திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 113

மன்னனின் அரசாங்க நில அளவையாளர்கள், கிராமத்து விவசாய நிலங்களை அளந்து எல்லையிட்டபோது, அளவீட்டுக் கயிற்றின் தவறுதலால், பக்கத்து ஏழை உழவர் முத்தப்பனின் நிலத்தில் இருந்த மிகவும் செழுமையான, பத்துப் பனைமரங்களும் நீரூற்றும் உள்ள அரை ஏக்கர் நிலத்தை, உழவர் சுந்தரத்தின் பட்டா எல்லைக்குள் சேர்த்துக் குறித்துவிட்டனர்; முத்தப்பனோ அப்போது பக்கத்து ஊர்ச் சந்தைக்குச் சென்றிருந்தான். சுந்தரத்தின் மூத்த மகன் சேகர் குதித்துக் கொண்டு ஓடிவந்தான்: 'அப்பா! அரசாங்கமே அந்த வளமான பகுதியை நம் எல்லைக்குள் சேர்த்து முத்திரை வைத்துவிட்டது! இதனால் நமக்கு ஆண்டுதோறும் ஐநூறு மரக்கால் கூடுதல் நெல்லும் பனை வெல்லமும் இலவசமாகக் கிடைக்கும்! நாம் எதுவும் திருடவில்லை, அரசாங்கமே தந்தது!' என்று பேராசையோடு கூறினான். ஆனால் சுந்தரனார் மின்னல் வேகத்தில் கடப்பாரையை எடுத்துக்கொண்டு வரப்புக்கு ஓடினார்; அரசாங்க எல்லைக் கல்லைத் தோண்டி எடுத்து, முத்தப்பனின் எல்லைக்கு அப்பால் சரியான பூர்வீக இடத்தில் நட்டு வைத்தார்! அதிர்ச்சியடைந்த மகனைப் பார்த்து சுந்தரனார் கண்டிப்புடன் கூறினார்: 'மகனே! நமக்கு வெறும் லாபத்தையும் நன்மையையுமே அள்ளிக் கொடுப்பதாகத் தோன்றினாலும் (நன்றே தரினும்), நடுவுநிலைமை மற்றும் நேர்மையைத் தவறவிட்டு அநீதியாக வந்து சேரும் எந்தவொரு செல்வத்தையும் (நடுவிகந்தாம் ஆக்கத்தை), அடுத்த விநாடி கூட வைக்காமல் அன்றைக்கே தூக்கி எறிந்துவிட வேண்டும்! (அன்றே யொழிய விடல்). பிறர் கண்ணீரில் விளையும் ஒரு நெல்மணிகூட நம் சந்ததியை நாசமாக்கிவிடும்!' என்று உபதேசித்தார்!

When the royal surveyor general re-mapped the village agricultural borders, a measurement chain error erroneously shifted the boundary stone, appending a prime half-acre plot containing ten fruiting palmyra trees and a perennial sweet-water spring belonging to impoverished neighbor Muthappan into farmer Sundaram's legal patta. Muthappan was away at the regional cattle fair. Sundaram's eldest son Sekar danced in sheer jubilation: Father! The king's official seal has deeded this fertile strip to us! We didn't steal it; the crown surveyors gave it! This windfall guarantees five hundred extra bushels of grain every year without cost! Grasping a heavy iron crowbar, Sundaram marched straight to the boundary line, dislodged the newly planted royal survey stone, and firmly replanted it along the exact, true ancestral furrow. Turning to his astonished son, Sundaram spoke with blazing moral clarity: My boy! Even if a sudden windfall promises immense profit and pure prosperity without apparent flaw (NanRee tharinum), any wealth or advantage acquired by compromising unbending impartiality (Nadu vigandhu aam aakkaththei) must be cast away and renounced on the very day it presents itself! (AnRee ozhiya vidal). A single grain of rice steeped in a neighbor's silent tears will poison our family for generations!