியாரே! நானோ அல்லது இளவரசியோ இதைக் கண்டுபிடிக்கவே முடியாது; நீங்களே வலிய வந்து லாபத்தை இழக்கிறீர்களே!' என்று கேட்டார். நாராயணன் புன்னகையோடு கைகூப்பிச் சொன்னார்: 'ஐயா! வாடிக்கையாளரின் பணத்தையும் பொருளையும் எனது சொந்தப் பணம் மற்றும் பொருள் போலக் கருதிப் பாதுகாத்து நேர்மையோடு வியாபாரம் செய்வதே (பிறவும் தமபோல் பேணிச் செயின்), வியாபாரிகளுக்குத் தலைசிறந்த, நீடித்து நிற்கும் உன்னதமான வணிகத் தர்மமாகும்!' (வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம்) என்று கூறினார்! அந்த அதிகாரி நெகிழ்ந்துபோய், அந்நாட்டின் ஒட்டுமொத்த அரண்மனைப் பட்டுத் தேவைகளையும் நாராயணனின் கடைக்கே நிரந்தர ஒப்பந்தமாக வழங்கினார்!

Kanchipuram master silk merchant Narayanan unfolded an exquisite gold-brocaded ceremonial wedding sari valued at ten thousand gold varahans for the high chamberlain of a neighboring kingdom, sent to purchase bridal silks for the royal princess. Dazzled by the shimmering weave, the envoy placed a heavy velvet chest of bullion upon the cedar counter. But as Narayanan folded the heavy pleats, his sensitive fingertips detected an almost microscopic warp-thread misalignment hidden deep within the inner border—a flaw completely invisible to casual inspection. Without a second's hesitation, Narayanan pushed the chest of gold back: Noble envoy! I have just discovered a slight structural flaw in the inner hem; I cannot in good conscience sell this garment! Either reclaim your gold or grant me three days to weave a flawless replacement! The royal envoy was flabbergasted: Merchant! Neither I nor the princess could ever have detected this hidden flaw; why forfeit a fortune in profit voluntarily? Narayanan bowed with dignified humility: Respected sir! Cherishing and safeguarding a customer's money and interests with the exact same scrupulous care and honesty as one's own property (PiRavum thamapoal peaNich seyin) is the supreme, everlasting code of noble commerce! (VaaNigam seyvaarkku vaaNigam). Overwhelmed by such legendary integrity, the envoy made Narayanan's atelier the exclusive purveyor of royal bridal silks for generations.