திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 12

மானாவாரி நிலத்தின் முதல் அறுவடை நாள்; பனி விலகும் முன்பே வயலில் உழவர்கள் அரிவாள்களை ஏந்தி நெற்கதிர்களை அறுத்துக்கொண்டிருந்தனர். நண்பகல் வெயில் சுட்டெரிக்கத் தொடங்கிய போது, உழவர்களின் தொண்டை வறண்டு உடல் வியர்வையில் நனைந்தது; அப்போது பண்ணையாரின் மனைவி காவேரி, தலையில் பெரிய மண்பானையைச் சுமந்து வரப்பில் வந்து இறங்கினாள். அது மழையினால் விளைந்த நெல்லில் சமைக்கப்பட்டு, மழையின் தெளிந்த நீரிலேயே ஊறவைக்கப்பட்ட பழைய சோற்றுப் பானையாகும்! நிழலில் அமர்ந்த அறுவடை வீரர்கள், அந்தப் பானையிலிருந்து முதலில் மேலே தேங்கி நின்ற குளிர்ந்த நீராகாரத்தைத் தாகம் தீர மடமடவெனப் பருகித் தங்கள் உடலைக்குளிரச் செய்தனர்; பிறகு சோற்றை உண்டு தங்கள் பசியைப் போக்கினர். மூத்த உழவர் மாரியப்பன் மகிழ்ந்து கூறினார்: 'பார்த்தீர்களா! வானத்து மழைதான் நாம் உண்பதற்குப் பொன்னான நெல்மணிகளை விளைவித்துத் தந்தது (துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கி); அதே மழைதான் இப்போது நாம் குடிக்கும் தாகம் தீர்க்கும் இனிய நீராகவும் மாறி உணவாக நிற்கிறது (துப்பார்க்குத் துப்பாயதூஉம் மழை)!' என்று மழையின் மாபெரும் தியாகத்தைப் போற்றி மீண்டும் உற்சாகத்தோடு அறுவடையைத் தொடர்ந்தனர்!

On the opening harvest dawn of the rain-fed paddy delta, farmhands swung their crescent sickles before the morning mist dissolved. By midday, the blazing sun turned the fields into a furnace, leaving the laborers drenched in sweat and gasping with parched throats. Coming down the earthen bund, farmer's wife Kaveri arrived carrying a heavy clay urn upon her head. Inside was fragrant heirloom rice harvested from the previous monsoon, soaked overnight in pure, cold rainwater. Gathering under the neem grove, the exhausted workers first poured the cool fermented rice-water over their parched tongues, drinking down the thirst-quenching liquid with deep groans of relief before scooping up the sweet cooked grains to satisfy their hunger. Senior harvester Mariappan pointed to the golden field: Behold the wonder of nature! The seasonal rain first nurtured the soil to create this nourishing golden rice for our bellies (Thuppaarkkut thuppaaya thuppaakki); and now that very same rain pours as the sweet, life-saving drink that quenches our burning thirst! (Thuppaarkkut thuppaaya thoo'um mazhai). With renewed vigor, they took up their sickles with grateful hearts.