திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1037

கரிசல் மண் நிலத்தில் பருத்தி பயிரிட்டு வந்த இளம் விவசாயி முத்து, நிலத்தைச் சரியாக உழுது காயவைக்காமல், அதிகப் பணம் கொடுத்து வாங்கிய எருவை ஈரக் கட்டிகள் நிறைந்த மண்ணில் கொட்டிப் பயிரிட்டதால் அவனது பயிர்கள் கருகி வளர்ச்சி குன்றிப் போயின; "என் நிலம் மலடாகிவிட்டது" என்று முத்து புலம்பினான். அவனது பக்கத்து நிலத்தில், கோடை வெயிலில் ஐந்து முறை நிலத்தை ஆழமாக உழுது புழுதியாக்கியிருந்த முதிய உழவர் சதாசிவம், ஆள் உயரத்திற்குப் பூத்துக் குலுங்கிய தன் வெள்ளை வெளேர் பருத்திக் காட்டை முத்துவுக்குக் காட்டினார். தன் உள்ளங்கையில் பட்டுப் போல மிளிர்ந்த வெயில் காய்ந்த நுண் புழுதியை அள்ளிக் காட்டிய சதாசிவம், அன்போடு பேசினார். "முத்து, வெறும் எரு மட்டும் பயிரை வளர்க்காது. உழுத நிலத்தின் மண்ணானது, ஒரு பலம் எடையுள்ள புழுதி காற்பலமாக வற்றிப் பொடியாகும் அளவிற்கு வெயிலில் நன்கு காயும்படி பலமுறை உழப்பட்டால், ஒரு கைப்பிடி அளவு எருவும் இடாமலேயே அந்த நிலத்தில் பயிர்கள் மிகச் செழித்து வளரும் (தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும் வேண்டாது சாலப் படும்). சூரியனின் வெயிலும் ஏரின் ஆழமுமே நிலத்திற்கு மிகப்பெரிய உயிர் உரம்" என்றார். முத்து தன் ஏர் மாடுகளை ஓட்டி வந்து கலப்பையைப் பூட்டினான்; தன் கரிசல் நிலத்தில் இருந்த மண்ணைக் கட்டி உடைத்து வெயிலில் காயப்போட ஏர் உழத் தொடங்கினான்.

On black-cotton soil tracts, a novice farmer named Muthu spent his savings purchasing expensive manures, dumping them onto clod-heavy, un-aerated damp soil without adequate tilling. When his cotton seedlings turned yellow and stunted, Muthu despaired, declaring his parcel cursed by fate. Elder farmer Sadhasivam, whose adjoining field had been ploughed five consecutive times under the peak summer heat until the soil pulverized into silky powder, showed Muthu his shoulder-high crop laden with snow-white cotton bolls. Letting the warm, fine soil dust slip effortlessly through his fingers, Sadhasivam spoke: "Muthu, dumping fertilizer upon compacted soil achieves nothing. If ploughed earth is tilled repeatedly and dried under the sun until an ounce of clod shrinks to a quarter-ounce of fine, sun-baked powder, abundant crops will flourish luxuriantly without needing a single handful of added manure (தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும் வேண்டாது சாலப் படும்). The scorching sun and deep furrowing are nature's most potent nourishment." Nodding in agreement, Muthu hitched his draft oxen to his iron-tipped wooden plough. Stepping into his hard field, he began turning the heavy clods to bake beneath the blazing afternoon sun.