திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1148

மரச்செக்கில் நல்லெண்ணெயைப் பிழிந்து மண்பாண்டங்களில் ஊற்றிக் கொண்டிருந்த இளம் தொழிலாளி வெற்றிவேல், ஊரார் பேசும் பழிச்சொற்களால் தன் காதலை அடக்கிவிடலாம் என்று சிலர் தப்புக் கணக்குப் போடுவதைக் கேட்டுச் சிரித்தான். எண்ணெய் முகக்கும் மரக் கரண்டியைத் தொட்டியின் ஓரத்தில் வைத்த வெற்றிவேல், தன் தலைமை ஆசான் முதிய ஆறுமுகத்திடம் தன் நெஞ்சத்து உண்மையைக் கூறினான். "ஆசானே, ஊராரின் பழிச்சொற்களைக் கொண்டு எங்களது காதலை அணைத்து விடலாம் என்று எண்ணுவது, கொழுந்துவிட்டு எரியும் தீயில் நெய்யை ஊற்றி நெருப்பை அணைக்க முயல்வதைப் போன்ற மூடத்தனமான செயலாகும் (நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால் காமம் நுதுப்பேம் எனல்)!" என்று கூறினான். ஆறுமுகம் எண்ணெய்ப் பானையின் விளிம்பைத் துணியால் துடைத்தார்; மரச்செக்கின் சுழல் தண்டில் படிந்திருந்த எள் பிண்ணாக்கைத் தென்னை மட்டையால் வழித்து எடுத்தார்.

Lading freshly pressed sesame oil from the wooden press basin into terracotta storage jars at the mill, young oil presser Vetrivel chuckled upon hearing that certain village elders believed their public scolding and gossip would extinguish his deep love. Resting his carved wooden oil ladle upon the stone vat rim, Vetrivel spoke to his master, veteran presser Arumugam: "Master, attempting to extinguish the fierce flame of our love with the town's idle gossip is just like trying to douse a roaring bonfire by pouring ladlefuls of pure ghee over the flames (நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால் காமம் நுதுப்பேம் எனல்)!" Arumugam wiped the clay lip of the oil storage jar with a clean cotton rag. Scraping the packed sesame press-cake from the wooden mill pestle with a flat coconut leaf spine, he set the mill to rest.