திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1039

நான்கு ஏக்கர் செழுமையான மாந்தோப்பைப் பரம்பரையாகப் பெற்ற இளம் நில உரிமையாளர் இளங்கோ, தன் நிலத்திற்கு நேரில் சென்று கவனிக்காமல், ஊர்த் திண்ணைகளில் அமர்ந்து பகடை ஆடிக்கொண்டும் சோம்பேறியாகப் பொழுதுபோக்கிக் கொண்டும் இருந்தான்; கூலியாட்களை மட்டுமே நம்பி விட்டுவிட்டதால் அவனது மரங்களில் பூச்சிகள் அரித்து ஒரு மாம்பழம் கூடக் காய்க்காமல் தோப்பே பாழடைந்து நின்றது. தினமும் அதிகாலையிலேயே தன் தோப்பிற்குச் சென்று ஒவ்வொரு மரத்தையும் தொட்டுப் பராமரித்துத் தேன் வழியும் மாங்கனிகளை அறுவடை செய்த முதிய தோட்டக்கலைஞர் குருநாதன், இளங்கோவை அழைத்துத் தன் செழுமையான தோப்பைக் காட்டினார். பக்கத்தில் காய்ந்து கிடந்த இளங்கோவின் மரங்களைச் சுட்டிக்காட்டிய குருநாதன், ஆழமாகப் பேசினார். "இளங்கோ, தொலைவில் இருந்து உத்தரவு போடுவதால் நிலம் விளையாது. நிலத்திற்குரிய உழவன் நாள்தோறும் தன் வயலுக்கு நேரில் சென்று பராமரிக்காமல் சோம்பேறியாக வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தால், தன் மீது அன்பு செலுத்தாத கணவனிடம் மனக்கசப்பு கொண்டு பிணங்கும் மனைவியைப் போல அந்த நிலமும் விளைச்சல் தராமல் வெறுத்துவிடும் (செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து இல்லாளின் ஊடி விடும்). நிலம் தன் உரிமையாளனின் பாசமான பாதங்களை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறது" என்றார். குருநாதனின் சொற்களைக் கேட்ட இளங்கோ, தன் கையில் இருந்த பகடைக் காய்களை வீசி எறிந்தான்; ஒரு புதிய கவாத்துக் கத்தியையும் இயற்கை உரக் கூடையையும் எடுத்துக்கொண்டு தன் மாந்தோப்பிற்குள் இறங்கி மரப் பட்டைகளில் படிந்திருந்த பூஞ்சைகளைச் செதுக்கிச் சீரமைக்கத் தொடங்கினான்.

Having inherited a prime four-acre mango orchard, a young landowner named Ilango spent his days playing dice on teashop verandas in lazy indolence, leaving the grove entirely to unsupervised day-laborers without ever setting foot in the orchard himself. Within a single season, the irrigation channels silted up, fungal blight infested the trunks, and the neglected trees failed to produce a single blossom. Elder orchardist Gurunathan, who walked his own thriving orchard every dawn to inspect tree health and harvest honey-sweet mangoes, invited Ilango into his fragrant grove. Pointing toward Ilango's barren, weed-choked trees next door, Gurunathan spoke with profound insight: "Ilango, land cannot be nourished by absent commands shouted from a teashop. If the landowner fails to visit his parcel daily to tend to its needs and idles away at home, the land will inwardly resent him and refuse to yield, just like a neglected wife who turns away in cold estrangement from an unloving husband (செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து இல்லாளின் ஊடி விடும்). The earth yields its bounty only to the loving presence of its master." Struck by the orchardist's words, Ilango discarded his dice. Purchasing pruning shears and a basket of organic compost, he stepped into his overgrown grove and began scraping away fungal blight from the tree trunks with his own hands.